سه شنبه ٣٠ مهر ١٣٩٨
« الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِ‌سَالَاتِ اللَّـهِ وَيَخْشَوْنَهُ وَلَا يَخْشَوْنَ أَحَدًا إِلَّا اللَّـهَ ۗ وَكَفَىٰ بِاللَّـهِ حَسِيبًا؛ (پیامبران) پیشین کسانی بودند که تبلیغ رسالتهای الهی می‌کردند و (تنها) از او می ترسیدند، و از هیچ کس جز خدا بیم نداشتند؛ و همین بس که خداوند حسابگر (و پاداش‌دهنده اعمال آنها) است!»
صفحه اصلی صفحه اصلی اخبار و رویدادها اخبار و رویدادها تحقیقات و مقالات تحقیقات و مقالات توشه تبلیغتوشه تبلیغ روضه ها و مدایح روضه ها و مدایح ویژه نامه ها ویژه نامه ها
دانلود نرم افزار دانلود نرم افزار سبک زندگی سبک زندگی تاریخ معصومینتاریخ معصومین روش تبليغ روش تبليغ نقشه سایت نقشه سایت ارتباط با ما ارتباط با ما
صفحه اصلی > خبر خوان 
ماهنامه مبلغان


«شیطان» از نگاه آیات قرآن و تطبیق آن بر آمریکای جنایتکار -4

چگونگی رفتار با شیطان صفتان

خدای متعال می فرماید: به محض اینکه وسوسه و اقدامی از سوی شیطان نسبت به خودتان احساس کردید، بی درنگ به خدا پناهنده شوید: «و هرگاه وسوسه هايى از شيطان متوجه تو گردد، از خدا پناه بخواه.»

چگونگی رفتار با شیطان صفتان

قرآن کریم که درد را معرفی می کند، نسخۀ شفابخش آن را نیز ارائه می دهد؛ برای همین خدا آن را «شفاء» نامیده است.[1]

دست کم سه دستور اساسی در مواجهه با شیطان صفتان در قرآن کریم به چشم می خورد:

1. پناه بردن به خدا

خدای متعال می فرماید: به محض اینکه وسوسه و اقدامی از سوی شیطان نسبت به خودتان احساس کردید، بی درنگ به خدا پناهنده شوید: «وَ إِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطانِ نَزْغٌ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ»[2]؛ «و هرگاه وسوسه هايى از شيطان متوجه تو گردد، از خدا پناه بخواه.»

«نَزْغ» به معناى «ورود در كارى به قصد فساد» است و به همين جهت، به وسوسه هاى شيطانى «نزغ» گفته مى شود[3]و مراد از استعاذه در چنین مواجهۀ مهمی، تنها بسنده کردن به ذکر لفظی نیست؛ بلکه باید اقدامی در خور و بایسته نیز انجام داد.

به بیان دیگر، وقتی انسان با دعوت نامه و پیشنهاد انجام کاری از سوی شیطان و شیطان صفتان روبرو شد، باید بی درنگ دل را متوجه خدا کند؛ همو که پروردگار، مالک و مربى اوست و تمام امورش را به دست دارد، پس چه بهتر كه به خود او مراجعه کرده و به آن ذات پاک پناهنده شود. بی شک خدای متعال نیز شرّ آن شيطان را از او دور می کند.

پناه بردن به خدا در واقع نوعی یاد کردن توكل به اوست.[4]بنابراین، استعاذه به هنگام مواجهه با وسوسه و اغواگری شیاطین، توجه به باورهای اصیل اسلامی و عمل بر اساس آنها می باشد. 

2. دشمنی کردن با ابلیس و شیطان صفتان

باور به دشمنی شیطان و در عمل، دشمن دانستن او، دستوری است که خدای متعال به انسان می دهد: «إِنَّ الشَّيْطانَ لَكُمْ عَدُوٌّ فَاتَّخِذُوهُ عَدُوًّا»[5]؛ «شيطان مسلماً دشمن شماست، شما نيز او را دشمن خود گیرید.»

این آيه هشدارى است به مؤمنان در برابر وسوسه ها و نیرنگهای شياطین که با وجود این دشمنی، آيا عاقلانه است ما او را دشمن خود ندانسته و يك لحظه از او غافل بمانيم؟[6]

این سخن عیناً دربارۀ شیطان صفتانی از جنس انسان، همچون دولتمردان آمریکا و برخی کشورهای غربی مانند انگلستان نیز صادق است. همانها که عمری است با ما دشمنی می کنند. ساده لوحی است بی حساب و بدون مبنای منطقی چشم بر تمام اقدامات آنها بسته، به جای اینکه آنها را دشمن بداریم، دوست خود بپنداریم.

نکته مهم در این باره دانستن و باور به این واقعیت است که مکر شیطان و شیطان صفتان را پایانی نیست. امیرمؤمنان(علیه السلام) می فرمایند: خدای متعال به حضرت موسی(علیه السلام) سفارش کرد: «مَا دُمْتَ لَا تَرَى الشَّيْطَانَ مَيِّتاً فَلَا تَأْمَنْ مَكْرَهُ؛[7]تا شيطان را مُرده نديده اى، از مكرش آسوده خاطر مباش.»

3. ایمان و توکل بر خدا

گرچه در پایان راهکار اول از علامه طباطبایی(ره) نقل کردیم که حقیقت استعاذه، همان توکل بر خداست؛ اما این معنا که ایمان و توکل بر خدا یکی دیگر از راهکارهای مصون ماندن از آسیبهای شیطان است، به شکل روشن در قرآن کریم آمده است: «إِنَّهُ لَيْسَ لَهُ سُلْطانٌ عَلَى الَّذينَ آمَنُوا وَ عَلى  رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ» [8]؛ «چراكه او را بر كسانى كه ايمان آورده و بر پروردگارشان توكل مى كنند، تسلطى نيست.»

این آیۀ شریفه به روشنی بیان می دارد: تنها كسانى از شرّ شیطان در امان اند كه به خدا ايمان آورده و بر او توكل كرده باشند.

و از اين آيه استفاده مى شود:

1. استعاذه به خدا، توكل بر خدا است؛ زيرا خداى سبحان در بیان چرایی استعاذه - که در آیۀ قبل از آن سخن گفت[9]- در این آیه به جاى «استعاذه» از واژۀ «توكل» بهره جسته و سلطۀ شيطان را از کسانی که بر خدا توکل می کنند، نفى كرده است.

2. ايمان و توكل، دو معیار برای راستی آزمایی عبوديت اند كه ادعاى عبوديت با نبود آن دو، ادعايى دروغ است. آيۀ بعدی «إِنَّ عِبادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطانٌ» نيز همين معنا را مى رساند؛ چراکه در آن، سلطۀ شيطان را از بندگان خود نفى کرده، بین بندگان (عبادی) و افراد با ايمان و متوكل «الَّذينَ آمَنُوا وَ عَلى  رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ» رابطۀ برابری برقرار کرده است.

اعتبار عقلى هم با اين معنا مى سازد؛ زيرا توكل عبارت است از اينكه انسان زمام تصرف در امور خود را به دست دیگری دهد و تسليم او شود، تا هرچه او صلاح ديد و انجام داد، این نیز همان را صلاح خود بداند و اين خود از آثار ویژۀ عبوديت است.[10]

بنابراین، ایمان و توکل به خدای متعال، یکی دیگر از راهکارهای قرآنی برای مقابله با مزاحمتها و آسیبهای تولیدی از سوی شیطان و شیطان صفتان است.

___________________________________

پی‌نوشت‌ها:

[1]. «وَ نُنَزِّلُ مِنَ الْقُرْآنِ ما هُوَ شِفاءٌ وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنينَ» اسراء/ 82.

[2]. فصلت/ 36.

[3]. تفسیر نمونه، ج 20، ص 284.

[4]. المیزان، ج 8، ص 381.

[5]. فاطر/ 6.

[6]. ر.ک: تفسیر نمونه، ج 18، ص 182.

[7]. الخصال، محمد بن  على  بن  بابويه، جامعه مدرسین، قم، چاپ اول، 1362ش، ج 1، ص 217.

[8]. نحل/ 99.

[9]. «فَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجيمِ» نحل/ 98.

[10]. المیزان، ج 12، ص 344.

منبع: ماهنامه اطلاع‌رسانی، پژوهشی، آموزشی مبلغان، شماره 228.





تاریخ ارسال مطلب : چهارشنبه ١٩ تير ١٣٩٨ / شماره خبر : ٤٠٧٩٧٥ / تعداد بازدید : 204/ محبوب کن - فیس نما / داغ کن - کلوب دات کام

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج