چهارشنبه ٢٧ شهريور ١٣٩٨
« الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِ‌سَالَاتِ اللَّـهِ وَيَخْشَوْنَهُ وَلَا يَخْشَوْنَ أَحَدًا إِلَّا اللَّـهَ ۗ وَكَفَىٰ بِاللَّـهِ حَسِيبًا؛ (پیامبران) پیشین کسانی بودند که تبلیغ رسالتهای الهی می‌کردند و (تنها) از او می ترسیدند، و از هیچ کس جز خدا بیم نداشتند؛ و همین بس که خداوند حسابگر (و پاداش‌دهنده اعمال آنها) است!»
صفحه اصلی صفحه اصلی اخبار و رویدادها اخبار و رویدادها تحقیقات و مقالات تحقیقات و مقالات توشه تبلیغتوشه تبلیغ روضه ها و مدایح روضه ها و مدایح ویژه نامه ها ویژه نامه ها
دانلود نرم افزار دانلود نرم افزار سبک زندگی سبک زندگی تاریخ معصومینتاریخ معصومین روش تبليغ روش تبليغ نقشه سایت نقشه سایت ارتباط با ما ارتباط با ما
صفحه اصلی > خبر خوان 
ماهنامه مبلغان


فیش منبر محرم الحرام -7

ادا کننده حق محبت امام حسین(علیه السلام)

یاران با وفای امام حسین(علیه السلام) چنان حماسه ای آفریدند که در طول تاریخ ماندگار شد. بی شک افرادی که این واقعه عظیم را به وجود آوردند، دارای ویژگی هایی بودند که در کم تر کسی وجود دارد. آنها ادا کننده حق محبت، حق معرفت، حق تسلیم و اطاعت و حق نصرت امام حسین(علیه السلام) بودند.

فیش منبر؛ بخش سوم: ویژگی های خاص یاران عاشورا

فیش هفتم:

ادا کننده حق محبت امام حسین(علیه السلام)

یاران با وفای امام حسین(علیه السلام) چنان حماسه ای آفریدند که در طول تاریخ ماندگار شد. بی شک افرادی که این واقعه عظیم را به وجود آوردند، دارای ویژگی هایی بودند که در کم تر کسی وجود دارد. آنها ادا کننده حق محبت، حق معرفت، حق تسلیم و اطاعت و حق نصرت امام حسین(علیه السلام) بودند. به همین جهت حضرت فرمودند: «لَا أَعْلَمُ أَصْحَابًا أَوْفَی وَلَا خَیرًا مِنْ أَصْحَابِی، وَلَاأَهْلَ بَیتٍ أَبَرَّ وَلَا أَوْصَلَ مِنْ أَهْلِ بَیتِی؛ فَجَزَاکمُ اللَهُ عَنِّی؛ من اصحابی باوفاتر و بهتر از یاران خودم و اهل بیتی نیکوتر و نزدیک تر از اهل بیت خودم، نمی شناسم؛ خدا به شما از سوی من جزای خیر دهد.»

1. خداوند متعال در قرآن کریم می فرماید: «قُلْ إِنْ کانَ آباؤُکُمْ وَ أَبْناؤُکُمْ وَ إِخْوانُکُمْ وَ أَزْواجُکُمْ وَ عَشيرَتُکُمْ وَ أَمْوالٌ اقْتَرَفْتُمُوها وَ تِجارَةٌ تَخْشَوْنَ کَسادَها وَ مَساکِنُ تَرْضَوْنَها أَحَبَّ إِلَيْکُمْ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ جِهادٍ في  سَبيلِهِ فَتَرَبَّصُوا حَتَّي يَأْتِيَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفاسِقينَ»[1]؛ «بگو: اگر پدران و فرزندان و برادران و همسران و طایفه شما و اموالی که به دست آورده اید، و تجارتی که از کساد شدنش می ترسید، و خانه هایی که به آن علاقه دارید، در نظرتان از خداوند و پیامبرش و جهاد در راهش محبوب تر است، در انتظار باشید که خداوند عذابش را بر شما نازل کند و خدا جمعیت نافرمانبردار را هدایت نمی کند.»

2. در زیارت جامعه کبیره می خوانیم: «بِمُوَالاتِكُمْ تُقْبَلُ الطَّاعَةُ الْمُفْتَرَضَةُ وَ لَكُمُ الْمَوَدَّةُ الْوَاجِبَة؛[2]به سبب ولایت شما طاعت واجب پذیرفته می شود و مودت واجب برای شماست.»

3. پیامبر(صلی الله علیه و آله) در حدیثی مفصل، خطاب به سلمان، ابوذر و مقداد(ره) فرمودند: «أَنَّ مَوَدَّةَ أَهْلِ بَيْتِي مَفْرُوضَةٌ وَاجِبَةٌ عَلَى كُلِّ مُؤْمِنٍ وَ مُؤْمِنَة؛[3]مودت اهل بیت من بر هر مرد و زن با ایمان فرض و واجب است.»؛

4. امام علی(علیه السلام) می فرمایند: «عَلَيْكُمْ بِحُبِّ آلِ نَبِيِّكُمْ فَإِنَّهُ حَقُّ اللَّهِ عَلَيْكُمْ؛[4]بر شما باد محبت دودمان پیامبرتان که این حق خدا بر گردن شما (و واجب) است.»؛

5. رسول اکرم(صلی الله علیه و آله) می فرمایند: «حُسَيْنٌ مِنِّی وَ أَنَا مِنْ حُسَيْنٍ أَحَبَّ اللَّهُ مَنْ أَحَبَّ حُسَيْناً حُسَيْنٌ سِبْطٌ مِنَ الْأَسْبَاط؛[5]حسین از من و من از حسینم؛ دوستدار حسین محبوب خداست؛ حسین امتی از امتها است.»

6. لازمه ادا کردن حق محبت گاهی گذشتن از محبت فرزند، برادر، همسر و ... می باشد.

الف) عَمرو بن قَرَظَة بن کعب خزرجی انصاری کوفی از شهدای کربلا است. پدر او از اصحاب پیامبر(صلی الله علیه و آله) و امام علی(علیه السلام) بود.

در کتاب لهوف آمده است که عمرو در روز عاشورا از امام حسین(علیه السلام) اجازه جنگ گرفت و به میدان رفت. همچنین نقل شده است که هر تیری به سوی امام پرتاب می شد او خود را سپر قرار می داد تا به امام گزندی نرسد. او پیش از جان دادن، به امام گفت: آیا به عهد خود وفا کردم؟ امام فرمود: آری، تو در بهشت پیش روی من هستی. سلام مرا به رسول خدا(صلی الله علیه و آله) برسان.[6]

در زیارت ناحیه مقدسه نام او آمده است:

«اَلسَّلَامُ عَلَی عَمْرِو بْنِ قَرَظَةَ الْأَنْصَارِی»

این در حالی بود که برادر عمرو، در روز عاشورا در جبهه دشمن و در سپاه عمر سعد بود.

وقتی عمرو به شهادت رسید، برادرش که در سپاه دشمن بود خطاب به امام حسین(علیه السلام) گفت: برادرم را گمراه کردی و فریب دادی تا او را کشتی! امام پاسخ داد: خدا برادرت را گمراه نساخت؛ بلکه او را هدایت، و تو را گمراه کرد. او گفت: خدا مرا بکشد اگر تو را نکشم! پس به سوی امام حمله کرد ولی نافع بن هلال با نیزه ضربه ای بر او زد و او زخمی بر زمین افتاد و اطرافیانش او را از میدان بیرون بردند.[7]

ب) نافع بن هلال[8]، صحابی امام علی(علیه السلام) و از شهدای کربلا است. در نیمه های شب عاشورا که امام حسین(علیه السلام)، برای بررسی تپه ها و گردنه های اطراف، تنها از خیمه خارج شد؛ نافع آهسته به دنبال ایشان به راه افتاد. در راه بازگشت حضرت(علیه السلام) به نافع فرمودند: «آیا نمی خواهی در این شب تار از بین این دو کوه بگذری و جان خودت را نجات دهی؟» نافع خود را به روی قدم های امام انداخت و گفت: «شمشیری دارم که به هزار درهم می ارزد و اسبی دارم که به همین اندازه می ارزد، پس به آن خدایی که به حضور در رکاب شما، بر من منت نهاد سوگند، تا هنگامی که شمشیرم به کار آید هرگز از شما جدا نمی شوم.»[9]

برخی نقل کرده اند که هلال بن نافع تازه ازدواج کرده بود و چون روز عاشورا اراده میدان نبرد کرد، همسرش دست به دامان او شد؛ چون امام(علیه السلام) از قضیه آگاه گردید، به هلال فرمودند: همسرت نگران است و من دوست ندارم در جوانی به فراق یکدیگر مبتلا شوید؛ اگر می خواهی عیالت را بردار و از این بیابان برو.

هلال گفت:  ای پسر رسول خدا(صلی الله علیه و آله) اگر در سختی تو را رها کنم و سراغ عیش و نوش خود روم، فردای قیامت پاسخ جدّت رسول خدا(صلی الله علیه و آله) را چه بگویم.[10]

ج) بَشیر بن عَمْرو حَضرَمی کِندی از شهدای کربلا است. در روز عاشورا به او خبر رسید پسرش در مرز ری اسیر شده است. امام حسین(علیه السلام) از او خواستند برای رهایی پسرش برود ولی او نپذیرفت و امام را تنها نگذاشت و گفت: حساب کار او را به خدا وا می گذارم. دوست ندارم او اسیر باشد و من زنده بمانم. وقتی امام حسین(علیه السلام) این سخن او را شنیدند به وی فرمودند: خدا تو را رحمت کند. تو از بیعت من آزادی. برو و برای رهایی فرزندت تلاش کن. او گفت: درندگان مرا زنده زنده بخورند اگر از شما جدا شوم و شما را با وجود اندک بودن یاران، تنها گذارم و بخواهم سراغ شما را از کاروانها بگیرم.» امام فرمود: پس این جامه ها را به پسرت محمد (که در کربلا همراه پدرش بود) بده تا برای آزاد کردن برادرش از آن استفاده کند. امام پنج لباس گرانبها به ارزش هزار دینار به او داد.[11]

آری یاران عاشورایی آنچه را که ما در زیارت جامعه کبیره به زبان می آوریم با عمل خویش ثابت نمودند:

«بِأَبِي أَنْتُمْ وَ أُمِّي وَ أَهْلِي وَ مَالِي وَ أُسْرَتِي؛ پدر و مادرم و خاندانم و سرمایه ام و خانواده ام به فدای شما.»

___________________________________

پی‌نوشت‌ها:

[1]. توبه/ 24.

[2]. من لا یحضره الفقیه، شیخ صدوق، دفتر انتشارات اسلامی، قم، چاپ دوم، 1413ق، زِيَارَةٌ جَامِعَةٌ لِجَمِيعِ الْأَئِمَّةِ(علیهم السلام)،  ج  2، ص 616.

[3]. بحار الأنوار، ج  22، ص 315.

[4]. عیون الحکم و المواعظ، علی بن محمد لیثی واسطی، دارالحدیث، قم، چاپ اول، 1376ش، ص 342.

[5]. منهاج البراعة في شرح نهج البلاغة، ميرزا حبيب الله هاشمى خويى، مكتبة الإسلامية، تهران، 1400ق، ج 16، ص 116.

[6]. لهوف، ص۱۰۷-۱۰۸

[7]. تاریخ طبری، ج۵، ص۴۳۴؛

[8]. شخص دیگری به نام هلال بن نافع، در کربلا حضور داشته که جزو سپاه عمر بن سعد و از گزارشگران حادثه کربلاست.

[9]. الدمعة الساکبة، بهبهانی ج۴، ص۲۷۳.

[10]. ناسخ التواریخ، ج۲، ص۲۷۷.

[11]. ابصار العین، ص۱۷۴

منبع: ماهنامه اطلاع‌رسانی، پژوهشی، آموزشی مبلغان، شماره 231.





تاریخ ارسال مطلب : چهارشنبه ١٣ شهريور ١٣٩٨ / شماره خبر : ٤٠٨٨٥٥ / تعداد بازدید : 16/ محبوب کن - فیس نما / داغ کن - کلوب دات کام

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج