چهارشنبه ٢٧ شهريور ١٣٩٨
« الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِ‌سَالَاتِ اللَّـهِ وَيَخْشَوْنَهُ وَلَا يَخْشَوْنَ أَحَدًا إِلَّا اللَّـهَ ۗ وَكَفَىٰ بِاللَّـهِ حَسِيبًا؛ (پیامبران) پیشین کسانی بودند که تبلیغ رسالتهای الهی می‌کردند و (تنها) از او می ترسیدند، و از هیچ کس جز خدا بیم نداشتند؛ و همین بس که خداوند حسابگر (و پاداش‌دهنده اعمال آنها) است!»
صفحه اصلی صفحه اصلی اخبار و رویدادها اخبار و رویدادها تحقیقات و مقالات تحقیقات و مقالات توشه تبلیغتوشه تبلیغ روضه ها و مدایح روضه ها و مدایح ویژه نامه ها ویژه نامه ها
دانلود نرم افزار دانلود نرم افزار سبک زندگی سبک زندگی تاریخ معصومینتاریخ معصومین روش تبليغ روش تبليغ نقشه سایت نقشه سایت ارتباط با ما ارتباط با ما
صفحه اصلی > خبر خوان 
ماهنامه مبلغان


سیدجواد حسینی

ولایت مداری و امام شناسی از اوصاف حضرت عباس (ع)

وقتی امام حسن علیه السلام مجبور شد با معاویه صلح كند و مورد طعن و شماتت «یا مذل المؤمنین؛ ای خواركننده مؤمنان» قرار گیرد، حضرت عباس بیش از پیش همراه و در ركاب امام خویش بود، و با شمشیر برهنه مانند یك سرباز جانباز از برادر و امام خویش محافظت می كرد...

از ویژگیهای مهم حضرت عباس امام شناسی و اطاعت مطلق از امامان خویش بود.
پس از شهادت پدر بزرگوارش امام علی علیه السلام ودایع امامت و مقام ولایت تامه به امام حسن مجتبی علیه السلام سپرده شد. عباس با جان و دل، فرمان بردار و مطیع بی چون و چرای برادر و امام خود بود. وقتی امام حسن علیه السلام مجبور شد با معاویه صلح كند و مورد طعن و شماتت «یا مذل المؤمنین؛ ای خواركننده مؤمنان» قرار گیرد، حضرت عباس بیش از پیش همراه و در ركاب امام خویش بود، و با شمشیر برهنه مانند یك سرباز جانباز از برادر و امام خویش محافظت می كرد. در مراسم تشییع آن حضرت كه جنازه را تیرباران كردند، بر حضرت عباس خیلی گران آمد و اگر دستور امام و برادرش حضرت حسین علیه السلام نبود، از یكایك آنان انتقام می گرفت.
بعد از شهادت امام حسن علیه السلام همواره در خدمت امامش، حضرت حسین بن علی علیهما السلام بود.
در مورد ولایت مداری و امام شناسی حضرت عباس به نمونه هایی اشاره می شود:
1. در زیارتنامه آن حضرت كه از سخنان امام صادق علیه السلام است چنین می خوانیم:
«... المطیع لله ولرسوله ولامیرالمؤمنین والحسن والحسین صلی الله علیهم؛ [سلام بر تو ای بنده صالح و] مطیع خدا و رسولش و پیرو امیرمؤمنان و حسن و حسین كه درود خدا بر آنان باد.» (1)
2. هنگام خروج از مدینه امام حسین علیه السلام ندا داد: «این اخی - این قمر بنی هاشم فاجابه العباس لبیك لبیك یا سیدی فقال له الامام علیه السلام: قدم لی یا اخی جوادی فاتی العباس بالجواد الیه؛ كجاست برادرم... كجاست ماه بنی هاشم؟ پس عباس جواب داد: بله بله ای آقای من! آنگاه امام حسین علیه السلام فرمود: ای برادر، اسبم راحاضر كن، پس عباس اسب حضرت را حاضر نمود.» (2)
3. در عصر تاسوعا شمر با چهار هزار نفر وارد كربلا شد. یكی از نقشه های او برای كاستن از یاران امام حسین علیه السلام امان دادن به عباس و برادران او بود. وقتی جناب عباس شنید كه شمر امان نامه آورده اصلا به او اعتنا نكرد و جواب او را نداد، تا اینكه امامش به او فرمان داد كه جواب شمر را بگوید، عباس فرمود: «چه می گویی؟» عرض كرد: «شما و برادرانت در امانید.» عباس غیرتمند سراسر وجودش آتش گرفت و فریاد او بلند شد:
«تبت یداك و لعن ما جئت به من امانك یا عدو الله اتامرنا ان نترك اخانا وسیدنا الحسین بن فاطمة وندخل فی طاعة اللعناء واولاد اللعناء اتومننا وابن رسول الله لا امان له؛ دستهایت بریده باد و لعنت [خدا] بر آنچه كه از امان نامه آورده ای. ای دشمن خدا! آیا دستور می دهی كه ما برادرمان و آقایمان حسین علیه السلام پسر فاطمه علیها السلام را رها كنیم و داخل اطاعت لعنت شدگان و فرزندان لعنت شدگان شویم؟ [عجبا] آیا به ما امان می دهی در حالی كه فرزند رسول خدا [حسین بن علی] در امان نیست.» (3)
این جملات حاكی از معرفت و عشق عمیق حضرت عباس به امام خویش حسین بن علی علیه السلام است. به این جهت است كه مورخان نوشته اند؛ عباس در كربلا به خاطر تعصبات قبیله ای و خانوادگی با دشمن نمی جنگید:
«... بل كان یعرف ان دین الله قائم بالحسین وهو عمود الدین، مجاهد عن دین الله وعن شریعة المصطفی وحامی عن ابن رسول الله وعن بنات الزهراء كما قال انی احامی ابدا عن دینی وعن امام صادق الیقین نجل النبی الطاهر الامین؛ بلكه همواره می شناخت كه دین خدا به حسین علیه السلام پاینده است و او ستون دین است و برای دین خدا و شریعت پیامبر اكرم صلی الله علیه و آله جهاد [و مبارزه] می كند و [بدین جهت، حضرت عباس با جان و دل] از فرزند رسول خدا و از دختران زهرا حمایت و پشتیبانی كرد؛ چنان كه خود فرمود:
«به خدا اگر دست راستم را قطع كردید براستی [همچنان] از دینم حمایت می كنم و از امامی كه یقین راستین دارد [دفاع می كنم؛ آن امامی كه] پسر دختر پیامبر پاك و امین می باشد.» (4)
از این جا به ویژگی سومی در وجود حضرت عباس پی می بریم و آن شناخت و معرفت آن جناب است.


پی نوشت:
1) مفاتیح الجنان، ص 715.
2) موسوعة كلمات الحسین علیه السلام، ص 298.
3) وقایع الایام، ویژه محرم، ص 264.
4) معالی السبطین، ج 1، ص 270؛ نفس المهموم، شیخ عباس قمی، ص 177.

منبع : ماهنامه اطلاع رسانی، پژوهشی، آموزشی مبلغان شماره46.





تاریخ ارسال مطلب : دوشنبه ١٨ شهريور ١٣٩٨ / شماره خبر : ٣٣٣٠٨٣ / تعداد بازدید : 1584/ محبوب کن - فیس نما / داغ کن - کلوب دات کام

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج