جمعه ١٤ آذر ١٣٩٩
« الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِ‌سَالَاتِ اللَّـهِ وَيَخْشَوْنَهُ وَلَا يَخْشَوْنَ أَحَدًا إِلَّا اللَّـهَ ۗ وَكَفَىٰ بِاللَّـهِ حَسِيبًا؛ (پیامبران) پیشین کسانی بودند که تبلیغ رسالتهای الهی می‌کردند و (تنها) از او می ترسیدند، و از هیچ کس جز خدا بیم نداشتند؛ و همین بس که خداوند حسابگر (و پاداش‌دهنده اعمال آنها) است!»
صفحه اصلی صفحه اصلی اخبار و رویدادها اخبار و رویدادها تحقیقات و مقالات تحقیقات و مقالات توشه تبلیغتوشه تبلیغ روضه ها و مدایح روضه ها و مدایح ویژه نامه ها ویژه نامه ها
دانلود نرم افزار دانلود نرم افزار سبک زندگی سبک زندگی تاریخ معصومینتاریخ معصومین روش تبليغ روش تبليغ نقشه سایت نقشه سایت ارتباط با ما ارتباط با ما
صفحه اصلی > خبر خوان 
ماهنامه مبلغان


مسافر یمن (شرح چگونگی حضور امیرالمؤمنین(علیه السلام) در حجۀ البلاغ) -6

نزول آیه ابلاغ

اواخر شب هجدهم ذی الحجه، کاروان به برکه غدیر کاملاً نزدیک شد. در چنین شرایطی آیه ای از قرآن نازل گشت که در عین اختصار، تمام جوانب غدیر را در برداشت و تابلوی درخشنده غدیر در متن قرآن شد. این آیه همه نگرانی ها را برطرف کرد و خبر قطعی از اراده پروردگار و ضمانت حفظ از هر خطر و توطئه ای را آورد.

نزول آیه ابلاغ

اواخر شب هجدهم ذی الحجه، کاروان به برکه غدیر کاملاً نزدیک شد. در چنین شرایطی آیه ای از قرآن نازل گشت که در عین اختصار، تمام جوانب غدیر را در برداشت و تابلوی درخشنده غدیر در متن قرآن شد. این آیه همه نگرانی ها را برطرف کرد و خبر قطعی از اراده پروردگار و ضمانت حفظ از هر خطر و توطئه ای را آورد.

در آن لحظات حساس که پیامبر(صلی الله علیه و آله) به شدت در انتظار وحی بود، جبرئیل(علیه السلام) نازل شد و آیه 67 سوره مائده را نازل کرد و عرضه داشت: یا رسول الله(صلی الله علیه و آله)! خداوند به تو سلام می رساند و می فرماید: ]یا اَیُّها الَّرسولُ بَلِّغ ما اُنزِلَ اِلَیکَ مِن رَبِّکَ وَ اِن لَم تَفعَل فَما بَلَّغتَ رِسالتَهُ وَ اللهُ یَعصِمُکَ مِنَ النّاسِ اِنَّ الله لا یَهدِی القَومَ الکافرینَ[؛ «ای پیامبر! ابلاغ کن آنچه از پروردگارت بر تو نازل شده و اگر انجام ندهی، رسالت خدا را نرسانده ای و خدا تو را از شرّ مردم حفظ می کند. خداوند قوم کافر را هدایت نمی کند.»[1]

نزول این آیه تمام آن چیزی بود که پیامبر(صلی الله علیه و آله) انتظارش را می کشید و انعکاس آن می توانست اینگونه باشد که ای صاحب رسالت! آنچه از پروردگارت درباره امامت و خلافت و ولایت نازل شده است، ابلاغ کن و به مردم برسان و این مسئله آنقدر قطعی، مهم و مورد تأکید است که اگر انجام نشود، گویا تو در رسالت و نبوت خویش هیچ گامی بر نداشته ای و رسالتی که بر عهده ات نهاده شده، به انجام نرسانده و بر زمین نهاده ای؛ از جهت توطئه هایی که از آن هراس داری نیز مطمئن باش که خداوند حفظ تو را از شرّ توطئه گران ضمانت فرموده است. هدف اصلی ابلاغ این پیام، اتمام حجت است و شکی نیست که گروهی از مردم ولایت را نمی پذیرند و بدان ایمان نمی آورند و کفر می ورزند.

با نزول این آیه، پیامبر(صلی الله علیه و آله) آنچه را درباره توطئه ها از مردم مخفی می کرد (وصایت و امامت حضرت علی(علیه السلام)) بی واهمه با آنان در میان گذاشتند و فرمودند: «این آیه تهدید بعد از وعید است. حتماً امر خداوند را به انجام خواهم رساند؛ چراکه اگر مردم هم مرا متهم و تکذیب کنند، برای من آسان تر از عقوبت الهی در دنیا و آخرت است و خدا بدون انجام این وظیفه از من راضی نمی شود. اکنون که خدا ضامن حفظ من است، از هیچ کسی نمی هراسم.»[2]

و بدین صورت مهم ترین انتصاب تاریخ رقم خورد.

___________________________________

پی‌نوشت‌ها:

[1]. بحار الانوار، ج 28، ص 98.

[2]. همان، ج 18، ص 338.

منبع: ماهنامه اطلاع‌رسانی، پژوهشی، آموزشی مبلغان، شماره 242.





تاریخ ارسال مطلب : پنج شنبه ٢٢ آبان ١٣٩٩ / شماره خبر : ٤١٥٦١٤ / تعداد بازدید : 55/ محبوب کن - فیس نما / داغ کن - کلوب دات کام

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج