يکشنبه ٢٨ مرداد ١٣٩٧
« الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِ‌سَالَاتِ اللَّـهِ وَيَخْشَوْنَهُ وَلَا يَخْشَوْنَ أَحَدًا إِلَّا اللَّـهَ ۗ وَكَفَىٰ بِاللَّـهِ حَسِيبًا؛ (پیامبران) پیشین کسانی بودند که تبلیغ رسالتهای الهی می‌کردند و (تنها) از او می ترسیدند، و از هیچ کس جز خدا بیم نداشتند؛ و همین بس که خداوند حسابگر (و پاداش‌دهنده اعمال آنها) است!»
صفحه اصلی صفحه اصلی اخبار و رویدادها اخبار و رویدادها تحقیقات و مقالات تحقیقات و مقالات توشه تبلیغتوشه تبلیغ روضه ها و مدایح روضه ها و مدایح ویژه نامه ها ویژه نامه ها
دانلود نرم افزار دانلود نرم افزار سبک زندگی سبک زندگی تاریخ معصومینتاریخ معصومین روش تبليغ روش تبليغ نقشه سایت نقشه سایت ارتباط با ما ارتباط با ما
صفحه اصلی > تحقیقات،مقالات > معارف اسلامی > احکام 
ماهنامه مبلغان


نظام اخلاقی اسلام (5)؛ چند درس اخلاق برای ماه مبارک رمضان -25

مستحبات روزه (2)

در حدیثی از رسول خدا(صلی الله علیه و آله) روایت شده است: « هر کس روزه داری را افطاری دهد، مثل پاداش روزه او و پاداش هر عمل خوبی که با نیروی آن غذا انجام می‌دهد، برای وی داده می‌شود، بدون آنکه از پاداش خود او چیزی کم شود.»

درس بیست و پنجم؛ مستحبات روزه (2)

3. قیلوله:[1]یکی دیگر از مستحبات روزه این است که در وسط روز مقداری بخوابد که برای روزه داری و سحرخیزی کمک خواهد کرد.

در حدیث «موثق» از امام کاظم(علیه السلام) آمده است: «قِیلُوا فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ یطْعِمُ الصَّائِمَ وَ یسْقِیهِ فِی مَنَامِهِ؛[2] در وسط روز قیلوله کنید (کمی استراحت کنید)؛ زیرا خدای مهربان روزه دار را در حال خواب طعام می‌دهد و سیراب می‌سازد.»

البته «قیلوله» در غیر حال روزه نیز مطلوب است؛ اما در حال روزه مطلوب‌تر. یکی از فواید آن، قوی شدن حافظه است. با سند «موثق» روایت شده که مردی به پیامبر(صلی الله علیه و آله) عرض کرد: من حافظه قوی داشتم؛ ولی اکنون فراموش‌کار شده‌ام؟! حضرت فرمود: شاید قبلاً قیلوله می‌کردی و اکنون ترکش کرده‌ای؟ عرض کرد: بلی، همین طور است. فرمود: «فَعُدْ یرْجِعْ إِلَیک حِفْظُک إِنْ شَاءَ اللَّه؛[3] پس به همان برنامه پیشین خود (قیلوله) برگرد، به خواست خدا حافظه‌ات برمی‌گردد.»

در حدیثی از امام باقر(علیه السلام) می‌خوانیم: «النَّوْمُ أَوَّلَ النَّهَارِ خُرْقٌ وَ الْقَائِلَةُ نِعْمَةٌ وَ النَّوْمُ بَعْدَ الْعَصْرِ حُمْقٌ وَ النَّوْمُ بَینَ الْعِشَاءَینِ یحْرِمُ الرِّزْقَ؛[4] خواب اول روز، نادانی است، و قیلوله (خواب وسط روز) نعمت و خواب بعد از عصر[5] حماقت، و خواب میان مغرب و عشاء موجب محرومیت از رزق می‌باشد.»

4. افطاری دادن به روزه‌داران: روایات بسیاری از معصومین(علیهم السلام) در مورد فضیلت افطاری دادن رسیده است که به ذکر یک مورد اکتفا می‌کنیم:

در حدیثی از رسول خدا(صلی الله علیه و آله) روایت شده است: «مَنْ فَطَّرَ صَائِماً کانَ لَهُ مِثْلُ أَجْرِهِ مِنْ غَیرِ أَنْ ینْقُصَ مِنْهُ شَی‌ءٌ وَ مَا عَمِلَ بِقُوَّةِ ذَلِک الطَّعَامِ مِنْ بِرٍّ؛[6] هر کس روزه داری را افطاری دهد، مثل پاداش روزه او و پاداش هر عمل خوبی که با نیروی آن غذا انجام می‌دهد، برای وی داده می‌شود، بدون آنکه از پاداش خود او چیزی کم شود.»

نصیحتی از عالم ربانی میرزا جواد ملکی تبریزی(ره)

ایشان در بیان اعمال ماه رمضان می‌فرماید: از مهم‌ترین اعمال این ماه، افطاری دادن به روزه‌داران است؛ پاداش آن را در خطبه پیامبر(صلی الله علیه و آله) شنیده‌ای. مهم‌تر از آن این است که در این کار، نیت خالص و مؤدب شدن به ادب الهی باشد و انگیزه‌ای جز رضای خدا نباشد؛ نه اظهار شرافت دنیا یا آخرت و نه از باب تقلید و رسم و عادت باشد؛ بلکه باید بکوشد عمل خود را از این هدفها خالص سازد؛ از فریبکاری هوای نفس و شیطان خاطر جمع نباشد.  برای اخلاص در نیت از خدای متعال استمداد نماید. هم در اصل افطاری دادن، هم در تعیین مؤمنانی که به آنان افطاری می‌دهد، هم در نوع غذا و هم در کیفیت برخورد با میهمانان؛ چراکه همه اینها با اهداف مختلف، کیفیت‌های مختلف پیدا می‌کنند. بیداردلان، راه‌های ورود شیطان را در این امور می‌شناسند و از آنچه موافق دستور شیطان است، پرهیز نموده و از چیزی تبعیت می‌کنند که موافق فرمان و رضای مولا و مالک دین و دنیایشان است. در نتیجه به پذیرش الهی نائل می‌شوند و از پاداش بی‌حد او برخوردار خواهند شد.

همچنین، درباره قبول دعوت دیگری برای افطار، در اخلاص نیت خود بکوشد؛ چون گاه شخص با اخلاصی با قبول دعوت مؤمن و حضور در مجلس افطار او، چنان بهره معنوی می‌برد که از پاداش عبادت طولانی مدت هم بالاتر می‌باشد. از این‌رو، همت اولیای خدا بیش‌تر بر خالص کردن نیت اعمال بوده تا بر زیاد کردن آن، و این نتیجه عبرت گرفتن از داستان حضرت آدم(علیه السلام) و ابلیس است؛ چراکه عبادات هزاران ساله آن خبیث مردود شد و یک بار توبه خالصانه آدم(علیه السلام) مقبول و سبب برگزیدگی‌اش شد.[7]

____________________________________________________

پی‌نوشت‌ها:

[1]. قیلوله عبارت است از استراحت در وسط روز، اگرچه خوابش نیاید. (مجمع البحرین، واژه «قیل»)

[2]. وسائل الشیعه، ج 10، ص 136، ابواب آداب الصائم، باب 2، ح 1.

[3]. همان، ج 6،  ص 501، ابواب التعقیب، باب 39، ح 4. در حدیث 1 همین باب نیز قریب به این مضمون آمده است.

[4]. همان، ص 503، باب 40، ح 4.

[5]. مجموع روز را اگر به چهار قسمت تقسیم کنیم، به قسمت آخر روز «عصر» گفته می‌شود.

[6]. المقنعه، شیخ مفید، کنگره جهانی شیخ مفید، قم، 1413ق، ص 342.

[7]. المراقبات (اعمال السنهٔ)، میرزا جواد ملکی تبریزی، دار الاعتصام، قم، بی‌تا، ص 228.

منبع: ماهنامه اطلاع‌رسانی، پژوهشی، آموزشی مبلغان، شماره 215.





تاریخ ارسال مطلب : دوشنبه ٢١ خرداد ١٣٩٧ / شماره خبر : ٤٠٠٧٣٦ / تعداد بازدید : 229/ محبوب کن - فیس نما / داغ کن - کلوب دات کام

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج