يکشنبه ٠١ بهمن ١٣٩٦
« الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِ‌سَالَاتِ اللَّـهِ وَيَخْشَوْنَهُ وَلَا يَخْشَوْنَ أَحَدًا إِلَّا اللَّـهَ ۗ وَكَفَىٰ بِاللَّـهِ حَسِيبًا؛ (پیامبران) پیشین کسانی بودند که تبلیغ رسالتهای الهی می‌کردند و (تنها) از او می ترسیدند، و از هیچ کس جز خدا بیم نداشتند؛ و همین بس که خداوند حسابگر (و پاداش‌دهنده اعمال آنها) است!»
صفحه اصلی صفحه اصلی اخبار و رویدادها اخبار و رویدادها تحقیقات و مقالات تحقیقات و مقالات توشه تبلیغتوشه تبلیغ روضه ها و مدایح روضه ها و مدایح ویژه نامه ها ویژه نامه ها
دانلود نرم افزار دانلود نرم افزار سبک زندگی سبک زندگی تاریخ معصومینتاریخ معصومین روش تبليغ روش تبليغ نقشه سایت نقشه سایت ارتباط با ما ارتباط با ما
صفحه اصلی > تحقیقات،مقالات > معارف اسلامی > نظام اسلامی 
ماهنامه مبلغان


تحلیلی بر چرایی انقلاب اسلامی

توطئه عامل انقلاب

شاه بعد از فرار از ایران تا هنگام مرگش در سال 1359 توطئه غربیها را به عنوان عامل سقوط حكومتش معرفی می كرد. دار و دسته حكومتی و اقشار وابسته و طرفدار او نیز اكثراً چنین نظری را داشتند...

حسین ملانوری

طرفداران این فرضیه، انقلاب اسلامی را محصول توطئه كشورهای دیگر می دانند. اینها گاهی پای آمریكا و انگلیس را پیش می كشند و گاهی پای اسرائیل و گاه حتی شوروی سابق را. طرفداران این تز در ابتدا بیشتر اعضاء خانواده سلطنتی بالاخص شخص شاه، دربار، برخی از مقامات ارشد رژیم پیشین، اقشار مرفّه و وابستگان به رژیم و بعضی از سران نظامی و انتظامی رژیم پهلوی بودند، اما مشكلات بعد از انقلاب، به تدریج اقشار بیشتری را به سوی این تحلیل كشاند. (1)

الف. توطئه اسرائیل
بر اساس این فرضیه، ارتش ایران در زمان شاه می رفت تا پنجمین نیروی نظامی بزرگ در دنیا شود. این نیروی نظامی می توانست برای رژیم صهیونیستی خطر بالقوه ای به حساب آید. ممكن بود بر اثر كودتای نظامی در ارتش، سرهنگ قزافی یا جمال عبدالناصر دیگری به قدرت برسد و یا به هر حال، به طرق دیگری نیروی عظیم نظامی ایران متوجه اسرائیل شود. صهیونیستها با به وجود آوردن انقلاب اسلامی و سپس ایجاد جنگ تحمیلی، دو نیروی عمده نظامی منطقه را عملاً خنثی كردند. (2)
این تحلیل اولاً ادعایی بدون دلیل است و ثانیاً اگر اسرائیل قصد كم كردن قدرت ایران و عراق را داشت، از همان ابتدا كاری می كرد كه بین حكومتهای ایران و عراق جنگ درگیرد، مخصوصاً با درگیریهای قبلی بین شاه ایران و عراق این زمینه مساعدتر بود تا اینكه اول زحمت طرح یك انقلاب در ایران را بكشد و آن گاه بین انقلابیون و رژیم عراق جنگ ایجاد كند، با اینكه معلوم نبود سرانجام انقلاب چه خواهد شد.

ب. توطئه غرب
شاه بعد از فرار از ایران تا هنگام مرگش در سال 1359 توطئه غربیها را به عنوان عامل سقوط حكومتش معرفی می كرد. دار و دسته حكومتی و اقشار وابسته و طرفدار او نیز اكثراً چنین نظری را داشتند. اما در اینكه چرا غرب چنین توطئه ای را طراحی كرده است، به استدلالهای مختلفی پرداخته اند كه به بعضی از آنها اشاره می شود: (3)
1. شاه ایران از مرداد سال 1332 به بعد، به آمریكا نزدیك شد و انگلیس برای اینكه از شاه انتقام بگیرد، این توطئه را طراحی كرد.
2. شاه در این اواخر در افزایش قیمت نفت در اوپك نقش بسزایی داشت و غرب با توطئه می خواست او را تنبیه كند.
3. ایران در این اواخر به سوی صنعتی شدن پیشرفت می كرد و چیزی نمانده بود كه به ژاپن دومی تبدیل شود. غرب رژیم او را واژگون كرد تا از ایجاد ژاپن دومی جلوگیری كند.
4. آمریكا ایران را داد تا در جای دیگر از شوروی امتیاز بگیرد.
5. بعد از افزایش بهای نفت در اوائل دهه 1970 م ذخایر ارزی ایران و كشورهای عربی در بانكهای غربی بسیار بالا رفته بود و این می توانست برای سیستم پولی غرب مخاطره آمیز باشد؛ مثلاً اگر ایران و كشورهای عربی یكباره پولهای خود را از بانكهای غربی خارج می كردند، عملاً نظام مالی غرب سقوط می كرد! غرب با ایجاد انقلاب ایران و سپس جنگ ایران و عراق، ذخایر ارزی این دو كشور و كشورهای عربی دیگر را كه صرف خرید اسلحه و مهمات از غرب كردند، به حد مطلوب رساند.
6. برخی از كمونیستها می گویند: ایران به خاطر اختلافات داخلی در آستانه انقلاب بود. اما آمریكا با توطئه چینی قبلی انقلاب اسلامی را به وجود آورد تا جلو بروز انقلاب واقعی را بگیرد.
مشكل این استدلالها این است كه اولاً نه استدلال بلكه ادعاهایی بدون دلیل هستند و مدعیان آنها بر ادعای خود مدركی ارائه نكرده اند، كه همین برای بطلان چنین فرضیه هایی كافی است. ثانیاً پیش فرضهای اولیه بسیاری از آنها بی پایه و اساس است. به عنوان مثال، احدی در غرب دچار این تصور یا توهم نشده بود كه ایران به زودی به پای ژاپن خواهد رسید، بلكه بالعكس بسیاری از تحلیل گران واقع بین غربی معتقد بودند كه پروژه های شاه غالباً بلند پروازانه، نامعقول و غیر واقع بینانه است و ثالثاً اگر سیاست غرب كاملاً مبنی بر این بود كه هیچ كشور دیگری نتواند جهش اقتصادی كند، در این صورت ژاپن را هم كه كنار بگذاریم، علی القاعده كره جنوبی، تایوان، سنگاپور، هنگ كنگ، مالزی، تركیه، اسپانیا و دیگر كشورهایی كه ظرف چند دهه اخیر پیشرفتهای قابل ملاحظه ای داشته اند نیز می بایستی دچار انقلاب و دسیسه های غرب می شدند و به جایی نمی رسیدند.


پی نوشت:
1) همان، ص 23.
2) همان، ص 25.
3) ر. ك: همان، صص 23 - 24.

منبع : ماهنامه اطلاع رسانی، پژوهشی، آموزشی مبلغان شماره 75.





تاریخ ارسال مطلب : سه شنبه ٨ بهمن ١٣٩٢ / شماره خبر : ٣٣٤٧٤١ / تعداد بازدید : 590/ محبوب کن - فیس نما / داغ کن - کلوب دات کام

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج