پنج شنبه ٢٨ شهريور ١٣٩٨
« الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِ‌سَالَاتِ اللَّـهِ وَيَخْشَوْنَهُ وَلَا يَخْشَوْنَ أَحَدًا إِلَّا اللَّـهَ ۗ وَكَفَىٰ بِاللَّـهِ حَسِيبًا؛ (پیامبران) پیشین کسانی بودند که تبلیغ رسالتهای الهی می‌کردند و (تنها) از او می ترسیدند، و از هیچ کس جز خدا بیم نداشتند؛ و همین بس که خداوند حسابگر (و پاداش‌دهنده اعمال آنها) است!»
صفحه اصلی صفحه اصلی اخبار و رویدادها اخبار و رویدادها تحقیقات و مقالات تحقیقات و مقالات توشه تبلیغتوشه تبلیغ روضه ها و مدایح روضه ها و مدایح ویژه نامه ها ویژه نامه ها
دانلود نرم افزار دانلود نرم افزار سبک زندگی سبک زندگی تاریخ معصومینتاریخ معصومین روش تبليغ روش تبليغ نقشه سایت نقشه سایت ارتباط با ما ارتباط با ما
صفحه اصلی > خبر خوان 
ماهنامه مبلغان


روضه‌های رمضان المبارک -1

روضه حضرت خدیجه(علیها السلام)

در ماه مبارک رمضان، مناسبتهای مختلفی وجود دارد. از جملۀ این مناسبتها شهادت امیرالمؤمنین علی(علیه السلام) و وفات بانوی بزرگ اسلام حضرت خدیجه(علیها السلام) است؛ در این نوشتار به برخی از روضه‌های مربوط به این دو مناسبت، اشاره می‌کنیم. قابل ذکر است در این مقاله مرثیه به شیوۀ علمی ارائه شده و اجزاء مختلف یک مرثیه به ترتیب ذکر گردیده است.

روضه‌های رمضان المبارک

علی‌اکبر فدائی

اشاره:

در ماه مبارک رمضان، مناسبتهای مختلفی وجود دارد. از جملۀ این مناسبتها شهادت امیرالمؤمنین علی(علیه السلام) و وفات بانوی بزرگ اسلام حضرت خدیجه(علیها السلام) است؛ در این نوشتار به برخی از روضه‌های مربوط به این دو مناسبت، اشاره می‌کنیم. قابل ذکر است در این مقاله مرثیه به شیوۀ علمی ارائه شده و اجزاء مختلف یک مرثیه به ترتیب ذکر گردیده است.

الف. روضه حضرت خدیجه(علیها السلام)

1. فرازی از زیارت

«اَلسَّلامُ عَلَیْكِ یا اُمَّ الْمُؤْمِنِینَ، اَلسَّلامُ عَلَیْكِ یا زَوْجَه سَیّـِدِ الْمُرْسَلِینِ، اَلسَّلامُ عَلَیْكِ یا اُمَّ فاطِمَه الزَّهْراءِ سَیِّدَه نِساءِ الْعالَمِینَ.»[1]

2. متن مرثیه و پرورش آن

فخر من نزد عرب این بود دختر داشتم
آیتِ من بود و در گهواره کوثر داشتم
هر چه عالم فخر دارد، نزد من یک ارزن است
من زنی هستم که در خانه، پیمبر داشتم
روزهایم شب نمی‌شد، چشم او تا باز بود
سایۀ خورشید را همواره بر سر داشتم
چشم بر من دوخت در شعب ابی‌طالب گریست
ناگهان یک آسمان در خود کبوتر داشتم
جان خود را بر سر این عشق دادم عاقبت
هدیه می‌دادم اگر صد جان دیگر داشتم

حضرت خدیجه(علیها السلام) در لحظات آخر عمر شریفشان نگرانی‌هایی داشتند، یک نگرانی حضرت از قبر و قیامت بود که پیامبر(صلی الله علیه و آله) این نگرانیِ ایشان را برطرف ساختند و به آن حضرت وعدۀ درجات عالی بهشت دادند و فرمودند:

«أَ مَا عَلِمْتِ أَنَّ اللَّهَ قَدْ زَوَّجَنِي مَعَكِ فِي الْجَنَّه؛[2] آیا می‌دانی که خداوند تو را در بهشت نیز همسرم ساخته است.»

نگرانی دیگر حضرت خدیجه(علیها السلام) درباره دخترش فاطمه زهرا(علیها السلام) بود که در کودکی بی‌مادر شد. اسماء بنت عمیس می‌گوید: «حضرت خدیجه(علیها السلام) گریه می‌کرد؛ به ایشان عرض کردم: شما سرور زنان دو عالم هستید چرا گریه می‌کنید؟ آن حضرت فرمود:

"هر دختری در شب ازدواجش به مادر احتیاج دارد تا نیازهایش را برآورده کند و من می‌ترسم که فاطمه در شب ازدواج چنین کسی را نداشته باشد."

و من به آن بانو اطمینان دادم در کنار زهرا(علیها السلام) خواهم بود و آنچه را که مادر برای یک دختر انجام می‌دهد، من برایش انجام خواهم داد.»[3]

اسماء به وعده‌اش عمل کرد، پیغمبر(صلی الله علیه و آله) نیز در شب ازدواج امیرالمؤمنین(علیه السلام) و حضرت زهرا(علیها السلام) وقتی متوجه احسان و کمک اسماء شدند، گریه‌کنان برایش اینچنین دعا فرمودند:

«يَا أَسْمَاءُ قَضَى اللَّهِ لَكِ حَوَائِجَ الدُّنْيَا وَ الآخِرَه؛[4] ای اسماء! خداوند حاجاتِ دنیا و آخرت تو را برآورده نماید.

3. اوج مرثیه

عرض کنیم، ای خدیجه(علیها السلام)! نگرانِ تنهاییِ فاطمه(علیها السلام) بودی که اسماء جای خالیِ شما را برایش پر کرد.

اما اگر می‌خواهی تنهاییِ فاطمه‌ات(علیها السلام) را بدانی، بگویم میان در و دیوار چه اتفاقی افتاد، صدای نالۀ مظلومانۀ فاطمه(علیها السلام) بلند شد:

«يَا أَبَتَاهْ! يَا رَسُولَ اللَّهِ! هَكَذَا كَانَ يُفْعَلُ بِحَبِيبَتِكَ وَ ابْنَتِكَ، آهِ يَا فِضَّه! إِلَيْكِ فَخُذِينِي فَقَدْ وَ اللَّهِ قُتِلَ مَا فِي أَحْشَائِي مِنْ حَمْلٍ؛[5] ای پدر جان! ای رسول خدا! بنگر که اینگونه با حبیبه و دخترت رفتار می‌شود؛ آه ای فضّه بیا و مرا دریاب که سوگند به خدا فرزندم که در رحم من بود، کشته شد.»

4. فرود از مرثیه

مادر نداشتم که زدم فضّه را صدا
در بین آن شکنجۀ دیوار و در، پدر!
می‌خواستم دفاع کنم از حقّ همسرم
دیدی چه کرد قنفذ بیدادگر، پدر!

____________________________________________________

پی‌نوشت‌ها:

[1]. ادعیه و آداب الحرمین فی العمره المفرده، نشر مشعر، زیارت حضرت خدیجه(علیها السلام)، ص 340.

[2]. بحار الأنوار، محمدباقر مجلسى، دار احیاء، بيروت، چاپ دوم، 1403ق، ج 19، ص 20.

[3]. بحار الانوار، ج 43، ص 138.

[4]. بحار الانوار، ج 43، ص 132.

[5]. بحار الانوار، ج 30، ص 294. (ای پدر بزرگوار! ای رسول‌خدا! این چنین با عزیز دلت و دخترت رفتار کردند، آه ای فضّه! بیا و مرا دریاب، به خدا قسم فرزندم که در رحم من بودف کشته شد.)

منبع: ماهنامه اطلاع‌رسانی، پژوهشی، آموزشی مبلغان، شماره 227.

 





تاریخ ارسال مطلب : پنج شنبه ٢٦ ارديبهشت ١٣٩٨ / شماره خبر : ٤٠٧١٧٥ / تعداد بازدید : 278/ محبوب کن - فیس نما / داغ کن - کلوب دات کام

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج