چهارشنبه ٠١ آذر ١٣٩٦
« الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِ‌سَالَاتِ اللَّـهِ وَيَخْشَوْنَهُ وَلَا يَخْشَوْنَ أَحَدًا إِلَّا اللَّـهَ ۗ وَكَفَىٰ بِاللَّـهِ حَسِيبًا؛ (پیامبران) پیشین کسانی بودند که تبلیغ رسالتهای الهی می‌کردند و (تنها) از او می ترسیدند، و از هیچ کس جز خدا بیم نداشتند؛ و همین بس که خداوند حسابگر (و پاداش‌دهنده اعمال آنها) است!»
صفحه اصلی صفحه اصلی اخبار و رویدادها اخبار و رویدادها تحقیقات و مقالات تحقیقات و مقالات توشه تبلیغتوشه تبلیغ روضه ها و مدایح روضه ها و مدایح ویژه نامه ها ویژه نامه ها
دانلود نرم افزار دانلود نرم افزار سبک زندگی سبک زندگی تاریخ معصومینتاریخ معصومین روش تبليغ روش تبليغ نقشه سایت نقشه سایت ارتباط با ما ارتباط با ما
صفحه اصلی > تحقیقات،مقالات > توشه تبلیغ 
ماهنامه مبلغان


تبلیغ در سیره و گفتار عارفان

تبلیغ با عمل

واعظ باید مانند پدری دانا كه در تربیت فرزندان خود در پی اصلاح آنان است، نه زیان رساندن به آنان، مصالح و منافع آنها را در نظر بگیرد و به حال آنان مفید باشد و نیز عملی مؤثر و مفید است كه همراه با كار وعمل باشد، نه سخن تنها!

رحیم کارگر

بحث مهم دیگر، لزوم همراهی وعظ و تبلیغ با عمل است. واعظ باید همیشه عامل به گفته‌های خود باشد و به آنچه می‌گوید و مردم را بدان تشویق می‌كند عمل كند؛ واعظ بدون عمل، مانند درخت بی ثمری است كه به غیر از چند شاخه و برگ، هیچ میوه و ثمری ندارد و تنها دیگران از سایۀ آن استفاده می‌كنند.
در این باره خداوند متعال در قرآن كریم، شدیدترین موضع گیری‌ها و مهم‌ترین سفارش‌ها را ارائه می‌كند و می‌فرماید: «اتامرون الناس بالبر و تنسون انفسكم و انتم تتلون الكتاب افلا تعقلون‌»(1)؛
آیا شما مردم را به نیكوكاری فرمان می‌دهید و خود آن را فراموش می‌كنید! با این كه كتاب خدا را می‌خوانید، چرا اندیشه نمی‌كنید؟
و نیز می‌فرماید:
«یا ایها الذین آمنوا لم تقولون ما لاتفعلون، كبر مقتا عندالله ان تقولوا مالاتفعلون‌» (2) ؛
ای كسانی كه ایمان آورده اید، چرا چیزی می‌گویید كه بدان عمل نمی‌كنید! خداوند سخت به خشم می‌آید كه چیزی بگویید و بدان عمل نكنید.
علم كز اعمال نشانیش نیست // كالبدی دارد و جانیش نیست
حكیم سنایی سروده است:
دانشت هست كار بستن كو؟ // خنجرت هست صف شكستن كو
سعدی نیز گفته است:
علم چندان كه بیشتر خوانی // چون عمل در تو نیست نادانی
عارف الهی، صاحب «المراقبات‌» می‌نویسد: واعظ باید بعد از رعایت موارد یاد شده (اخلاص و صدق در آن) ، به این آیه نیز عمل كند: «آیا مردم را به نیكی امر می‌كنید در حالی كه خود را فراموش كرده اید»؛ او باید اول خود را موعظه نموده و خود را به آن بیاراید، آن گاه با نرمی، مدارا و حكمت مردم را موعظه كند(3) .
عالم متقی حاج شیخ عباس قمی نیز می‌نویسد: سزاوار است واعظ آنچه را می‌گوید خود به كار بندد تا چونان چراغی نباشد كه خود را تباه سازد و بسوزد و دیگران را نور و فروغ بخشد(4).
سالك عارف حاج شیخ محمد بهاری همدانی نیز می‌گوید:
«باید فعل او (عالم و واعظ) موافق قولش باشد؛ چه این كه از صادق آل محمدعلیه السلام روایت شده كه در تفسیر آیۀ شریفۀ «انما یخشی الله من عباده العلماء» (5) فرمود: «یعنی بالعلماء من صدق فعله قوله و من لم یصدق فعله قوله فلیس بعالم؛ مراد از علما در این آیه كسی است كه كردار او، گفتارش را تصدیق كند و كسی كه چنین نباشد عالم نیست(6).‌»
كمال الدین حسین كاشفی بیهقی سبزواری می‌نویسد:
«مذكر باید كه اول نفس خود را پند دهد، تا پند وی در دیگران اثر كند؛ «یاواعظ عظ نفسك فان اتعظت فعظ الناس والا فاستحی من الله‌» ؛ یعنی‌ای واعظ! اول نفس خود را پند ده، اگر پندپذیر شد، پس دیگران را پند ده، والا از خدا شرم دار و از این خطاب پرعتاب، براندیش كه: «اتامرون الناس بالبر»(7) و از این تقریع و توبیخ برحذر باش كه: «لم تقولون مالا تفعلون...‌» (8).
و غیر تقی یامر الناس بالتقی // طبیب یداوی والطبیب علیل
از من بگوی واعظ تفسیر گوی را // گر در عمل نكوشی، نادان مفسری (9)



پی نوشت:
1) بقره/44.
2) صف/2 و 3.
3) المراقبات (اعمال السنه) ، ص 286.
4) مجلۀ حوزه، شمارۀ 47، ص 82
5) فاطر/28.
6) تذكرة المتقین، ص 95.
7) بقره/44.
8) صف/2.
9) الرسالة العلیة، ص 256 و 257.
منبع: ماهنامه اطلاع رسانی، پژوهشی، آموزشی مبلغان شماره3.




تاریخ ارسال مطلب : سه شنبه ٦ مرداد ١٣٩٤ / شماره خبر : ٩٧٥٨١ / تعداد بازدید : 2707/ محبوب کن - فیس نما / داغ کن - کلوب دات کام

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج