پنج شنبه ٠٢ آذر ١٣٩٦
« الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِ‌سَالَاتِ اللَّـهِ وَيَخْشَوْنَهُ وَلَا يَخْشَوْنَ أَحَدًا إِلَّا اللَّـهَ ۗ وَكَفَىٰ بِاللَّـهِ حَسِيبًا؛ (پیامبران) پیشین کسانی بودند که تبلیغ رسالتهای الهی می‌کردند و (تنها) از او می ترسیدند، و از هیچ کس جز خدا بیم نداشتند؛ و همین بس که خداوند حسابگر (و پاداش‌دهنده اعمال آنها) است!»
صفحه اصلی صفحه اصلی اخبار و رویدادها اخبار و رویدادها تحقیقات و مقالات تحقیقات و مقالات توشه تبلیغتوشه تبلیغ روضه ها و مدایح روضه ها و مدایح ویژه نامه ها ویژه نامه ها
دانلود نرم افزار دانلود نرم افزار سبک زندگی سبک زندگی تاریخ معصومینتاریخ معصومین روش تبليغ روش تبليغ نقشه سایت نقشه سایت ارتباط با ما ارتباط با ما
صفحه اصلی > تحقیقات،مقالات > فرهنگ و اندیشه > خانه و خانواده 
ماهنامه مبلغان


نقش والدین در دین‌داری فرزندان -۲

ویژگی‌های دین‌داران

بر اساس آنچه درباره مفهوم دین و دین‌داری گفته شد، به هر کسی دین‌دار گفته نمی‌شود؛ بلکه دین‌دار کسی است که از روی اختیار و آگاهانه می‌تواند رفتارهای احساسی و عقلانی خود را کنترل کند.

ویژگی‌های دین‌داران

بر اساس آنچه درباره مفهوم دین و دین‌داری گفته شد، به هر کسی دین‌دار گفته نمی‌شود؛ بلکه دین‌دار کسی است که از روی اختیار و آگاهانه می‌تواند رفتارهای احساسی و عقلانی خود را کنترل کند. این افراد، قدرت کنترل رفتارهای اخلاقی خود را در حیطه‌های فردی مانند: راست‌گویی، صبور بودن، بخشندگی و... و در حیطه‌های اجتماعی همچون: خیرخواهی، نیکوکاری، گذشت و... دارند.[1]

افزون بر آن، دین‌داران کسانی هستند که در انجام تکالیف دینی سستی و تنبلی به خود راه نمی‌دهند و نیز با خدای متعال رابطه خوبی برقرار می‌کنند، به‌گونه‌ای که در خوشی‌های روزگار اهل شکر[2] و در ناهمواری‌ها و سختی‌های زندگی، اهل صبر، توکّل و توسّل‌اند.[3]

خدای متعال در آیات 63 - 77 سوره فرقان، طی 14 آیه با عبارت: ]وَ عِبادُ الرَّحْمنِ الَّذينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْناً وَ إِذا خاطَبَهُمُ الْجاهِلُونَ قالُوا سَلاماً وَ الَّذينَ يَبيتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّداً وَ قِياماً[به برخی از ویژگی‌های برجسته این افراد اشاره کرده است.

در منابع حدیثی نیز برای معرفی دین‌داران روایات فراوانی وجود دارد، از جمله امام علی(علیه السلام)می‌‏فرماید: «إِنَّ لِأَهْلِ الدِّينِ عَلَامَاتٍ يُعْرَفُونَ بِهَا صِدْقَ‏ الْحَدِيثِ‏ وَ أَدَاءَ الْأَمَانَةِ وَ وَفَاءً بِالْعَهْدِ وَ صِلَةَ الْأَرْحَامِ وَ رَحْمَةَ الضُّعَفَاءِ ... وَ بَذْلَ الْمَعْرُوفِ وَ حُسْنَ الْخُلُقِ وَ سَعَةَ الْخُلُقِ وَ اتِّبَاعَ الْعِلْمِ وَ مَا يُقَرِّبُ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ زُلْفَى‏ طُوبى‏ لَهُمْ وَ حُسْنُ مَآب‏...؛[4] همانا دينداران را نشانه‏‌هايى است كه با آن‌ها شناخته مى‌‏شوند: راستگويى، امانت‌داری، پايبندى به عهد و پيمان، صله رحم، ترحّم بر ناتوانان... و نيكى كردن، خوش‌خويى، صبر و حوصله داشتن، پيروى از دانش و آنچه که به خداوند عزّوجلّ نزديكشان مى‌‏كند. خوشا به حال اينان و فرجام نيكشان...»

به این خاطر در طول تاریخ، دین‌داری و پایبندی به دستورات الهی مورد سفارش و ستایش قرار گرفته است و به گفته سنایی غزنوی:

دینِ دیندارن، بمانَد مالِ دنیادار، نه
مَرد را پس، دین بِه از دنیا و مِمّا یَجمَعون

ابعاد دین‌داری

اندیشمندان عرصه دین‌پژوهی به این نکته اذعان دارند که دین پدیده‌ای چندبعدی است. بنابراین، در یک تقسیم‌‏بندی، دین‌داری و پایبندی به دین به هفت بُعد و ساحت تقسیم می‌شود: عقیدتی، هیجانی، ارادی، اخلاقی، مَناسکی، اجتماعی و تجربی.

توضیح اینکه: حضور دین در زندگی انسان را اولاً دارای مجموعه‌ای از عقاید در باب هستی، خدا، انسان و... می‌کند (جهان‌بینی)؛ ثانیاً هیجان‌ها و عواطف خاصی را در او پدید می‌آورد؛ ثالثاً آرمان‌ها و آرزوهایی را در او برمی‌انگیزد؛ رابعاً صفات اخلاقی ممدوحی را در او پدید می‌آورد و صفات مذمومی را از وی محو می‌سازد؛ خامساً به اعمال خاصی اعمّ از گفتار و کردار وامی‌دارد؛ سادساً آثار و نتایج اجتماعی معیّنی دارد؛ و سابعاً انسان را دارای تجارب دینی می‌سازد.[5]

____________________________________________________
پی نوشت ها:

[1]. ر.ک: مقاله «دینداری و کیفیت رابطه با والدین با هویت اخلاقی نقش تعدیل‌کننده خودتنظیمی»، فرهاد محمدی مصیری، نادر حاجلو و مینا عباسیان، فصلنامه علمی– پژوهشی روانشناسی و دین، شماره 24، زمستان 1392ش.

[2]. بقره/ 172: ]يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا كُلُوا مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُمْ وَ اشْكُرُوا لِلَّهِ إِنْ كُنْتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُون[و نحل/ 114: ]فَكُلُوا مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ حَلالاً طَيِّباً وَ اشْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُون[.‏

[3]. نحل/ 42: ]الَّذينَ صَبَرُوا وَ عَلى‏ رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُون[؛ ابراهیم/ 12: ]وَ ما لَنا أَلاَّ نَتَوَكَّلَ عَلَى اللَّهِ وَ قَدْ هَدانا سُبُلَنا وَ لَنَصْبِرَنَّ عَلى‏ ما آذَيْتُمُونا وَ عَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُتَوَكِّلُون[.

[4]. الكافي، محمد بن يعقوب کلینی، دارالكتب الإسلامية، تهران، چاپ چهارم، 1407ق، ج‏2، ص‏239، ح 30.

[5]. حدیث آرزومندی، مصطفی ملکیان، نشر نگاه معاصر، تهران، 1389ش، صص 91 - 92.

منبع : ماهنامه اطلاع رسانی، پژوهشی، آموزشی مبلغان، شماره 207.





تاریخ ارسال مطلب : سه شنبه ٩ آبان ١٣٩٦ / شماره خبر : ٣٩٤٨٧٦ / تعداد بازدید : 263/ محبوب کن - فیس نما / داغ کن - کلوب دات کام

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج