پنج شنبه ٢٩ شهريور ١٣٩٧
« الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِ‌سَالَاتِ اللَّـهِ وَيَخْشَوْنَهُ وَلَا يَخْشَوْنَ أَحَدًا إِلَّا اللَّـهَ ۗ وَكَفَىٰ بِاللَّـهِ حَسِيبًا؛ (پیامبران) پیشین کسانی بودند که تبلیغ رسالتهای الهی می‌کردند و (تنها) از او می ترسیدند، و از هیچ کس جز خدا بیم نداشتند؛ و همین بس که خداوند حسابگر (و پاداش‌دهنده اعمال آنها) است!»
صفحه اصلی صفحه اصلی اخبار و رویدادها اخبار و رویدادها تحقیقات و مقالات تحقیقات و مقالات توشه تبلیغتوشه تبلیغ روضه ها و مدایح روضه ها و مدایح ویژه نامه ها ویژه نامه ها
دانلود نرم افزار دانلود نرم افزار سبک زندگی سبک زندگی تاریخ معصومینتاریخ معصومین روش تبليغ روش تبليغ نقشه سایت نقشه سایت ارتباط با ما ارتباط با ما
صفحه اصلی > تحقیقات،مقالات > فرهنگ و اندیشه > خانه و خانواده 
ماهنامه مبلغان


وظایف ما در برابر سالمندان -3

وظايف حكومت

حكومت اسلامي نسبت به بزرگ‌سالان جامعه وظيفه فوق‌العاده‌اي دارد، از جمله نسبت به افرادي كه در آستانه بازنشستگي قرار دارند؛ زیرا به نظر مي‌رسد دولت و نهادهاي اجتماعي موظف‌اند در قدم اول با كمكهاي مشاوره‌اي لازم، کارمندان و افرادی را که در آستانه بازنشستگی هستند، براي دوران پس از بازنشستگي آماده نمایند و اهمیت و لزوم برنامه‌ريزي برای آن دوران را یادآور شوند.

ج) وظايف حكومت

چنان‌كه پيش از اين نيز اشاره شد، حكومت اسلامي نسبت به بزرگ‌سالان جامعه وظيفه فوق‌العاده‌اي دارد، از جمله نسبت به افرادي كه در آستانه بازنشستگي قرار دارند؛ زیرا به نظر مي‌رسد دولت و نهادهاي اجتماعي موظف‌اند در قدم اول با كمكهاي مشاوره‌اي لازم، کارمندان و افرادی را که در آستانه بازنشستگی هستند، براي دوران پس از بازنشستگي آماده نمایند و اهمیت و لزوم برنامه‌ريزي برای آن دوران را یادآور شوند.[1] باید آنان را به این مهم رهنمون کرد که باید واقعیات این دوره و عوارض آن را پذیرفت و خود را برای آن زمان آماده ساخت.

امیر مؤمنان(علیه السلام) می‏فرماید: «إِنَّ أَمْراً لَا تَعْلَمُ مَتَى يَفْجَؤُكَ يَنْبَغِي أَنْ تَسْتَعِدَّ لَهُ قَبْلَ أَنْ يَغْشَاك‏‏؛[2] چيزى كه نمى‏دانى چه وقت غافلگيرت مى‏كند، سزاست كه پيش از آنكه تو را فرا گيرد، خويشتن را برايش آماده سازى.»

دوم، نسبت به بزرگ‌سالان و سالمندانی است كه از سلامت جسمي برخوردارند. حكومت اسلامي مي‌تواند با حمايت مادي و معنوي از اين گروه، از تجربيات آنان استفاده شايسته برده، آنان را در مسير تخصص‌شان ياري کند تا هر يك كارآفريني موفق باشند و جوانان بسياري را آموزش دهند.

سوم، حمایت از سالمنداني كه از سلامت جسمي برخوردار نيستند، وظيفه حكومت اسلامي است و اين وظيفه تنها منوط به داشتن بيمه بازنشستگي نيست. روزی امام علی(علیه السلام) از محلي عبور مى‏كرد كه پيرمرد گدايى را ديد. پرسيد: اين مرد كيست؟ گفتند: او نصراني و از كار افتاده است. آن حضرت فرمود: تا توان داشت، او را به كار گرفتيد و حال كه از كار افتاده، از احسان به او دريغ مي‏داريد؟! سپس دستور داد از بیت‌المال دولت اسلامي او را تأمين كنند (تا عزت و كرامت او حفظ شود).[3]

به بيان ديگر، حكومت اسلامي در قبال افراد از كار افتاده كه توانايي كار و تلاش ندارند، مسئوليت مهمي بر عهده دارد و در انجام اين وظيفه، ميان افراد مسلمان و غير مسلمان تفاوتي نيست.

امیر مؤمنان(علیه السلام) در نامه‌اش به مالك اشتر، مي‌نويسد: «وَ تَعَهَّدْ أَهْلَ الْيُتْمِ وَ ذَوِي الرِّقَّةِ فِي السِّنِّ مِمَّنْ لاحِيلَةَ لَهُ وَ لايَنْصِبُ لِلْمَسْأَلَةِ نَفْسَهُ وَ ذَلِكَ عَلَى الْوُلاةِ ثَقِيلٌ وَ الْحَقُّ كُلُّهُ ثَقِيل‏؛[4] درباره يتيمان و پيران از كارافتاده كه هيچ راه چاره‏اى ندارند و نمى‏توانند دست نياز خود را به‌سوی مردم دراز كنند، بررسى كن! البته اين كار بر زمامداران سنگين است؛ ولى همیشه (اجرای) حق سنگين بوده است.»

افزون بر این، دولت اسلامي موظف است در مورد فرهنگ‌سازي براي خانواده‌ها در رابطه با تكريم سالمندان و آموزش عمومی براي رفتار مناسب و صحیح با آنها، از طريق رسانه‌هاي عمومي، راديو و تلويزيون، مجلات و روزنامه‌ها و همين‌طور نهادهاي مذهبي مثل مساجد، نمازهاي جمعه و هيئات، تلاش و برنامه‌ريزي كند و فرهنگ تكريم بزرگ‌سالان را به خانواده‌ها و جامعه متذكر شود.

امیر مؤمنان(علیه السلام) مي‌فرمايد: «أُذَكِّرُ اللَّهَ الْوَالِیَ مِنْ بَعْدِي عَلَى أُمَّتِي أَلاّيَرْحَمُ عَلَى جَمَاعَةِ الْمُسْلِمِينَ فَأَجَلَّ كَبِيرَهُم‏...؛[5] آن كسی را كه پس از من بر امّتم حكمرانى می‌کند، به ياد خدا سفارش مى‏كنم كه مبادا بر جماعت مسلمانان مهر نورزد و بزرگ‏سالان‌شان را گرامى ندارد.»

 

____________________________________________________

پی‌نوشت‌ها:

[1]. برگرفته از: روانشناسي رشد (2) نوجواني، جواني و بزرگ‌سالي، حسين لطف آبادي، سازمان مطالعه و تدوين كتب علوم اسلامي دانشگاه‏ها، تهران، چاپ نهم، 1387ش، ص 264.

[2]. تصنيف غرر الحكم و درر الكلم، ص 163.

[3]. «مَرَّ شَيْخٌ مَكْفُوفٌ كَبِيرٌ يَسْأَلُ فَقَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ(علیه السلام): مَا هَذَا؟ قَالُوا: يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ! نَصْرَانِیٌّ. فَقَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ(علیه السلام): اسْتَعْمَلْتُمُوهُ حَتَّى إِذَا كَبِرَ وَ عَجَزَ مَنَعْتُمُوهُ أَنْفِقُوا عَلَيْهِ مِنْ بَيْتِ الْمَالِ.» وسائل الشيعه، ج ‏15، ص 66.

[4]. نهج البلاغه، نامه 53.

[5]. الكافي، ج ‏1، ص 406.

منبع: ماهنامه اطلاع‌رسانی، پژوهشی، آموزشی مبلغان، شماره 216.





تاریخ ارسال مطلب : شنبه ٢٠ مرداد ١٣٩٧ / شماره خبر : ٤٠١٩٣٥ / تعداد بازدید : 151/ محبوب کن - فیس نما / داغ کن - کلوب دات کام

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج