چهارشنبه ٠٢ آبان ١٣٩٧
« الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِ‌سَالَاتِ اللَّـهِ وَيَخْشَوْنَهُ وَلَا يَخْشَوْنَ أَحَدًا إِلَّا اللَّـهَ ۗ وَكَفَىٰ بِاللَّـهِ حَسِيبًا؛ (پیامبران) پیشین کسانی بودند که تبلیغ رسالتهای الهی می‌کردند و (تنها) از او می ترسیدند، و از هیچ کس جز خدا بیم نداشتند؛ و همین بس که خداوند حسابگر (و پاداش‌دهنده اعمال آنها) است!»
صفحه اصلی صفحه اصلی اخبار و رویدادها اخبار و رویدادها تحقیقات و مقالات تحقیقات و مقالات توشه تبلیغتوشه تبلیغ روضه ها و مدایح روضه ها و مدایح ویژه نامه ها ویژه نامه ها
دانلود نرم افزار دانلود نرم افزار سبک زندگی سبک زندگی تاریخ معصومینتاریخ معصومین روش تبليغ روش تبليغ نقشه سایت نقشه سایت ارتباط با ما ارتباط با ما
صفحه اصلی > تحقیقات،مقالات > معارف اسلامی > نظام اسلامی 
ماهنامه مبلغان


یوم الله 22 بهمن-3

اتحاد و همبستگی

امام امت قدس سره از 22 بهمن همچون 15 خرداد، 17 شهریور، 12 فروردین و... به عنوان «ایام الله» یاد كردند.

احمد محیطی اردکانی

همان گونه كه بیان شد پیروزی انقلاب شكوهمند اسلامی ایران عوامل زیادی داشت، سخن گفتن پیرامون همه آن ها مجالی دیگر می طلبد. ما در این جا فقط به یكی از مهمترین آن ها اشاره می كنیم. و آن اتحاد و همبستگی همه اقشار ملت برای انجام مقصد الهی و مقدس انقلاب؛ یعنی، از بین بردن طاغوت و تشكیل حكومت اسلامی برای تحقق حق و عدالت در جامعه بود.
هیچ كس تردید ندارد كه اتحاد و همدلی معجزه می آفریند و بزرگترین موانع راه ترقی و پیشرفت را از سر راه بر می دارد. و قوی ترین دشمنان را نابود می سازد.
مورچگان را چو بود اتحاد//شیر ژیان را بدرانند پوست
خداوند متعال می فرماید: «و اعتصموا بحبل الله جمیعا و لا تفرقوا»(1) «به ریسمان الهی چنگ بزنید و هرگز از یكدیگر جدا نشوید و تفرقه نداشته باشید.»
«و لا تنازعوا فتفشلوا و تذهب ریحكم»(2) «اختلاف و كشمكش نكنید كه سست می شوید و دولتتان از بین می رود.»
امیرالمؤمنین علیه السلام می فرماید: «و الزموا السواد الاعظم فان ید الله مع الجماعة و ایاكم و الفرقة! فان الشاذ من الناس للشیطان كما ان الشاذ من الغنم للذئب...(3) همگام با توده عظیم مردم (كه پیرو سلطان عادل) هستند، باشید، زیرا دست (عنایت و كمك) خداوند با جماعت است و از جدائی و مخالفت بر حذر باشید. زیرا جدا شدن از جماعت (حق) طعمه شیطان شدن است چنانكه گوسفندی كه از گله جدا شود، خوراك گرگ خواهد شد.»
و این اتحاد وقتی ثمربخش است كه با همدلی همراه باشد.

امیرالمؤمنین علیه السلام می فرماید: «انه لا غناء فی كثرة عددكم مع قلة اجتماع قلوبكم...(4) در زیادی تعداد شما بی نیازی نیست [و این زیادی تعداد ثمربخش نخواهد بود] در صورتی كه اجتماع دل های شما اندك باشد.»
بدین جهت امام امت قدس سره و رهبر معظم انقلاب همواره مردم را به وحدت كلمه دعوت كرده اند و آن ها را از تفرقه و جدایی برحذر داشتند.
اما سنت و روش فرعون ها و طاغوت ها در طول تاریخ این است كه مردم را به دسته های مختلف تقسیم می كنند و بین آن ها اختلاف می اندازند و آن ها را به استضعاف می كشانند تا قدرت قیام و ایستادن در مقابل آن ها را نداشته باشند و آن ها بتوانند سلطه ظالمانه خود را بر مردم حفظ كنند.
خداوند متعال می فرماید: «ان فرعون علا فی الارض و جعل اهلها شیعا یستضعف طائفة منهم...»(5) «فرعون در زمین برتری جویی كرد و اهل آن را به گروه های مختلفی تقسیم نمود، گروهی را به ضعف و ناتوانی می كشاند...»
فرعون برای استحكام بخشیدن به سلطه اش چند اقدام كرد، كه مهم ترین آن، این بود كه مردم مصر را دو دسته كرد: به دسته اول؛ یعنی، قبطیان كه بومیان و درباریان فرعون بودند، تمام وسایل رفاهی و كاخ ها و ثروت ها را می داد.
ولی دسته دوم كه «سبطیان» یعنی، مهاجران بنی اسرائیل بودند و آن ها را به صورت بردگان و كنیزان خود درآورده بودند، فقر و محرومیت سراسر وجودشان را فرا گرفته بود و سخت ترین كارها بر دوش این ها بود.
باید توجه داشت كه این سنت وحشتناك، مخصوص فرعون در زمان حضرت موسی علیه السلام نبود، بلكه همه طاغوتیان از این روش و تز «تفرقه بینداز و حكومت كن» سالیان درازی بر توده های مردم حكومت كرده اند.
از امام زین العابدین علیه السلام چنین نقل شده است كه فرمود:
«و الذی بعث محمدا بالحق بشیرا و نذیرا، ان الابرار منا اهل البیت و شیعتهم بمنزلة موسی و شیعته، و ان عدونا و اشیاعهم بمنزلة فرعون و اشیاعه؛(6)
سوگند به آن كسی كه حضرت محمد صلی الله علیه و آله را به حق بشیر و نذیر مبعوث گردانید، ابرار و خوبان از ما اهل بیت و شیعیانشان به منزله موسی و شیعه او می باشند و دشمنان ما و پیروان آن ها به منزله فرعون و پیروان او می باشند.»
پس باید بیدار بود تا دوباره دشمنان سیلی خورده اسلام با استفاده از این روش بین مردم ایران اختلاف ایجاد نكنند و راه نفوذ و سلطه آن ها باز نشود.

مطالب مرتبط:


پی نوشت : 
1) آل عمران/ 103.
2) انفال/ 46.
3) نهج البلاغه، خطبه 127.
4) همان، خطبه 119.
5) قصص/ 4.
6) مجمع البیان، ج 7، ص 239.

منبع : ماهنامه اطلاع رسانی، پژوهشی، آموزشی مبلغان شماره 13.




تاریخ ارسال مطلب : سه شنبه ٢١ بهمن ١٣٩٤ / شماره خبر : ٩١٤٢٦ / تعداد بازدید : 3373/ محبوب کن - فیس نما / داغ کن - کلوب دات کام

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج