دوشنبه ١١ اسفند ١٣٩٩
« الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِ‌سَالَاتِ اللَّـهِ وَيَخْشَوْنَهُ وَلَا يَخْشَوْنَ أَحَدًا إِلَّا اللَّـهَ ۗ وَكَفَىٰ بِاللَّـهِ حَسِيبًا؛ (پیامبران) پیشین کسانی بودند که تبلیغ رسالتهای الهی می‌کردند و (تنها) از او می ترسیدند، و از هیچ کس جز خدا بیم نداشتند؛ و همین بس که خداوند حسابگر (و پاداش‌دهنده اعمال آنها) است!»
صفحه اصلی صفحه اصلی اخبار و رویدادها اخبار و رویدادها تحقیقات و مقالات تحقیقات و مقالات توشه تبلیغتوشه تبلیغ روضه ها و مدایح روضه ها و مدایح ویژه نامه ها ویژه نامه ها
دانلود نرم افزار دانلود نرم افزار سبک زندگی سبک زندگی تاریخ معصومینتاریخ معصومین روش تبليغ روش تبليغ نقشه سایت نقشه سایت ارتباط با ما ارتباط با ما
صفحه اصلی > خبر خوان 
ماهنامه مبلغان


وظیفه مادرانِ یتیم پرور -3

تکریم و احترام

در الگوی تربیتی اسلام بر تکریم و احترام کودکان و نوجوانان سفارش شده و از هرگونه رفتاری که به تحقیر آنان بینجامد و یا احساس بی‌ارزشی یا کم‌ارزشی به آنان بدهد، منع شده است. رسول اكرم(صلی الله علیه و آله) به پدران و مادران توصیه می‌فرمایند: «فرزندان‌تان را تکریم کنید!»

5. تکریم و احترام

در الگوی تربیتی اسلام بر تکریم و احترام کودکان و نوجوانان سفارش شده و از هرگونه رفتاری که به تحقیر آنان بینجامد و یا احساس بی‌ارزشی یا کم‌ارزشی به آنان بدهد، منع شده است. رسول اكرم(صلی الله علیه و آله) به پدران و مادران توصیه می‌فرمایند: «أَكْرِمُوا أَوْلادَكُمْ...‏؛[1]فرزندان‌تان را تکریم کنید!» کودک و نوجوانی که با ارزش قلمداد شده، شخصیتش محترم شمرده شود، به احساس خودارزشمندی (عزت و کرامت نفس) دست می‌یابد و کسی که برای خود ارزش قائل باشد، خود را به زشتی‌ها آلوده نمی‌کند.[2] البته برای رسیدن به این کرامت، تبیین زشتی‌ها و زیبایی‌ها به فرزندان ضروری به نظر می‌رسد.[3]

در این میان، مراعات شخصیت کودکان و نوجوانان یتیم، توجهی ویژه می‌‎طلبد. بر این اساس، همگان، به خصوص مادران، موظف‌اند تا مراعات شخصيت آنان را کرده، از هرگونه سخن یا رفتاری که به تحقیر و سرزنش آنان بینجامد، خودداری کنند.

عدم توجه به فرزندان یتیم این باور را در آنان تقویت می‌کند که چون یتیم و فاقد پدر می‌باشند، مورد بی‌توجهی اجتماع قرار می‌گیرند و این تصور، روحیه آنان را بیش از سایر کودکان تحت فشار قرار می‌دهد.[4] گاهی رفتاری به ظاهر کوچک و ساده با فرزند، او را دچار احساس حقارت و خودکم‌بینی می‌کند و بسیاری از مشکلات رفتاری را برای او به بار می‌آورد.

در اینجا و به خاطر ضرورت این بحث، به چند مورد از شیوه‌های احترام به فرزندان، به‌خصوص کودکان و نوجوانان یتیم اشاره می‌کنیم:

الف) سلام کردن

سلام کردن به کودکان و نوجوانان، افزون بر اثرات معنوی، اثرات متعدد دیگری نیز دارد که پرورش شخصیت و ایجاد استقلال، تقویت خوی پسندیده تواضع و فروتنی در کودکان و نوجوانان از آن جمله است. وقتی به کودک و نوجوان سلام می‌کنيم، احساس لیاقت و شایستگی می‌کند و به این واقعیت می‌رسد که اجتماع برای او ارزش و اهمیت قائل است. به همین جهت رسول خدا(صلی الله علیه و آله) می‌فرمایند: «خَمْسٌ لَسْتُ بِتَارِكِهِنَّ حَتَّى الْمَمَاتِ ... وَ تَسْلِيمِي عَلَى الصِّبْيَانِ لِتَكُونَ سُنَّةً مِنْ بَعْدِي‏؛[5] «پنج چیز را تا هنگام مرگ ترک نخواهم کرد... [پنجمین عمل] سلام کردن به کودکان است تا اینکه سنتی باشد و بعد از من باقی بماند!»

ب) نام بردن با احترام

از جمله اموری که در شخصیت‌بخشی و تکریم کودکان نقش به سزایی دارد، استفاده از القاب و عبارات تکریم‌آمیز هنگام خطاب کردن به کودکان و نوجوانان است. شكی نيست كه اگر فرزندان‌مان را با احترام صدا بزنيم و نام آنها را کوچک و سبک ادا نکنيم و تا حد امكان آنان را با تعبیر «شما» و یا با اضافه کردن «آقا» یا «خانم» و يا «پسرم» و «دخترم» صدا بزنيم، بر شخصيت آنان خواهيم افزود.

ج) گفتار و رفتار نیکو

گفتار و رفتار نیکو و شایسته كه حاکی از مهر و محبت باشد، از دیگر موارد احترام و تکریم کودکان است. گفتاری به دور از الفاظ زشت و تحقیر کننده، علاوه بر افزایش روابط مهرآمیز، شخصیت فرزندان را به رشد و كمال مي‌رساند.

___________________________________

پی‌نوشت‌ها:

[1]. مكارم ‌الأخلاق، حسن طبرسی، نشر شريف رضی، قم، 1370ش، ص 222.

[2]. حضرت علی(علیه السلام) می‌فرمایند: «مَنْ كَرُمَتْ عَلَيْهِ‏ نَفْسُهُ‏ لَمْ‏ يُهِنْهَا بِالْمَعْصِيَة؛ هر که برای خویش ارزش قائل باشد، خود را با گناه بی‌ارزش نمی‌سازد.» مستدرک الوسائل و مستنبط المسائل، حسین بن محمدتقی نوری، آل‌البیت(علیهم السلام)، قم، 1408ق، ج ‏11، ص 339.

[3]. برگرفته از: حکمت نامه کودک، صص 180 - 184.

[4]. عدم توجه به حرف و نظر فرزند و اجازه ندادن به او برای کامل کردن حرفش؛ مقایسه و ارزیابی او با دیگران؛ طعنه زدن و سرزنش کردن او در جمع؛ از میان بردن کنجکاوی‌های وی با لفظ «فضولی نکن»؛ اهمیت ندادن به قول و قرار با او؛ کاستن اعتماد به نفس او در جمع و... از جمله رفتارهایی است که به شخصیت کودکان و نوجوانان لطمه وارد می‌سازد.

[5]. الخصال، شيخ صدوق، تحقيق: علي اكبر غفاری، انتشارات جامعه مدرسين، قم، چاپ اول، 1362ش، ج ‏1، ص 272.

منبع: ماهنامه اطلاع‌رسانی، پژوهشی، آموزشی مبلغان، شماره 248.





تاریخ ارسال مطلب : چهارشنبه ٨ بهمن ١٣٩٩ / شماره خبر : ٤١٦٦٦٧ / تعداد بازدید : 636/ محبوب کن - فیس نما / داغ کن - کلوب دات کام

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج