پنج شنبه ٠٢ آذر ١٣٩٦
« الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِ‌سَالَاتِ اللَّـهِ وَيَخْشَوْنَهُ وَلَا يَخْشَوْنَ أَحَدًا إِلَّا اللَّـهَ ۗ وَكَفَىٰ بِاللَّـهِ حَسِيبًا؛ (پیامبران) پیشین کسانی بودند که تبلیغ رسالتهای الهی می‌کردند و (تنها) از او می ترسیدند، و از هیچ کس جز خدا بیم نداشتند؛ و همین بس که خداوند حسابگر (و پاداش‌دهنده اعمال آنها) است!»
صفحه اصلی صفحه اصلی اخبار و رویدادها اخبار و رویدادها تحقیقات و مقالات تحقیقات و مقالات توشه تبلیغتوشه تبلیغ روضه ها و مدایح روضه ها و مدایح ویژه نامه ها ویژه نامه ها
دانلود نرم افزار دانلود نرم افزار سبک زندگی سبک زندگی تاریخ معصومینتاریخ معصومین روش تبليغ روش تبليغ نقشه سایت نقشه سایت ارتباط با ما ارتباط با ما
صفحه اصلی > تحقیقات،مقالات > تاریخ > تاریخ معصومین > امام حسین علیه السلام 
ماهنامه مبلغان


مراثی حضرت اباعبدالله الحسین(علیه السلام) و شهدای کربلا -11

امام حسین(علیه السلام) (شهادت امام در روز عاشورا)

وقتی روز عاشورا امام(علیه السلام) همۀ یاران و اصحاب را از دست داد، تنها وارد میدان شد. چنان جانانه ‏جنگید که کسی جرأت جنگیدن با او را نداشت. هر بار حمله می‏کرد، ضرباتی به دشمن می ‏زد، سپس به جایگاه مرتفعی بر می ‏گشت و با صدای بلند فریاد می‏ زد: «لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ»!

مرثیه یازدهم: امام حسین(علیه السلام)
(شهادت امام در روزعاشورا)

مقدمه

«السَّلَامُ عَلَى الشَّیبِ الْخَضِیبِ، السَّلَامُ عَلَى الْخَدِّ التَّرِیبِ، السَّلَامُ عَلَى الْبَدَنِ السَّلِیبِ، السَّلَامُ عَلَى الثَّغْرِ الْمَقْرُوعِ بِالْقَضِیبِ»[1]

السلام ای زینت دوش حبیب
ناصر دین آیۀ فتح قریب
السلام ای لالۀ شیب الخضیب
ای مدال سینه‏ات خدّ التریب
السلام ای کشتۀ تیر و سنین
قرۀالعین نبیّ؛ یعنی حسین
 

امام صادق(علیه السلام) می‏فرماید: «مَا بَكَتِ السَّمَاءُ عَلَى أَحَدٍ بَعْدَ یحْیى بْنِ زَكَرِیا إِلَّا عَلَى الْحُسَینِ بْنِ عَلِی فَإِنَّهَا بَكَتْ عَلَیهِ أَرْبَعِینَ یوْماً؛[2] آسمان بعد از حضرت یحیی بن زکریا بر کسی گریه نکرد؛ مگر بر حسین بن علی(علیهما السلام) که برای آن حضرت چهل روز گریه کرد.»

بهتر است بگوییم که نه تنها آسمان چهل روز بر حسین گریه کرد؛ بلکه زمین در این مصیبت گریه کرد. چهل خورشید، ملائکه و انبیا نیز گریه کردند؛ حتی ماهیان و پرندگان نیز برای امام حسین(علیه السلام) گریه کردند.

متن مرثیه

وقتی روز عاشورا امام(علیه السلام) همۀ یاران و اصحاب را از دست داد، تنها وارد میدان شد. چنان جانانه ‏جنگید که کسی جرأت جنگیدن با او را نداشت. هر بار حمله می‏کرد، ضرباتی به دشمن می‏زد، سپس به جایگاه مرتفعی بر می‏گشت و با صدای بلند فریاد می‏زد: «لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ»![3]

یکی از شاهدان صحنه می‏گوید: به خدا قسم! هرگز کسی مثل حسین ندیدم که این همه داغ دیده باشد؛ [دستهای جدا شده برادر، بدن قطعه شدۀ جوانش، اصابت تیر به گلوی نازک علی اصغرش، و بدن پاره پارۀ یارانش را دیده باشد و در محاصرۀ دشمن باشد]؛ اما این قدر شجاعانه بجنگد.[4]

آخرین لحظات وقتی از اسب بر زمین افتاد، سر مبارک را به سمت آسمان بلند کرد و فرمود:«إِلَهِی أَنْتَ تَعْلَمُ أَنَّهُمْ یقْتُلُونَ رَجُلًا لَیسَ عَلَى وَجْهِ الْأَرْضِ ابْنُ بِنْتِ نَبِی غَیرُهُ؛[5] خدایا! تو می‏دانی اینان کسی را به شهادت می‏رسانند که بر روی زمین فرزند دختر پیامبری غیر از او نیست.»؛ اما این مردم رحم نکردند. یکی با شمشیر بر فرق مبارکش زد، دیگری با نیزه به پهلوی نازنین عزیز زهرا زد.

نه ذوالجناح دگر تاب استقامت داشت
نه سید الشهداء برجدال طاقت داشت[6]
 

پایان مرثیه

هوا ز جور مخالف چو قیرگون گردید
عزیز فاطمه از اسب سرنگون گردید

____________________________________________________
پی نوشت ها:

[1]. فرازی از زیارت عاشورای غیر معروفه امام حسین(علیه السلام)؛ المزار الکبیر، ابن مشهدی، ص495.

[2]. البرهان فی تفسیر القرآن، ملا محسن فیض کاشانی، مکتبۀ الصدر، تهران، 1415ق، ج4، ص407.

[3]. اللهوف، ص120.

[4]. حمید بن مسلم می‏گوید: «فَوَ اللَّهِ مَا رَأَیتُ مَكْثُوراً قَطُّ قَدْ قُتِلَ وُلْدُهُ وَ أَهْلُ بَیتِهِ وَ أَصْحَابُهُ أَرْبَطَ جَأْشاً وَ لَا أَمْضَى جَنَاناً مِنْهُ إِذْ كَانَتِ الرَّجَّالَةُ لَتَشُدُّ عَلَیهِ فَیشُدُّ عَلَیهَا بِسَیفِهِ فَیكْشِفُهُمْ عَنْ یمِینِهِ وَ شِمَالِهِ انْكِشَافَ الْمِعْزَى إِذَا اشْتَدَّ عَلَیهَا الذِّئْبُ؛  به خداوند سوگند! من كسى را مانند حسین بن علی(علیهما السلام) ندیدم كه فرزندان و برادران و خویشاوندانش كشته شده باشند و او با قوت قلب و دل نیرومند بر صفوف دشمن حمله كند، و آنان را از هم متفرق سازد. هرگاه پیادگان بر وى حمله‏ می‏كردند، او با شمشیرش آنها را پراكنده می‏كرد و آنان چون بزها كه از گرگ فرار می‏كنند، از وى دور می‏شدند.» إعلام الوری بأعلام الهدی، شیخ طبرسی، ص249.

[5]. اللهوف، ص121.

[6]. مقتل الحسین، خوارزمی، ج2، ص34.

منبع : ماهنامه اطلاع رسانی، پژوهشی، آموزشی مبلغان، شماره 207.





تاریخ ارسال مطلب : چهارشنبه ١١ مهر ١٣٩٦ / شماره خبر : ٣٩٤٤٣٩ / تعداد بازدید : 142/ محبوب کن - فیس نما / داغ کن - کلوب دات کام

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج