دوشنبه ٢٨ مرداد ١٣٩٨
« الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِ‌سَالَاتِ اللَّـهِ وَيَخْشَوْنَهُ وَلَا يَخْشَوْنَ أَحَدًا إِلَّا اللَّـهَ ۗ وَكَفَىٰ بِاللَّـهِ حَسِيبًا؛ (پیامبران) پیشین کسانی بودند که تبلیغ رسالتهای الهی می‌کردند و (تنها) از او می ترسیدند، و از هیچ کس جز خدا بیم نداشتند؛ و همین بس که خداوند حسابگر (و پاداش‌دهنده اعمال آنها) است!»
صفحه اصلی صفحه اصلی اخبار و رویدادها اخبار و رویدادها تحقیقات و مقالات تحقیقات و مقالات توشه تبلیغتوشه تبلیغ روضه ها و مدایح روضه ها و مدایح ویژه نامه ها ویژه نامه ها
دانلود نرم افزار دانلود نرم افزار سبک زندگی سبک زندگی تاریخ معصومینتاریخ معصومین روش تبليغ روش تبليغ نقشه سایت نقشه سایت ارتباط با ما ارتباط با ما
صفحه اصلی > خبر خوان 
ماهنامه مبلغان


روشهای استحکام خانواده (نقش تربیتی بشارت و نوید) -5

بشارت و نوید به والدین

همان طور که رعایت حقوق والدین برای فرزندان واجب است؛ برای والدین نیز در تربیت فرزند حقی است. در منابع اسلامی، علاوه بر ارائه دستورالعمل در جهت رشد شخصیت و ذهن پروی فرزند، بشارتهایی به والدین برای تربیت فرزند صالح و شایسته داده شده است. وجود پیوند عمیق بین والدین و فرزندان، تأثیری مهمی در تکامل افراد و تثبیت خانواده و جامعه دارد.

بشارت و نوید به والدین

همان طور که رعایت حقوق والدین برای فرزندان واجب است؛ برای والدین نیز در تربیت فرزند حقی است. در منابع اسلامی، علاوه بر ارائه دستورالعمل در جهت رشد شخصیت و ذهن  پروی فرزند، بشارتهایی به والدین برای تربیت فرزند صالح و شایسته داده شده است. وجود پیوند عمیق بین والدین و فرزندان، تأثیری مهمی در تکامل افراد و تثبیت خانواده و جامعه دارد.

امام خمینی(ره) با اشاره به جایگاه رفیع فرزند پروری، می فرمایند: «شریف ترین شغل در عالم، بزرگ کردن یک بچه و تحویل دادن یک انسان به جامعه است. در طول تاریخ، از آدم تا خاتم انبیاء(علیهم السلام) آمدند که انسان درست کنند.»[1]

در ادامه به چند نمونه از تبشیر به والدین در روایات اشاره می شود:

1. بهرمندی از رحمت خداوند

از جمله وعده ها، بشارت به رحمت خداوند است که امام صادق(علیه السلام) می فرمایند: «إنَّ  اللّهَ  لَيَرحَمُ  العَبدَ لِشِدَّه  حُبِّهِ  لِوَلَدِهِ؛[2] همانا خداوند به بنده، به خاطر محبت زياد او به فرزندش رحم مى كند.»

از نمونه های محبت به فرزند می توان به احترام گذاشتن، گوش دادن به سخنان، اجازه صحبت دادن، مشورت خواهی و تحقیر نکردن در جمع ... اشاره کرد. یکی دیگر از نمونه های محبت کردن صدازدن با نام نیکو است. از شهید محراب، آیت الله دستغیب(ره) در جهت ترغیب به امور تربیتی فرزندان، نقل شده است که: هيچ گاه براى بيدار كردن بچه ها براى نماز صبح يا كار ديگر سرزده بر آنها وارد نمى شد؛ بلكه در مى زد و آنها را صدا مى كرد. يكى از دختران آن سالك پرهيزگار مى گويد: براى نماز صبح در مى زد و مرا چون خيلى زود بيدار مى شدم و سحرخيز بودم، با اين عنوان زيبا صدا مى  زد: خانم بهشتى! خانم بهشتى! وقت نماز است. پاشو!»[3]

حضرت آیت الله خامنه ای(حفظه الله)، شیوه تربیتی مادر را متفاوت از شیوه های رسمی تربیتی می دانند و می فرمایند: «تربیت فرزند به وسیله مادر، مثل تربیت در کلاس درس نیست؛ با رفتار است، با گفتار است، با عاطفه است، با نوازش است، با لالایی خواندن است؛ با زندگی کردن است. مادران با زندگی کردن، فرزند تربیت می کنند.»[4]

پيامبر(صلی الله علیه و آله) نیز فیض و رحمت خداوند را به والدینی مژده داده اند که به تربیت فرزند صالح همت می گمارند. لذا می فرمایند: «رَحِمَ  اللّهُ  مَن أعانَ  وَلَدَهُ  عَلى بِرِّهِ ، و هُوَ أن يَعفُوَ عَن سَيِّئَتِهِ ، و يَدعُوَ لَهُ  فيما بَينَهُ  و بَينَ  اللّهِ؛[5]رحمت خدا بر آن كس كه فرزندش را بر نيكوكار بودنش [نسبت به والدين] كمك مى كند، بدين گونه كه از خطاى او در مى گذرد و به درگاه خدا برايش دعا مى كند.»

2. آراستگی به جامه  های بهشتی

از جمله بشارتها در کلام معصومین(علیهم السلام) مربوط به خانواده هایی است که در کنار شاد کردن فرزندانشان، در جهت ترییت معنوی آنها نیز همت می گمارند. پيامبر خدا(صلی الله علیه و آله) می فرمایند: «مَن قَبَّلَ وَلدَهُ كَتَبَ اللّهُ عَزَّوجلَّ لَهُ حَسَنَه؛ ومَن فَرَّحَهُ فَرَّحَهُ اللّهُ يَومَ القِيامَه؛ ومَن عَلَّمَهُ القرآنَ دُعِيَ بالأبَوَينِ فيُكسَيانِ حُلَّتَينِ يُضيءُ مِن نُورِهِما وُجُوهُ أهلِ الجَنَّه؛[6] هر كه فرزند خود را ببوسد، خداوند عزوجل براى او يك ثواب مى نويسد؛ و هر كه فرزندش را شاد كند، خداوند در روز قيامت او را شاد مى سازد؛ و هر كه به او قرآن بياموزد [در روز قيامت] پدر و مادرش فرا خوانده مى شوند و دو جامه بر آنان پوشانده مى شود كه از درخشش آن، صورت بهشتيان مى درخشد.»

همچنین مى فرمايند: «وَ لَوْ أَنَّ ثَوْباً مِنْ ثِيَابِ أَهْلِ اَلْجَنَّه نُشِرَ الْيَوْمَ فِي الدُّنْيَا لَصَعِقَ مَنْ يَنْظُرُ إِلَيْهِ وَ مَا حَمَلَتْهُ أَبْصَارُهُمْ؛[7] و اگر يكى از لباسهاى اهل بهشت امروز در دنيا گشوده شود، هر كس در آن بنگرد، از هوش برود و ديدگان مردم تاب ديدن آن را ندارد.»[8]

مقام معظم رهبری(حفظه الله) در شرح حدیثی[9] درباره تربیت فرزند صالح، می فرمایند: «گاهی هست که انسان تربیت بد هم نمی کند بچه را؛ لکن رها می کند. رها می کند؛ خیلی از ماها گرفتار این معنا هستیم؛ نه اینکه بچه را بد تربیت کنیم، نه؛ اما رهایش می کنیم؛ احساس مسئولیتی کأنه نسبت به او نداریم. گاهی اوقات برای درس خواندن و مشق نوشتنش صرف وقت می کنیم؛ اما برای نماز خواندنش، برای آشنا شدنش با قرآن، با مسائل دینی، نه، هیچ انسان وقتی نمی گذارد. این رها کردن بچه است. اینها را نمی شود انسان به حساب خدا بگذارد؛ یعنی بگوید: خدایا! این بچه را من تربیت کردم برای تو، در حساب تو؛ نمی شود.»[10]

والدین هوشمند، با سعه صدر و آیند ه نگری در جهت انس فرزندان با قرآن و تربیت معنوی آنها گام بر می دارند. مقام معظم رهبری(حفظه الله) می فرمایند: پدر و مادرم، پدر و مادر خیلی خوبی بودند. مادرم یک خانم بسیار فهمیده، باسواد، کتابخوان، دارای ذوق شعری و هنری، حافظ شناس ـ البته حافظ شناس که می گویم، نه به معنای علمی و اینها؛ به معنای مأنوس بودن با دیوان حافظ ـ با قرآن کاملاً آشنا بود و صدای خوشی هم داشت. ما وقتی بچه بودیم، همه می نشستیم و مادرم قرآن می خواند. خیلی هم قرآن را شیرین و قشنگ می خواند. ماها دورش جمع می شدیم و برای ما به مناسبت، آیه هایی را که در مورد زندگی پیامبران هست، می گفت. من خودم اولین بار زندگی حضرت موسی(علیه السلام)، زندگی حضرت ابراهیم(علیه السلام) و بعضی پیامبران دیگر را از مادرم شنیدم.

قرآن که می خواند، به اینجا که می   رسید، بنا می کرد به شرح دادن بعضی از شعرهای حافظ که الان هنوز یادم هست ـ بعد از سنین نزدیک شصت سالگی ـ از شعرهایی است که آن وقت از مادرم شنیدم. از جمله، این یک بیت یادم هست:

سحر چون خسرو خاور علم در کوه ساران زد
به دست مرحمت یارم در امیدوارن زد

***

دوش دیدم که ملائک در می خانه زدند
گل آدم بسرشتند و به پیمانه زدند

غرض، خانمی بود خیلی مهربان، خیلی فهمیده و فرزندانش را هم ـ البته همه مادران ـ دوست می داشت و رعایت آنها را می کرد.»[11]

این نوشتار را با کلامی از امام راحل(ره) در خصوص وظیفه مهذب ساختن فرزندان به پایان می رسانیم: «اسلام از شما این معنا را می خواهد که فرزندان را در دامان خود مهذب کنید! دامن خود را منور نمایید به نور این بچه های اسلامی که اینها فرزندان اسلامند و بعد از این، مقدرات اسلام و مملکت به دست آنهاست.»[12]

____________________________________________________

پی‌نوشت‌ها:

[1]. صحيفه نور (مجموعه رهنمودهاي امام خميني(ره))، روح الله موسوي خميني، سازمان مدارك فرهنگي انقلاب اسلامي، تهران، 1369ش، ج 6، ص 260.

[2]. الکافی، ج 6، ص 50؛ تحکیم خانواده از نگاه قرآن و حدیث، ص 194.

.[3]گلشن ابرار، ج 2، ص 609.

.[4]بیانات رهبری(حفظه الله) در دیدار جمعی از مداحان، مورخ: 11/2/1392.

.[5]بحار الانوار، ج 101، ص 98؛ تحکیم خانواده از نگاه قرآن و حدیث، ص 371.

[6]. جامع الاحادیث شیعه، حسین بروجردی، فرهنگ سبز، تهران، 1386ش، ج 26، ص 862؛ میزان ‌الحکمة، ج 13، ص478.

.[7]بحار الأنوار، ج 74، ص82.

[8]. ره‌توشه، تحقیق و نگارش: کریم سبحانی، انتشارات مؤسسه آموزشي و پژوهشي امام خميني(ره)،قم، چاپ هفتم، 1396ش، ج 1، ص 303.

[9]. «عَن جابر بن یزید الجُعفی عَن ابی جعفرٍ محمد بن علیٍ الباقر(علیهما السلام) قال: مَن قَدَّمَ اَولَاداً یَحتَسِبُهُم عِندَالله.» الکافی،محمد بن ‌یعقوب کلینی، دارالکتب الاسلامیه، تهران، 1407ق، ج 3، ص 220.

[10]. متن بیانات معظمٌ‌له که در ابتدای جلسه درس خارج فقه روز دوشنبه ۱۳۹۵/۹/۱۵ ایراد شده و در سایت ایشان موجود است.

.[11]مشق عشق، صص 138- 139.

[12]. تعلیم و تربیت از دیدگاه امام خمینی(ره)، ص 264؛ صحیفه امام، ج 7، ص 239.

منبع: ماهنامه اطلاع‌رسانی، پژوهشی، آموزشی مبلغان، شماره 226.





تاریخ ارسال مطلب : شنبه ٢١ ارديبهشت ١٣٩٨ / شماره خبر : ٤٠٧٠٧٥ / تعداد بازدید : 277/ محبوب کن - فیس نما / داغ کن - کلوب دات کام

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج