پنج شنبه ١٦ ارديبهشت ١٤٠٠
« الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِ‌سَالَاتِ اللَّـهِ وَيَخْشَوْنَهُ وَلَا يَخْشَوْنَ أَحَدًا إِلَّا اللَّـهَ ۗ وَكَفَىٰ بِاللَّـهِ حَسِيبًا؛ (پیامبران) پیشین کسانی بودند که تبلیغ رسالتهای الهی می‌کردند و (تنها) از او می ترسیدند، و از هیچ کس جز خدا بیم نداشتند؛ و همین بس که خداوند حسابگر (و پاداش‌دهنده اعمال آنها) است!»
صفحه اصلی صفحه اصلی اخبار و رویدادها اخبار و رویدادها تحقیقات و مقالات تحقیقات و مقالات توشه تبلیغتوشه تبلیغ روضه ها و مدایح روضه ها و مدایح ویژه نامه ها ویژه نامه ها
دانلود نرم افزار دانلود نرم افزار سبک زندگی سبک زندگی تاریخ معصومینتاریخ معصومین روش تبليغ روش تبليغ نقشه سایت نقشه سایت ارتباط با ما ارتباط با ما
صفحه اصلی > تحقیقات،مقالات > روش تبلیغ 
ماهنامه مبلغان


ویژه نامه مبلّغان دانش آموزی -7

منبر کوتاه دانش آموزی

حکومت امام زمان(علیه السلام) حکومت بهترینهاست؛ یعنی همه چیز در بهترین حالت خود و عقلها در بالاترین میزان رشد خود قرار می گیرند، عمرها طولانی می شود و عدالت به بهترین شیوه اجرا می گردد.

منبر کوتاه دانش آموزی

ویژگی های یاران امام زمان(علیه السلام)

مخاطب: دانش آموزان دبیرستان

مقدمه

حکومت امام زمان(علیه السلام) حکومت بهترینهاست؛  یعنی همه چیز در بهترین حالت خود و عقلها در بالاترین میزان رشد خود قرار می گیرند، عمرها طولانی می شود و عدالت به بهترین شیوه اجرا می گردد.[1]

زمان ظهور، گروهی از انسانهای مخلص، امام(علیه السلام) را در تشکیل حکومت یاری خواهند کرد و بسیاری از افراد در این زمان دوست دارند جزء یاران حضرت محسوب شوند. به همین دلیل است که در فرازی از «دعای عهد» می خوانیم: «اللَّهُمَّ اجْعَلْنِـي مِنْ انْصَارِهِ وَ اعْوَانِهِ...؛[2]خدایا! مرا از یاران و مددکاران امام زمان(علیه السلام) قرار ده...»؛ اما در غیبت کبری، چگونه می توانیم بفهمیم که جزء یاران ایشان هستیم یا نه؟ اصلا یاران امام چه ویژگی هایی دارند؟ آیا این ویژگی ها در ما وجود دارد یا خیر؟

خداوند متعال  ویژگی هایی برای مومنان برشمرده است که برخی روایات نیز این ویژگی ها را جزء اوصاف یاران امام زمان(علیه السلام) بر می شمارند:[3]]يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا مَنْ يَرْتَدَّ مِنْكُمْ عَنْ دِينِهِ فَسَوْفَ يَأْتِي اللَّهُ بِقَوْمٍ يُحِبُّهُمْ وَيُحِبُّونَهُ أَذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ ۚ ذَٰلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ[[4]؛ «ای اهل ایمان! هر کسی از شما از دینش برگردد [زیانی به خدا نمی رساند] خدا به زودی گروهی را می آورد که آنان را دوست دارد، و آنان هم خدا را دوست دارند؛ در برابر مؤمنان فروتن اند، و در برابر کافران سرسخت و قدرتمندند، همواره در راه خدا جهاد می کنند، و از سرزنش هیچ سرزنش کننده ای نمی ترسند. این فضل خداست که به هر کسی بخواهد می دهد؛ و خدا بسیار عطاکننده و داناست.»

اگر این چهار ویژگی در کسی وجود داشت، می تواند امید به سربازی امام زمان(علیه السلام) داشته باشد:

1. «يُحِبُّهُمْ وَ يُحِبُّونَهُ»:

یاران امام زمان(علیه السلام) عاشق خدا هستند و جز رضا و خشنودی خدا چیزی نمی خواهند و در نتیجه این محبت، رابطه ای دو طرفه شکل می گیرد، پس خداوند نیز آنها را دوست  دارد و آنان را مورد لطف خویش قرار می دهد:

چه خوش بی مهربونی هر دو سر بی
که یکسر مهربونی دردسر بی
اگر مجنون دل شوریده ای داشت
دل لیلی از آن شوریده تر بی[5]

از طرف دیگر، خداوند متعال به پیامبر(صلی الله علیه و آله) می فرماید: ]قُلْ انْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي یُحْبِبْکُمُ الله[[6]؛«(ای پیامبر) بگو: اگر خدا را دوست دارید، از من پیروی کنید تا محبوب خدا شوید.»؛ اما متأسفانه گاهی با اینکه می دانیم گناه نکردن خدا و امام زمان(علیه السلام) را شاد می کند، کوتاهی می کنیم و با ارتکاب معاصی، قلب حضرت را آزرده می کنیم. در حالی که یاران امام زمان(علیه السلام) رضایت خداوند و اهل بیت(علیهم السلام) را بر هر چیزی مقدم می دارند و به خاطر مُد، حرف دیگران، لذتهای زودگذر، مال دنیا و... آخرت خود را خراب نمی کنند.

شهید ابراهیم هادی(ره) می گفت: «انسان باید هر کاری، حتی مسائل شخصی خودش را برای رضای خدا انجام دهد.»[7]

آگاه باش عالم هستی ز بهر توست
غیر از خدا هرچه بخواهی شکست توست

2. «اذِلَّةٍ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ اعِزَّةٍ عَلَى الْكَافِرِينَ»:

یاران امام زمان(علیه السلام) در برابر مؤمنان خاضع و مهربان و در برابر کافران، سخت گیرند و به آنها روی خوش نشان نمی دهند. در سختی ها و مشکلات از دوستانشان حمایت می کنند، نه اینکه آنان را رها کنند. از اشتباهات برادر مؤمن خود زود می گذرند و بر وی سخت نمی گیرند؛ اما در برابر کافران، قاطع و سخت گیر هستند.

نمونه برخورد قاطع با دشمنان را می شود در جریانات اخیر سپاه پاسداران در حمله به پایگاه «عین الأسد» به وضوح مشاهده کرد که در جریان آن، بسیاری از تجهیزات نظامی آمریکا و سربازان آمریکایی از بین رفتند. همچنین، برخورد قاطع نیروهای سپاه با تفنگداران آمریکایی یا هدف قرار دادن پهباد فوق پیشرفته آمریکا را نیز می توان نمونه ای از برخورد قاطع در برابر مشرکان دانست.

قرآن کریم یاران پیامبر(صلی الله علیه و آله) را چنین توصیف کرده است: ]أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ[[8]که مصداق بارز این آیه، سردار دلها، شهید سلیمانی(ره) بود که در برابر دشمنان خشمگین و قاطع؛ ولی در برابر مؤمنان، بسیار با شفقت و مهربان بود و هنگام در آغوش گرفتن فرزندان کوچک شهدای مدافع حرم، اشک می ریخت.

امام خمینی(ره): «اگر همه ما از بین برویم، بهتر است از اینکه ذلیل باشیم؛ زیر دست صهیونیسم و زیر دست آمریکا باشیم.»[9]بالاتر از این سخن امام، کلامی است که سیدالشهدا(علیه السلام) در مقابل بیعت خواستن یزید فرموده اند: «هَیْهَاتَ مِنَّا الذِّلَّة؛[10]محال است تن به ذلت دهیم (و سر سپرده ظالم شویم).»

3. «يُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللهِ»:

ما هر لحظه در حال جهادیم. کم تر پیش می آید که فردی در جهاد اصغر فیض حضور داشته باشد؛ اما تمام ما هر لحظه در میدان جهاد اکبریم؛ جهادی بسیار سخت و نفس گیر.

وقتی یکی از یاران پیامبر(صلی الله علیه و آله) با چهره ای غبارگرفته، موهای ژولیده و شمشیر به کمر از جنگ بر می گشت، حضرت فرمودند: «انْصَرَفَ مِن الجِهادِ الأصْغَرِ إلى الجِهادِ الـأكْبَرِ فقيلَ لَهُ: أ وَ جِهادٌ فَوقَ الجِهادِ بالسَّيفِ قالَ: نَعَمْ، جِهادُ المَرءِ نَفْسَهُ؛[11]از جهاد اصغر براى جهاد اكبر برگشتى! عرض كرد: آيا جهادى بالاتر از جهاد با شمشير وجود دارد؟ حضرت فرمودند: آرى، جهاد انسان با نفْس خود.»

وقتی می توانی آبروی دوست قدیمی را به خاطر دعوای کوچکی ببری و انتقام بگیری و به خاطر خدا این کار را نکنی؛ یعنی در جهاد اکبر هستی. وقتی بین نگاه کردن یا گناه نکردن مردد می شوی؛ یعنی در وسط میدان جهاد اکبری.

یاران حضرت ولیّ عصر(علیه السلام) در هر دو عرصه (جهاد اصغر و اکبر)، اهل مبارزه هستند و مدام و در تمام مقاطع، جهادگرند. مانند شهدای انقلاب و هشت سال دفاع مقدس که در میدان جنگ با نفس نیز قدمهای بزرگی برداشتند. پيامبر(صلی الله علیه و آله) می فرمایند: «المُجاهِدُ مَن جَاهَدَ نَفْسَهُ في اللّهِ؛[12]رزمنده و جهادگر واقعی، كسى است كه به خاطر خدا با نفْس خود مبارزه كند.»

در سیره شهدا، اول مبارزه با نفس مشهود است و سپس مبارزه در میدان جنگ. گاهی ممکن است ندانیم چگونه با نفسش می جنگیدند؛ اما وقتی که گوشه ای از حالات و رفتار آنها را بیان می کنند، به خوبی می شود فهمید که این لطف خدا (شهادت)، حاصل مبارزه ای جدی با نفس بوده است.

شهید یوسف هادی(ره) با وجود اینکه سن کمی داشت، در دوران انقلاب همواره فعال بود و همراه با بچه های هم سن خودش در تظاهرات ضد رژیم پهلوی شرکت می کرد و بعد از انقلاب و شروع جنگ تحمیلی نیز با اینکه سیزده سال بیش تر نداشت، به جبهه رفت. او می گفت: من باید در جبهه خدمت کنم! و با وجود اینکه فرصت زیادی تا خدمت سربازی داشت؛ اما آرام و قرار نگرفت و زودتر از موعد، خود را برای خدمت در سپاه پاسداران حوزه کرج معرفی کرد. بعد از گذراندن یک ماه دوره آموزشی در پایگاه شهید باهنر، سرانجام رهسپار جبهه شد. به دوستانش می گفت: من به زودی شهید می شوم. به آنها گفته بود از ناحیه سر شهید می شود. سرانجام آنچه خداوند تبارک و تعالی برایش تعیین کرده بود و در مناجاتهای شبانه اش به او گفته بودند، به وقوع پیوست و در اسفند 66 بر اثر ترکش خمپاره ای که به سرش اصابت کرد، به فیض شهادت رسید.

برای یاری امام زمان(علیه السلام) سن و سال ملاک نیست؛ بلکه پیروزی در جهاد اکبر ملاک است که اگر انسان در بستر هم بمیرد، باز شهید است.[13]

4. «وَ لا يَخَافُونَ لَوْمَةَ لَائِمٍ»:

یاران امام زمان(علیه السلام) شجاع و خستگی ناپذیرند و از سرزنش هیچ ملامت کننده ای نمی هراسند. روحیه سهل انگاری در آنها نیست. از محیط زندگی و طعنه دیگران ترسی ندارند و با گامهای استوار در صراط مستقیم حرکت می کنند.

امام کاظم(علیه السلام) می فرمایند: «رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ قُمَّ یَدْعُو النَّاسَ إِلَى الْحَقِّ یَجْتَمِعُ مَعَهُ قَوْمٌ كَزُبَرِ الْحَدِیدِ لَا تُزِلُّهُمُ الرِّیَاحُ الْعَوَاصِفُ وَ لَا یَمَلُّونَ مِنَ الْحَرَبِ وَ لَـا یَجْبُنُونَ وَ عَلَى اللَّهِ یَتَوَكَّلُونَ وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقِین؛[14] (علی  بن عیسی از ایوب بن یحیی از امام موسی بن جعفر(علیهما السلام) روایت می کند که آن حضرت فرمودند) مردی از اهل قم مردم را به سوی حق دعوت می کند و قومی گرد او جمع می شوند؛ به صلابت پاره های فولاد که تندبادها آنان را نمی لرزاند و از جنگ خسته نمی شوند و ترس به خود راه نمی دهند و بر خدا توکل می کنند و سرانجام، پیروزی از آن متقین است.»

با توجه به ویژگی های بیان شده، می توانیم به این نتیجه برسیم که ویژگی های یادشده برای هر فردی قابل دستیابی است و ما با تلاش و کوشش و جهاد با نفس می توانیم به این ویژگی ها دست بیابیم و نام خود را جزء یاران امام زمان(علیه السلام) ثبت و ضبط کنیم.

___________________________________

پی‌نوشت‌ها:

[1]. ر.ک: تفسیر نور الثقلين، شيخ عبدالعلي عروسي حویزی، مؤسسه اسماعيليان، قم، چاپ چهارم، 1412ق، ج‏1، ص‏362؛ بحار الأنوار، محمدباقر مجلسی، مؤسسة الوفاء، بیروت، 1403ق، ج‏52، ص‏322.

[2]. مفاتیح الجنان، دعای عهد.

[3]. مجمع البيان، فضل بن حسن طبرسی، مؤسسة الاعلمى للمطبوعات، بيروت، چاپ اول، 1415ق، ج‏3، ص‏359؛ تفسير قمی، على بن ابراهيم قمى، دار الكتاب، قم، چاپ سوم، 1404ق، ج‏1، ص‏170؛ تفسير صافى، مكتبة الصدر، تهران، چاپ دوم، 1416ق، ج‏2، ص‏43؛ نور الثقلين، ج‏1، ص‏641.

[4]. مائده / 54.

[5]. دوبیتی‌های باباطاهر.

[6]. آل عمران/ 31.

[7]. سلام بر ابراهیم، گروه فرهنگی ابراهیم هادی، ص178.

[8]. فتح/ 29.

[9]. ر.ک: صحیفه امام، سید روح الله موسوی خمینی، مؤسسه تنظيم و نشر آثار امام خمينى(ره)، تهران، چاپ چهارم، 1386ش، ج‏21، ص‏440.

[10]. نفس المهموم فی مصیبة سیدنا الحسین(علیه السلام) المظلوم، شیخ عباس قمی، المکتبة الحیدریه، قم، ص‏131.

[11]. الفقه المنسوب إلی الإمام الرضا(علیه السلام)، تحقیق و تصحیح: مؤسسة آل البیت(علیهم السلام)، مشهد، چاپ اول، 1406ق، ص‏380.

[12]. كنز العمال في سنن الأقوال و الأفعال، متقی هندی بکری حیانی، مؤسسة الرسالة، چاپ پنجم، 1401ق، ح ۱۱۲۶۱؛ تنبيه الخواطر و نزهة النواظر المعروف بمجموعة ورّام، ورام بن أبي فراس، مكتبه فقيه، قم، چاپ اول، 1410ق، ج‏۱، ص‏۹۶.

[13]. «وَ قَالَ اَلنَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ: مَنْ مَاتَ عَلَى حُبِّ آلِ مُحَمَّدٍ مَاتَ شَهِيداً... أَلا وَ مَنْ مَاتَ عَلَى بُغْضِ آلِ مُحَمَّدٍ مَاتَ كَافِراً؛ پيغمبر(صلی الله علیه و آله) می‏فرمایند: هر كس بميرد بر حبّ‌ آل محمد، شهيد مرده است... آگاه باش كه هر كه بميرد بر بغض آل محمد، روز قيامت بر دشمنى آل محمد بيايد و نوشته باشد بر ميان دو چشم او كه نااميد است از رحمت خدا! آگاه باش كه هر كه بميرد بر بغض آل محمد، مرده است كافر.» جامع الأخبار، ج‏1، ص‏165.

[14]. همان، ج‏57، ص‏216، باب 36.

منبع: ماهنامه اطلاع‌رسانی، پژوهشی، آموزشی مبلغان، شماره 250.





تاریخ ارسال مطلب : شنبه ٢١ فروردين ١٤٠٠ / شماره خبر : ٤١٧٢٩٧ / تعداد بازدید : 263/ محبوب کن - فیس نما / داغ کن - کلوب دات کام

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج