شنبه ٠١ مهر ١٣٩٦
« الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِ‌سَالَاتِ اللَّـهِ وَيَخْشَوْنَهُ وَلَا يَخْشَوْنَ أَحَدًا إِلَّا اللَّـهَ ۗ وَكَفَىٰ بِاللَّـهِ حَسِيبًا؛ (پیامبران) پیشین کسانی بودند که تبلیغ رسالتهای الهی می‌کردند و (تنها) از او می ترسیدند، و از هیچ کس جز خدا بیم نداشتند؛ و همین بس که خداوند حسابگر (و پاداش‌دهنده اعمال آنها) است!»
صفحه اصلی صفحه اصلی اخبار و رویدادها اخبار و رویدادها تحقیقات و مقالات تحقیقات و مقالات توشه تبلیغتوشه تبلیغ روضه ها و مدایح روضه ها و مدایح ویژه نامه ها ویژه نامه ها
دانلود نرم افزار دانلود نرم افزار سبک زندگی سبک زندگی تاریخ معصومینتاریخ معصومین روش تبليغ روش تبليغ نقشه سایت نقشه سایت ارتباط با ما ارتباط با ما
صفحه اصلی > تحقیقات،مقالات > تاریخ > تاریخ معصومین > امام حسن عسکری علیه السلام 


عبدالکریم پاک نیا تبریزی

پيشواي يازدهم، امام حسن بن علي علیه السلام عسكري؛ ساكن در منطقه نظامي

بدون ترديد از سويي شناساندن حضرات معصومين علیهم السلام براي نسل نو بر مبلّغان و متوليان فرهنگ ديني امري شايسته و ضروري است، و از سويي ديگر نامها و القاب آن گراميان حكايت گر برخي از ويژگيهاي زيباي اخلاقي و اجتماعي آنان مي باشد...

امام عسكري علیه السلام را به جهت اينكه در ميان پادگان نظامي در شهر سامرا به اقامت مجبور كرده بودند «عسكري» مي گويند. شيخ صدوق مي فرمايد: «إِنَّ الْمَحَلَّةَ الَّتِي يَسْكُنُهَا الْإِمَامَانِ عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ وَ الْحَسَنُ بْنُ عَلِيٍّ علیهم السلام بِسُرَّ مَنْ رَأَى كَانَتْ تُسَمَّى عَسْكَرَ فَلِذَلِكَ قِيلَ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا الْعَسْكَرِيُّ؛ (1) [از اساتيدم (رض) شنيدم كه مي فرمود:] محلّه اي كه اين دو امام همام (علي بن محمد و حسن بن علي علیه السلام در سرّ من رأي مسكن قرار داده بودند، به عسكر موسوم بود. از اين رو، به هر يك از اين دو بزرگ بود. به هر يك از اين دو بزرگوار عسكري گفته شد.
يكي از خاطرات آن دوران را با هم مي خوانيم:
«محمد بن اسماعيل» مي گويد: «علي بن نارمش كه دشمن ترين افراد نسبت به اولاد علي بن ابي طالب علیه السلام بود، موظف به زندانباني امام حسن عسكري علیه السلام شد. به او دستور دادند كه هر چه مي تواني بر او سخت بگير؛ اما بيش از يك روز نگذشت كه احترام و بزرگداشت آن حضرت در نظر او به جايي رسيد كه در برابر امام عسكري علیه السلام چهره برخاك مي گذاشت و ديده از زمين برنمي داشت. و وقتي از نزد او خارج شد، بصيرت او به آن حضرت از همه بيش تر و ستايشش براي او از همه نيكوتر بود.» (2)



پی نوشت :

1) علل الشرايع، ج 1، ص 241.
2) اصول كافي، كتاب الحجّة، باب مولد ابي محمد الحسن بن علي علیه السلام، ح 1؛ الارشاد، شيخ مفيد، دار المفيد، ج 2، ص 330.

منبع : ماهنامه اطلاع رسانی، پژوهشی، آموزشی مبلغان شماره145 .




تاریخ ارسال مطلب : دوشنبه ٢٥ مهر ١٣٩٠ / شماره خبر : ٩٥١٧٩ / تعداد بازدید : 1710/ محبوب کن - فیس نما / داغ کن - کلوب دات کام

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج