چهارشنبه ٣٠ مرداد ١٣٩٨
« الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِ‌سَالَاتِ اللَّـهِ وَيَخْشَوْنَهُ وَلَا يَخْشَوْنَ أَحَدًا إِلَّا اللَّـهَ ۗ وَكَفَىٰ بِاللَّـهِ حَسِيبًا؛ (پیامبران) پیشین کسانی بودند که تبلیغ رسالتهای الهی می‌کردند و (تنها) از او می ترسیدند، و از هیچ کس جز خدا بیم نداشتند؛ و همین بس که خداوند حسابگر (و پاداش‌دهنده اعمال آنها) است!»
صفحه اصلی صفحه اصلی اخبار و رویدادها اخبار و رویدادها تحقیقات و مقالات تحقیقات و مقالات توشه تبلیغتوشه تبلیغ روضه ها و مدایح روضه ها و مدایح ویژه نامه ها ویژه نامه ها
دانلود نرم افزار دانلود نرم افزار سبک زندگی سبک زندگی تاریخ معصومینتاریخ معصومین روش تبليغ روش تبليغ نقشه سایت نقشه سایت ارتباط با ما ارتباط با ما
صفحه اصلی > خبر خوان 
ماهنامه مبلغان


جایگاه طنز و مطایبه در تبلیغات دینی (1) -4

نمونه هایی از لطیفه ها و طنزهای معصومین(علیهم السلام)

رسول خدا(صلی الله علیه و آله) روي جهل و غفلت مخاطب دست گذاشته و با هدف آگاهي دادن به آنان، با در اختيار گرفتن احساسات مخاطبان خود، ضمن اينكه واقعيتي را در قالبي ظريف به آنها نشان می دهند، لبخندی را بر لبان آنها می نشانند.

نمونه هایی از لطیفه ها و طنزهای معصومین(علیهم السلام)

در اين قسمت، براي آشنايي بيش تر با طنزها و مزاحهای مطلوب اسلامي، به چند نمونه از شوخی های اسوه هاي اخلاق و فضيلت استناد مي جوييم:

1. «و من مزاحه(صلی الله علیه و آله) أنّ عجوزاً سألته أن يدعوا لها بالجنّة، فقال: أما علمت أنّ الجنّة لا تدخلها العجائز؟! فاضطربت العجوز، فقرأ تسكيناً لها قوله تعالى: «إِنّا أَنْشَأْناهُنَّ إِنْشاءً فَجَعَلْناهُنَّ أَبْكاراً عُرُباً أَتْراباً»[1]؛[2]روزي پيرزني نزد پيامبر(صلی الله علیه و آله) آمد و از آن حضرت خواست تا برای او از خداوند بهشت را بخواهد. حضرت فرمودند: مگر نمی دانی که پيرزنها داخل بهشت نمي شوند؟! پیرزن ناراحت و مضطرب شد، پس حضرت برای خوشحالی آن پیرزن این آیات شریفۀ را تلاوت فرمودند: «همانا پدید آوریم آنها را پدید آوردنی، پس آنها را باکره، شوهردوست و هم سال می گردانیم.»؛

2. «عَنْ عَلِیِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ(علیه السلام) قَالَ: أَبْصَرَ رَسُولُ اللَّهِ(صلی الله علیه و آله) امْرَأَةً عَجُوزاً دَرْدَاءَ فَقَالَ: أَمَا إِنَّهُ لَا تَدْخُلُ الْجَنَّةَ عَجُوزٌ دَرْدَاءُ؟! فَبَكَتْ. فَقَالَ لَهَا: مَا يُبْكِيكِ؟ فَقَالَتْ: يَا رَسُولَ اللَّهِ! إِنِّي دَرْدَاءُ، فَضَحِكَ رَسُولُ اللَّهِ(صلی الله علیه و آله) وَ قَالَ: لَا تَدْخُلِينَ عَلَى حَالِكِ هَذِهِ؛[3]حضرت علی(علیه السلام)نقل می فرمایند که روزی رسول اکرم(صلی الله علیه و آله)به پیرزن بی دندانی نگاه انداخت و فرمود: پیرزن بی دندان هرگز داخل بهشت نمی شود! آن پیرزن گریست. حضرت فرمودند: چه چیزی تو را به گریه انداخت؟ عرض کرد: ای پیامبر خدا! من بی دندان هستم. رسول خدا(صلی الله علیه و آله)خندیدند و فرمودند: تو با این حال (پیری) وارد بهشت نمی شوی.»؛

3. «فَقَالَ(صلی الله علیه و آله): أَمَا إِنَّهُ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ رَمْصَاءُ الْعَيْنَيْنِ فَبَكَتْ وَ قَالَتْ: يَا رَسُولَ اللَّهِ! فَإِنِّي فِي النَّارِ؟ فَقَالَ: لَا؛ وَلَكِنْ لَا تَدْخُلِينَ الْجَنَّةَ عَلَى مِثْلِ صُورَتِكِ هَذِهِ، ثُمَّ قَالَ: لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ أَعْوَرُ وَ لَا أَعْمَى؛[4]پیامبر(صلی الله علیه و آله) به زنی که رمصاء العینین (کسانی که چشمشان آب می آورد و دو گوشۀ چشم آنها خشک می شود) بود، نگاه کرد و فرمود: همانا رمصاء العینین داخل بهشت نمی شود! آن زن گریست و عرض کرد: ای پیامبر خدا! پس من جهنمی هستم؟! حضرت فرمود: نه؛ ولکن با این صورت وارد بهشت نمی شوی. سپس فرمود: اعور (یک چشم) و کور، وارد بهشت نمی شوند.»

رسول خدا(صلی الله علیه و آله) روي جهل و غفلت مخاطب دست گذاشته و با هدف آگاهي دادن به آنان، با در اختيار گرفتن احساسات مخاطبان خود، ضمن اينكه واقعيتي را در قالبي ظريف به آنها نشان می دهند، لبخندی را بر لبان آنها می نشانند. در واقع، ايشان براي بطلان يك باور، از شيوه بزرگنمايي و اغراق استفاده می كنند. بدون شك اگر پيامبر(صلی الله علیه و آله) در يك جلسه عادي و با روشهای معمولی مانند برهان، خطابه و... مي فرمودند كه اي مردم! خداوند اول انسانهاي پير و سياهپوست را جوان و خوش چهره مي گرداند و بعد وارد بهشت مي کند، آن چنان در جان و ذهن آنها جا نمي گرفت؛ زیرا مطلبي عادي می نمود که مي شنيدند و چه بسا زود به فراموشي مي سپردند؛ ولي با اين روش ابتدا حضرت مطلب را برجسته كرده و به اين طريق حس كنجكاوي آنها را نسبت به آن تحريك كردند تا كمي در اطراف اين قضيه فكر کنند.

ادامه دارد...

___________________________________

پی‌نوشت‌ها:

[1]. واقعه/ 35 –37.

[2]. شرح فروع الكافي، ملا صالح مازندرانى، مؤسسه معارف اسلامی، قم، ج 1، ص 491.

[3]. الجعفريات الأشعثيات، محمد بن محمد اشعث كوفى، مكتبة نينوى الحديثة، بی نا، تهران، چاپ اول، ص 191.

[4]. همان.

منبع: ماهنامه اطلاع‌رسانی، پژوهشی، آموزشی مبلغان، شماره 229.





تاریخ ارسال مطلب : شنبه ١٢ مرداد ١٣٩٨ / شماره خبر : ٤٠٨٤٩٨ / تعداد بازدید : 86/ محبوب کن - فیس نما / داغ کن - کلوب دات کام

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج