دوشنبه ٢٨ مرداد ١٣٩٨
« الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِ‌سَالَاتِ اللَّـهِ وَيَخْشَوْنَهُ وَلَا يَخْشَوْنَ أَحَدًا إِلَّا اللَّـهَ ۗ وَكَفَىٰ بِاللَّـهِ حَسِيبًا؛ (پیامبران) پیشین کسانی بودند که تبلیغ رسالتهای الهی می‌کردند و (تنها) از او می ترسیدند، و از هیچ کس جز خدا بیم نداشتند؛ و همین بس که خداوند حسابگر (و پاداش‌دهنده اعمال آنها) است!»
صفحه اصلی صفحه اصلی اخبار و رویدادها اخبار و رویدادها تحقیقات و مقالات تحقیقات و مقالات توشه تبلیغتوشه تبلیغ روضه ها و مدایح روضه ها و مدایح ویژه نامه ها ویژه نامه ها
دانلود نرم افزار دانلود نرم افزار سبک زندگی سبک زندگی تاریخ معصومینتاریخ معصومین روش تبليغ روش تبليغ نقشه سایت نقشه سایت ارتباط با ما ارتباط با ما
صفحه اصلی > خبر خوان 
ماهنامه مبلغان


بررسی و تحلیل «برجام» -2

مذاکرات و توافق هسته ‏ای

پس از 2 سال کش و قوس تیمهای مذاکره کننده ایران و گروه 1+5 نهایتاً توافقنامه «برنامه جامع اقدام مشترک ایران و 1+5» یا همان «برجام» در 23 تیرماه 1394 در وین به امضای طرفین رسید و در نهایت، شوراي امنيت سازمان ملل در 29 تير 1394 با تصويب قطعنامه 2231 برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) را مورد تأييد قرار داد.

مذاکرات و توافق هسته ‏ای

پس از خبر جشن هسته ‏ای ایران، سخنگوی کاخ سفید در مقابل این توانمندی ایرانیان، ما را تهدید به منزوی‏تر شدن در جامعه جهانی و اعمال تحریمهای بیش‏تر سیاسی و اقتصادی کرد. وزیر امور خارجه بریتانیا این پیروزی ملت ایران را نادیده گرفتن خواست جامعه جهانی قلمداد کرد و وزیر امور خارجه فرانسه اعلام داشت اگر این روند ادامه یابد، باید تحریمهای سخت‏تری بر ایران إعمال شود. پس از آن بود که تحریمهای شورای امنیت، آمریکا و اروپا، یکی پس از دیگری تصویب و بر ضد ایران به اجرا درآمدند و علی‏رغم مقاومت ستودنی ایران اسلامی و دولت وقت، مذاکراتی چندین ساله را در پی داشت.

هرچند با اذعان دشمنان به توانایی هسته ‏ای ایران و ایستادگی کشور و تیم مذاکره کننده هسته ‏ای، روند مذاکرات به سمتی حرکت کرد که آنها غنی سازی 20% ایران را بپذیرند؛ اما با حوادثی که در سال 88 در جریان انتخابات ریاست جمهوری در کشورمان ایجاد و 8 ماه کشور را با بحران مواجه ساخت، کشورهای مذاکره کننده با سوار شدن بر موج اغتشاشات، از مفاد مورد توافق اولیه عقب نشینی نمودند و پس از آن، مذاکرات هسته ‏ای تا پایان دولت دهم، به اصطلاح «مذاکره برای مذاکره» تبدیل و عملاً در حل مسئله هسته ‏ای ایران، مثمر ثمر نبود.

تأثیر منفی تحریمها بر اقتصاد کشور به حدی بود که از یک سو دولت دهم، به ویژه در 2 سال پایانی خود، بر این باور بود که مذاکره مستقیم با آمریکا و نرمش در برابر قدرتهای جهان، بخش مهمی از مشکلات را حل خواهد کرد و از سوی دیگر، با انتخابات 92 دولتی بر سر کار آمد که این بار به وضوح ایده اصلی خود را بهبود اوضاع اقتصادی کشور از طریق گفتگو و تعامل با قدرتهای بزرگ مادی، به ویژه آمریکا توصیف می کرد.

در پی نوع عملکرد رئیس جمهور، به خصوص در 2 سال پایانی دولت دهم و نیز تبلیغات انتخاباتی دولت یازدهم و علاوه بر آن، بر اثر یک سلسله عملیات روانی پیچیده،  حساب شده و طولانی دشمن در عرصه تبلیغاتی، گفتمانی در بخشی از مردم ایران شکل گرفت که گمان می کردند مذاکره با آمریکا درباره موضوع هسته ای، حقیقتاً ممکن است بخش اعظمی از معضلات اقتصادی کشور را حل کند.

بر این اساس، از ابتدای دولت یازدهم بود که پای آمریکا نیز به مذاکرات هسته ‏ای باز شد و منجر به نخستین مذاکره مستقیم مقامات عالی رتبه کشور، پس از انقلاب شد و پس از 2 سال کش وقوس تیمهای مذاکره کننده ایران و گروه 1+5 نهایتاً توافقنامه «برنامه جامع اقدام مشترک ایران و 1+5» یا همان «برجام» در 23 تیرماه 1394 در وین به امضای طرفین رسید و در نهایت، شوراي امنيت سازمان ملل در 29 تير 1394 با تصويب قطعنامه 2231 برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) را مورد تأييد قرار داد.

____________________________________________________

پی‌نوشت‌ها:
منبع: ماهنامه اطلاع‌رسانی، پژوهشی، آموزشی مبلغان، شماره 225.





تاریخ ارسال مطلب : دوشنبه ٢٣ ارديبهشت ١٣٩٨ / شماره خبر : ٤٠٧١٠٧ / تعداد بازدید : 126/ محبوب کن - فیس نما / داغ کن - کلوب دات کام

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج