پنج شنبه ١٦ ارديبهشت ١٤٠٠
« الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِ‌سَالَاتِ اللَّـهِ وَيَخْشَوْنَهُ وَلَا يَخْشَوْنَ أَحَدًا إِلَّا اللَّـهَ ۗ وَكَفَىٰ بِاللَّـهِ حَسِيبًا؛ (پیامبران) پیشین کسانی بودند که تبلیغ رسالتهای الهی می‌کردند و (تنها) از او می ترسیدند، و از هیچ کس جز خدا بیم نداشتند؛ و همین بس که خداوند حسابگر (و پاداش‌دهنده اعمال آنها) است!»
صفحه اصلی صفحه اصلی اخبار و رویدادها اخبار و رویدادها تحقیقات و مقالات تحقیقات و مقالات توشه تبلیغتوشه تبلیغ روضه ها و مدایح روضه ها و مدایح ویژه نامه ها ویژه نامه ها
دانلود نرم افزار دانلود نرم افزار سبک زندگی سبک زندگی تاریخ معصومینتاریخ معصومین روش تبليغ روش تبليغ نقشه سایت نقشه سایت ارتباط با ما ارتباط با ما
صفحه اصلی > خبر خوان 
ماهنامه مبلغان


آیات مرتبط با رخدادها/سیمای امام حسین(علیه السلام)از نگاه قرآن -2

آیات مربوط به فضایل امام حسنین(ع)

آیات متعددی وجود دارد که (با تنزیل یا تأویل) به فضایل هر دو سبط پیامبر (صلی الله علیه و آله)؛ یعنی امام حسن و امام حسین (علیهما السلام) اشاره دارد. در اینجا فقط به سه مورد از آنها اشاره می‌کنیم.

آیات دسته دوم

آیات متعددی وجود دارد که (با تنزیل یا تأویل) به فضایل هر دو سبط پیامبر (صلی الله علیه و آله)؛ یعنی امام حسن و امام حسین (علیهما السلام) اشاره دارد. در اینجا فقط به سه مورد از آنها اشاره می‌کنیم.

1. دو رحمت الهی:

در سوره حدید، آیه 28 می‌فرماید: ]یا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَ آمِنُوا بِرَسُولِهِ یُؤْتِکُمْ کِفْلَیْنِ مِنْ رَحْمَتِهِ وَ یَجْعَلْ لَکُمْ نُوراً تَمْشُونَ بِهِ وَ یَغْفِرْ لَکُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِیم[؛ «ای کسانی که ایمان آورده‌اید! تقوای الهی پیشه کنید و به رسولش ایمان بیاورید تا دو سهم از رحمتش به شما ببخشد و برای شما نوری قرار دهد که با آن (در میان مردم و در مسیر زندگی خود) راه بروید و گناهان شما را ببخشد و خدا غفور و رحیم است.»

درباره اینکه منظور از «کِفْلَیْنِ مِنْ رَحْمَتِهِ» چیست؟ احتمالاتی داده‌اند. در برخی از روایات به وجود مقدس امام حسن و امام حسین (علیهما السلام)‌ تطبیق شده است.[1] در اینجا به نقل دو مورد از آنها اکتفا می‌شود:

الف) «سماعة بن مهران» از امام صادق (علیه السلام) روایت کرده که فرموده است: «منظور از ]بِرَسُولِهِ یُؤْتِکُمْ کِفْلَیْنِ مِنْ رَحْمَتِهِ[امام حسن و امام حسین (علیهما السلام) و منظور از ]وَ یَجْعَلْ لَکُمْ نُوراً تَمْشُونَ بِهِ[آن امامی است که از او پیروی می‌کنید: «اِمَامٌ تَأتَموُّنَ بِهِ».[2]

البته در برخی از روایات ]نُوراً تَمْشُونَ بِهِ[به امیر مؤمنان علی (علیه السلام) تطبیق شده است.[3] که منافاتی با هم ندارند.

ب) «جابر جعفی» از امام باقر (علیه السلام) روایت کرده که آن حضرت پس از تطبیق ]کِفْلَیْنِ مِنْ رَحْمَتِهِ[به امام حسن و امام حسین (علیهما السلام)، فرموده است: «مَا ضَرَّ مَنْ أَکْرَمَهُ اللَّهُ أَنْ یَکُونَ مِنْ شِیعَتِنَا مَا أَصَابَهُ فِی الدُّنْیَا وَ لَوْ لَمْ یَقْدِرْ عَلَی کُلِّ شَیْ‌ءٍ یَأْکُلُهُ إِلَّا الْحَشِیشَ؛[4]کسی را که خدا گرامی داشته (توفیق داده) که شیعه ما باشد،‌ در دنیا هر مصیبتی به او برسد، بر وی ضرر ندارد؛ حتّی اگر چیزی برای خوردن نداشته باشد، جز علف بیابان.»

با توجه به این روایات، ممکن است از آیه شریفه چنین برداشت شود: کسی که به خدا و پیامبر (صلی الله علیه و آله) ایمان صحیح داشته باشد و تقوای الهی را پیشه کند، خدای مهربان به او توفیق می‌دهد که از شیعیان حقیقی باشد.

2. مورد قسم خدا:

در سوره بلد، آیه 1 ـ 3 می‌فرماید: ]لا أُقْسِمُ بِهذَا الْبَلَدِ * وَ أَنْتَ حِلٌّ بِهذَا الْبَلَدِ * وَ والِدٍ وَ ما وَلَد[؛ «قسم به این شهر (مکه)! شهری که تو در آن ساکنی، و قسم به پدر و فرزندش.»

در اینکه منظور از این پدر و فرزند که خدا به آنها سوگند یاد کرده، کیست؟ تفسیرهای متعددی ذکر کرده‌اند. از جمله اینکه منظور از پدر، ابراهیم خلیل (علیه السلام) و منظور از فرزند؛ اسماعیل ذبیح (علیه السلام) باشد، یا منظور حضرت آدم (علیه السلام) و فرزندانش، و یا آدم و پیامبران از نسل او (علیهم السلام)، و یا اینکه تمام پدران و فرزندان منظور است.[5]

تفسیر دیگر این است که منظور از «وَالِد» حضرت علی (علیه السلام) و منظور از «وَ مَا وَلَد» امام حسن و امام حسین (علیهما السلام) می‌باشد؛ از «ابی بکر حضرمی» روایت شده است که می‌گوید: امام باقر (علیه السلام) به من فرمود: «یَا أَبَا بَکْرٍ! قَوْلُ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ ]وَ والِدٍ وَ ما وَلَدَ[هُوَ عَلِیُّ بْنُ أَبِی طَالِبٍ (علیه السلام)]وَ مَا وَلَدَ[الْحَسَنُ وَ الْحُسَيْن (علیه السلام)؛[6] ای ابا بکر! در آیه «وَ وَالدٍ وَ مَا وَلَدَ» منظور از «والد» علی بن ابی طالب (علیه السلام)، و منظور از «مَا وَلَد» امام حسن و امام حسین (علیهما السلام) است.»

و در برخی از روایات نیز «وَ مَا وَلَدَ مِنَ‌الْأئِمَّة(علیهم السلام)» آمده است. در این صورت، این آیه از آیات دسته اوّل محسوب خواهد شد.[7]

3. تین و زیتون:

در سوره تین، آیه 1 و 2 می‌فرماید: ]وَ التِّینِ وَ الزَّیْتُونِ * وَ طُورِ سِینِین[؛ «قسم به انجیر و زیتون، و سوگند به طور سینین!»

در اینکه منظور از «تین و زیتون» چیست؟ مفسران سخنان گوناگونی دارند؛ بعضی می‌گویند: مقصود همان دو میوه معروف (انجیر و زیتون)‌ است. بعضی دیگر معتقدند که منظور از آن کوهی است که شهر «دمشق» و «بیت المقدس» بر آنها قرار گرفته است. بعضی نیز گفته‌اند: «تین» اشاره به دوران حضرت آدم (علیه السلام) و «زیتون» اشاره به دوران حضرت نوح (علیه السلام) می‌باشد. و بعضی نیز «تین» را اشاره به مسجد نوح که بر کوه جودی بنا شده می‌دانند و «زیتون» را اشاره به «بیت المقدس».[8]

در اینجا تفسیر دیگری از روایات معصومین (علیهم السلام) آمده است که منظور از «تین» امام حسن (علیه السلام) و منظور از «زیتون» امام حسین (علیه السلام) می‌باشد.[9]تنها به نقل یک نمونه اکتفا می‌کنیم: در روایت «مرازم» از امام موسی کاظم (علیه السلام) آمده است که حضرت در تفسیر «وَ التِّینِ وَ الزَّیْتُونِ» فرموده: «الْحَسَنُ وَ الْحُسَیْنُ» و در تفسیر «وَ طُورِ سِینِینَ» فرمود: «عَلِیُّ بْنُ اَبِی طَالِبٍ».[10]

 


پی نوشت:

[1]. البرهان، بحرانی، ج5، ص306 ـ 307؛ نور الثقلین، حویزی، ج5، ص253؛ تفسیر فرات کوفی،‌ ص468.

[2]. البرهان، بحرانی،‌ ج5، ص306، ح 2 (10539).

[3]. همان، ص307، ح 4 (10541) و ح 5 (10542)؛ تفسیر فرات کوفی، ص468، ح 212.

[4]. تفسیر فرات کوفی، ص468،ح 613؛ بحار الانوار، محمدباقر مجلسی، ج43، ص307، ح 71.

[5]. ر.ک: تفسیر نمونه، ناصر مکارم شیرازی و همکاران، دار الکتب الاسلامیه، تهران، چاپ سی و دوم، 1383 ش، ج27، ص22.

[6]. البرهان، بحرانی، ج5، ص661، ح 8 (11628)؛ کنز الدقائق، قمی مشهدی، ج14، ص284؛ بحار الانوار، محمد باقر مجلسی، ج23، ص9، ح 18.

[7]. ر.ک: البرهان، ج5، ص661، ح 5 و 7؛ نور الثقلین، حویزی، ج5، ص578، ح 3؛ کنز الدقائق، ج14، ص383 ـ284؛ بحار الانوار، ج23، ص268، ح 16.

[8]. ر.ک: تفسیر نمونه، ج27، ص159 ـ 160.

[9]. ر.ک: تفسیر فرات، ص578 و 579؛ البرهان، بحرانی، ج5، ص692 و 693،‌ ح 2 و 3 و 4؛ کنز الدقائق، قمی مشهدی، ج14، ص341.

[10]. نور الثقلین، حویزی، ج5، ص7، ح 7؛ تفسیر فرات، ص579، ح 744؛ بحار الانوار، ج43،ص 291،ح 54.

منبع : ماهنامه اطلاع‌رسانی، پژوهشی، آموزشی مبلغان شماره 183.





تاریخ ارسال مطلب : سه شنبه ١ تير ١٣٩٥ / شماره خبر : ٣٦٧٧٦٤ / تعداد بازدید : 4120/ محبوب کن - فیس نما / داغ کن - کلوب دات کام

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج