چهارشنبه ٢٧ شهريور ١٣٩٨
« الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِ‌سَالَاتِ اللَّـهِ وَيَخْشَوْنَهُ وَلَا يَخْشَوْنَ أَحَدًا إِلَّا اللَّـهَ ۗ وَكَفَىٰ بِاللَّـهِ حَسِيبًا؛ (پیامبران) پیشین کسانی بودند که تبلیغ رسالتهای الهی می‌کردند و (تنها) از او می ترسیدند، و از هیچ کس جز خدا بیم نداشتند؛ و همین بس که خداوند حسابگر (و پاداش‌دهنده اعمال آنها) است!»
صفحه اصلی صفحه اصلی اخبار و رویدادها اخبار و رویدادها تحقیقات و مقالات تحقیقات و مقالات توشه تبلیغتوشه تبلیغ روضه ها و مدایح روضه ها و مدایح ویژه نامه ها ویژه نامه ها
دانلود نرم افزار دانلود نرم افزار سبک زندگی سبک زندگی تاریخ معصومینتاریخ معصومین روش تبليغ روش تبليغ نقشه سایت نقشه سایت ارتباط با ما ارتباط با ما
صفحه اصلی > خبر خوان 
ماهنامه مبلغان


فیش منبر محرم الحرام -8

ادا کننده حق معرفت امام حسین(علیه السلام)

گاهی شناخت امام، شناخت شناسنامه ای است؛ مثل دانستن نام، لقب، تاریخ تولد، آغاز و مدت امامت و... این شناخت گرچه تا اندازه ای لازم است؛ اما کافی نیست. آنچه حقیقت شناخت و معرفت امام را تأمین می کند، نه فقط شناخت امام به نام و عنوان و حَسَب؛ بلکه معرفت او به امامت و ویژگی های امامت است.

فیش هشتم:
ادا کننده حق معرفت امام حسین(علیه السلام)

1. قرآن کریم بر سزاوارتر بودن پیامبر(صلی الله علیه و آله) بر مؤمنان تأکید دارد: «النَّبِيُّ أَوْلي  بِالْمُؤْمِنينَ مِنْ أَنْفُسِهِمْ وَ أَزْواجُهُ أُمَّهاتُهُمْ وَ أُولُوا الْأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلي  بِبَعْضٍ في  کِتابِ اللَّهِ مِنَ الْمُؤْمِنينَ وَ الْمُهاجِرينَ إِلاَّ أَنْ تَفْعَلُوا إِلي  أَوْلِيائِکُمْ مَعْرُوفاً کانَ ذلِکَ فِي الْکِتابِ مَسْطُوراً»[1]؛ «پیامبر نسبت به مؤمنان از خودشان سزاوارتر است و همسران او مادران آنها (مؤمنان) محسوب می شوند و خویشاوندان نسبت به یکدیگر از مؤمنان و مهاجران در آنچه خدا مقرّر داشته، اولی هستند، مگر اینکه بخواهید نسبت به دوستانتان نیکی کنید (و سهمی از اموال خود را به آنها بدهید)! این حکم در کتابالهی نوشته شده است.»؛

2. گاهی شناخت امام، شناخت شناسنامه ای است؛ مثل دانستن نام، لقب، تاریخ تولد، آغاز و مدت امامت و... این شناخت گرچه تا اندازه ای لازم است؛ اما کافی نیست. آنچه حقیقت شناخت و معرفت امام را تأمین می کند، نه فقط شناخت امام به نام و عنوان و حَسَب؛ بلکه معرفت او به امامت و ویژگی های امامت است.

3. امیرالمؤمنین علی(علیه السلام) می فرمایند: «إِنَّمَا الْأَئِمَّةُ قُوَّامُ اللَّهِ عَلَى خَلْقِهِ وَ عُرَفَاؤُهُ عَلَى عِبَادِهِ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلَّا مَنْ عَرَفَهُمْ وَ عَرَفُوهُ وَ لَا يَدْخُلُ النَّارَ إِلَّا مَنْ أَنْكَرَهُمْ وَ أَنْكَرُوهُ؛[2]ائمه قیّمهای الهی بر آفریدههای او و شناسانندگان خدا بر بندگان اویند. کسی وارد بهشت نشود، مگر اینکه اهل بیت را بشناسد و آنان نیز او را (به پیروی از خود) بشناسد و کسی وارد دوزخ نشود، مگر اینکه اهل بیت را انکار کند و آنان نیز او را به پیروی از خود نشناسند.»

همچنین می فرمایند: «سِرَاجُ الْمُؤْمِنِ مَعْرِفَةُ حَقِّنَا وَ أَشَدُّ الْعَمَى مَنْ عَمِيَ عَنْ فَضْلِنَا؛[3]حق شناخت اهل بیت، چراغ فرا راه مؤمن است و نادیده گرفتن فضایل اهل بیت، بدترین نابینایی می باشد.»؛

4. با توجّه  به نقشى كه امامت در حفظ نظام و كمال بشر و سير او به سوى خدا و اجراى احكام خدا دارد، و با توجّه به اينكه اطاعت امر امام شرعاً و عقلاً واجب است، در وجوب معرفت امام نيز برحسب حكم عقل و شرع جاى هيچ گونه ترديد و شبهه اى نيست؛ زيرا هم مقدّمه اطاعت است كه واجب است، و بدون وجوب آن، اطاعت و نصب امام بيهوده خواهد شد، و هم برحسب آنچه از بعضى روايات استفاده مى شود، به خصوص نيز واجب است، و چنان كه در آمده، دخول در بهشت دائر مدار شناخت امامان و ورود در آتش نيز دائر مدار انكار آنهاست: «وَلَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلَّا مَنْ عَرَفَهُمْ وَعَرَفُوهُ، وَلَا يَدْخُلُ النَّارَ إِلَّا مَنْ أَنْكَرَهُمْ وَأَنْكَرُوهُ؛[4] داخل بهشت نمى شود كسى مگر اينكه آنها (ائمّه اطهار(علیهم السلام)) را بشناسد و آنها نيز او را بشناسند و داخل آتش نمى شود مگر كسى كه منكر آنها باشد و آنها نيز او را از آن خويش ندانند».

از حضرت سيّدالشهدا(علیه السلام) سؤال شد: «فَمَا مَعْرِفَةُ اللهِ؛ پس چيست معرفت خدا؟. حضرت فرمودند: «مَعْرِفَةُ أَهْلِ كُلِّ زَمَانٍ إِمَامَهُمُ الَّذِي يَجِبُ عَلَيْهِمْ طَاعَتُهُ؛ معرفت اهل هر زمان، معرفت امام ايشان است كه اطاعت او بر ايشان واجب است».[5]

5. سؤال: همیشه این سئوال مطرح بوده است که مقصود از «عارفاً بحقِّه» که در بسیاری از روایات آمده چیست؟[6] شناختِ حقِّ امام آشنائی و اعتقاد پیدا کردن به چه مسائلی است؟

مطمئن ترین جواب را در بیان امام صادق(علیه السلام) که در مورد زیارت حضرت علی بن موسی الرضا(علیه السلام) نقل شده است می توان یافت. مرحوم صدوق(ره) از حمزه بن حمران نقل نموده است که امام صادق(علیه السلام) فرمودند: «يکي از فرزندان من در سرزمين خراسان در شهري به نام توس کشته مي شود؛ هر کسی او را با معرفت به حق او [و اعتقاد به امامت و ولايت او] زيارت کند من او را در روز قيامت با دست خود به بهشت مي برم، گرچه او اهل گناه کبيره باشد.» ابن حمران مي گويد: گفتم: فداي شما شوم! معناي معرفت و شناخت حق او چيست؟ امام صادق(علیه السلام) فرمودند: «اين که او را شهيد و امام واجب الاطاعه بداند.» سپس فرمود: «هر کسی او را با معرفت زيارت کند خداوند پاداش هفتاد هزار شهيد از شهداي حقيقي که در خدمت رسول خدا(صلی الله علیه و آله) شهيد شده باشند را به او عطا خواهد نمود.»[7]

درباره زیارت اباعبدالله الحسین(علیه السلام)، امام کاظم(علیه السلام) فرمودند: «أَدْنَى مَا يُثَابُ بِهِ زَائِرُ الْحُسَيْنِ ع بِشَطِّ الْفُرَات  إِذَا عَرَفَ بِحَقِّهِ وَ حُرْمَتِهِ وَ وَلَايَتِهِ أَنْ يُغْفَرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ مَا تَأَخَّر؛[8] كمترين ثوابى كه به زائر امام حسين(علیه السلام) در كرانه فرات، داده مى شود اين است كه تمام گناهان، مقدم و مؤخرش بخشوده مى شود. بشرط اين كه حق و حرمت و ولايت آن حضرت را شناخته باشد.

6. برای دستیابی به معرفت و شناخت امام معصوم، زیارت جامعه کبیره گنجینه ای ارزشمند است؛ این زیارت از امام هادی(علیه السلام)، بهترین شناخت و معرفت را نسبت به حق امام به ما ارائه می دهد.

7. یاران امام حسین(علیه السلام) از چنان معرفتی به امام زمان خویش برخوردار بودند که شهادت در راه او را بر زندگی فانی دنیا برگزیدند؛ چنانچه یکی از یاران امام، تصریح می کند: «اَلحَمدُلِلَّهِ الَّذِی شَرَّفَنَا بِالقَتلِ مَعَکَ وَلَو کَانَت الدُّنیَا بَاقِیةً وَ کُنَّا فِیهَا مُخَلّدِین لِاَثَرِنَا المَحفُوظ مَعَکَ عَلَی الإِقَامَةِ فِیهَا؛[9]خدا را سپاس که این شرافت را نصیب ما کرد تا در کنار شما به شهادت برسیم و اگر دنیا باقی باشد و ما در آن جاودان باشیم، قیام با شما را بر ماندن در این دنیا ترجیح می دهیم.»

___________________________________

پی‌نوشت‌ها:

[1]. احزاب/ 6.

[2]. بحار الأنوار، ج  24، ص 255.

[3]. الخصال، شیخ محمد بن علی بن بابویه صدوق، مؤسسه نشر اسلامي، قم، 1403ق، ج  2، ص 633.

[4]. نهج البلاغه، خطبه 152.

[5]. بحارالانوار، ج5، ص312.

[6]. در کامل الزیارات در بابی مخصوص ۱۷ حدیث نقل شده است با این مضمون مشترک که: هر کسی سیّدالشهدا(علیه السلام) را «با معرفت به حقش» زیارت کند همه گناهانش آمرزیده می شود.

[7]. وسائل الشیعه، ج10، ص435.

[8]. كامل الزيارات، ص138.

[9]. مقتل الحسین(علیه السلام)، سید عبدالرزاق مقرم، ص 59.

منبع: ماهنامه اطلاع‌رسانی، پژوهشی، آموزشی مبلغان، شماره 231.





تاریخ ارسال مطلب : چهارشنبه ١٣ شهريور ١٣٩٨ / شماره خبر : ٤٠٨٨٥٧ / تعداد بازدید : 21/ محبوب کن - فیس نما / داغ کن - کلوب دات کام

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج