يکشنبه ٢٨ مرداد ١٣٩٧
« الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِ‌سَالَاتِ اللَّـهِ وَيَخْشَوْنَهُ وَلَا يَخْشَوْنَ أَحَدًا إِلَّا اللَّـهَ ۗ وَكَفَىٰ بِاللَّـهِ حَسِيبًا؛ (پیامبران) پیشین کسانی بودند که تبلیغ رسالتهای الهی می‌کردند و (تنها) از او می ترسیدند، و از هیچ کس جز خدا بیم نداشتند؛ و همین بس که خداوند حسابگر (و پاداش‌دهنده اعمال آنها) است!»
صفحه اصلی صفحه اصلی اخبار و رویدادها اخبار و رویدادها تحقیقات و مقالات تحقیقات و مقالات توشه تبلیغتوشه تبلیغ روضه ها و مدایح روضه ها و مدایح ویژه نامه ها ویژه نامه ها
دانلود نرم افزار دانلود نرم افزار سبک زندگی سبک زندگی تاریخ معصومینتاریخ معصومین روش تبليغ روش تبليغ نقشه سایت نقشه سایت ارتباط با ما ارتباط با ما
صفحه اصلی > تحقیقات،مقالات > روش تبلیغ 
ماهنامه مبلغان


عرصه تبلیغ و اولویّت‌ها -1

شخصیّت طبیب‌گونه مبلّغ

فعالیّت‌های تبلیغی مبلّغان دینی در چند بخش خلاصه می‌شوند؛ برخی از آن‌ها در مسیر دفاع از دین است؛ برخی دیگر در مسیر تبیین و رشد اعتقادات مردم قرار دارد؛ بخش سوم از آن‌ها، بیان احکام و تکالیف شرعیه و بخش آخر آن، ترویج فضائل، ارزش‌های اخلاقی ، اجتماعی است.

عرصه تبلیغ و اولویّت‌ها

محمدحسن نبوی

فعالیّت‌های تبلیغی مبلّغان دینی در چند بخش خلاصه می‌شوند؛ برخی از آن‌ها در مسیر دفاع از دین است؛ برخی دیگر در مسیر تبیین و رشد اعتقادات مردم قرار دارد؛ بخش سوم از آن‌ها، بیان احکام و تکالیف شرعیه و بخش آخر آن، ترویج فضائل، ارزش‌های اخلاقی ، اجتماعی است.

این‌ها همگی وظایف و مسئولیت‌های خطیر روحانیون و مبلّغان دینی است که برگرفته از آیات و روایات می‌باشد؛ قرآن کریم در آیات متعددی به این وظایف اشاره می‌فرماید:

در باره بیان معارف و باورهای دینی می‌فرماید: ]فَاصْدَعْ بِما تُؤْمَرُ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْمُشْرِکینَ[؛[1] «پس آنچه را بدان مأموری، آشکار کن و از مشرکان روی برتاب.»

و هم چنین می‌فرماید: ]ادْعُ إِلی سَبیلِ رَبِّک بِالْحِکمَةِ وَ الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَ جادِلْهُمْ بِالَّتی هِی أَحْسَنُ[؛[2] «با حکمت و اندرز نیکو به راه پروردگارت دعوت کن و با آنان به نیکوترین شیوه مجادله نمای.»

درباره بیان روشن معارف دین می‌فرماید: ]وَ أَنْزَلْنا إِلَیک الذِّکرَ لِتُبَینَ لِلنَّاسِ ما نُزِّلَ إِلَیهِمْ[؛[3] «و این قرآن را به سوی تو فرود آوردیم، تا برای مردم آنچه را به سوی ایشان نازل شده است توضیح دهی.»

درباره بیان اعتقادات و رشد فضائل اخلاقی می‌فرماید: ]هُوَ الَّذی بَعَثَ فِی الْأُمِّیینَ رَسُولاً مِنْهُمْ یتْلُوا عَلَیهِمْ آیاتِهِ وَ یزَکیهِمْ وَ یعَلِّمُهُمُ الْکتابَ وَ الْحِکمَةَ[؛[4] «اوست آن کس که در میان درس ناخوانده‌ها فرستاده‌ای از آنان برانگیخت، تا آیات او را بر آنان بخواند و پاکشان گرداند و کتاب و حکمت بدیشان بیاموزد.»

هر یک از این وظایف و مسئولیت‌ها در جای خود بسیار مهم و قابل توجه‌اند؛ اما در بین این محورها اعتقادات از جایگاه خاصی برخوردار است؛ زیرا اگر اعتقادات مردم سست شود، جامعه دچار آسیب‌های جدی و متعددی خواهد شد؛

دشمنان به دلیل اینکه علت اصلی پایداری ما را اعتقادات مردم دانسته‌اند و از سوی دیگر در جنگ‌های فیزیکی و جنگ‌های منطقه‌ای و جنگ‌های نیابتی نتوانسته‌اند بر ما غلبه کنند، جنگ اعتقادی و مبارزه با باورهای اعتقادی را در دستور کار خود قرار داده‌اند.

اکنون در فضای مجازی، شبکه‌های اجتماعی، ماهواره‌ها و رسانه‌های بیگانه و حتی گاهی اوقات رسانه‌های وابسته‌ی داخلی مثل مجلات و روزنامه‌هایی که دل در گرو غرب و اروپا دارند، به شکل‌های مختلف سعی در تضعیف ایمان مردم دارند!

دشمنان در پی تضعیف ایمان مردم به دنبال یک هدف سیاسی هستند؛ آن‌ها به خوبی می‌دانند تمام مقاومت‌ها و ایستادگی‌ها و ایثارها برای احیای دین و مبارزه با کفر و نفاق و الحاد است؛ اگر آن انگیزه درونی که ایمان هست تضعیف شود، برج و باروی مقاومت‌های مردمی فرو می‌ریزد و به راحتی می‌توانند در جنگ‌های نظامی هم پیروز شوند و به شکل‌های مختلف نظام اسلامی را از پا در آورند.

دشمنان اسلام به دنبال تضعیف باورها و اعتقادات، یکی از برنامه‌های اساسی خود را مبارزه با ولایت فقیه تعریف کرده‌اند و آنهم تنها یک دلیل دارد و آن این است که تنها مدافع آموزه‌های دینی، ولایت فقیه و رهبری ملت‌های مظلوم است.

بنابراین باید یکی از اولویت‌های امروز دنیای تبلیغ، افشای توطئه‌ی دشمنان در مبارزه با باورهای دینی باشد و بایسته است مردم و آحاد جامعه نسبت به این امر آگاهی و بینش پیدا کنند تا راه را از بی‌راهه تشخیص دهند و در دام دشمنان قرار نگیرند.

یک مبلّغ دینی برای اینکه بتواند به وظیفه‌ی خود به خوبی عمل کند و در راه مبارزه با فعالیّت‌های دشمنان موفق باشد، بایستی موارد زیر را در عرصه‌ی تبلیغ مورد توجه قرار دهد:

1. تسلّط بر محتوای متقن و مورد نیاز در عرصه‌ی تبلیغ؛

از آنجا که مبلّغ دینی منسوب به اسلام و تشیّع است، تمام کارهایش در انظار عمومی مورد توجه و دقت‌نظر است و رفتارش باید با رفتارهای دیگران متفاوت باشد؛ همانگونه که خداوند به زنان پیامبر(صلی الله علیه و آله) توصیه می‌فرماید که مواظب رفتار و کردار خود باشند

2. بهره‌مندی از روش‌ها و شیوه‌های مختلف تبلیغی؛

3. توانایی پاسخگویی به شبهات و پرسش‌های مخاطبان در زمینه‌ی مسائل دینی، اجتماعی و سیاسی؛

4. توجه به نسل جدید و خواسته‌های او از مبلّغ دینی؛

5. داشتن خلوص نیّت در عرصه‌ی تبلیغ و ترویج دین و استمداد از خداوند متعال؛

6. حضور به موقع در صحنه‌ی مبارزه و دوری کردن از عافیت‌طلبی؛

7. جذب و همسوسازی حداکثری و پرهیز از داشتن دافعه در عرصه‌ی تبلیغ؛

8. پرهیز از دنیاطلبی، برتری‌طلبی، ایجاد بدعت و اختلاف، تحلیل غلط، غفلت و...؛

9. توجه ویژه به فرامین و هدایت‌های ولایت فقیه و رهبری معظم انقلاب اسلامی.

شخصیّت طبیب‌گونه مبلّغ

یک مبلّغ دینی در واقع طبیب روح و روان مردم است؛ طبیبِ بیماری‌های دینی و مذهبی مردم است؛ او همچون یک پزشک در صدد است تا بیماری‌هایی که بر دین و باورهای اعتقادی مردم و جامعه عارض شده، شناسایی کند و برای رفع و دفع آنان، نسخه‌هایی تجویز کند؛ نسخه‌هایی که برآمده از آیات قرآن کریم و روایات اهل‌بیت(علیهم السلام) است.

امیرمؤمنان علی(علیه السلام) در توصیف شخصیت پیامبر گرامی اسلام(صلی الله علیه و آله) می‌فرماید: «طَبِیبٌ دَوَّارٌ بِطِبِّهِ قَدْ أَحْکمَ مَرَاهِمَهُ وَ أَحْمَی مَوَاسِمَهُ؛[5] [پیامبر] طبیبی است که به‌ وسیله‌ی طبّ [و معالجه‌ی خویش برای بهبودی امراض مهلکه و بیماری‌های گوناگون در میان خلائق] همواره گردش می‌کند، و مرهم‌هایش (علوم و معارفش) را [برای زخم دل‌هایی که به تیغ نادانی و گمراهی مجروح گشته] محکم و آماده کرده است، و ابزارها را [به آتش نهی از منکر و ترسانیدن از عذاب الهی] سرخ کرده [و تافته است].»

این رسالت و وظیفه‌ی پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله) به مبلّغین و مروّجین دینی نیز واگذار شده است؛ آنان طبیب‌اند و یک طبیب باید بیمارش را معاینه کند و بر اساس بیماری‌اش دارو تجویز کند. اگر در یک جامعه‌ای شبهات و پرسش‌های دینی ذهن مردم را آلوده نکرده، اصلاً پاسخ‌گویی معنا ندارد و بایستی به آن بخش ورود نکند و موارد دیگر را بررسی نماید و یا اگر مردم یک جامعه نیاز به بیان احکام و مسائل شرعی دین خود دارند، به آن بپردازد و از آن غفلت نکند؛ همچنین است مباحث اخلاقی و تفسیری و تاریخی که بایستی به اقتضای یک جامعه، ترویج و تبلیغ شوند. مباحث سیاسی نیز همین وضعیت را دارند و یک مبلّغ دینی باید علاوه بر داشتن تخصّص لازم در این بخش، با توجه به مقتضیات زمان و مکان و نیاز مخاطبان خود به آن ورود کند تا نقش طبیب‌گونه‌ی او نمود و ظهور پیدا کند.

____________________________________________________

پی‌نوشت‌ها:

[1]. حجر / 94.

[2]. نحل / 125.

[3]. نحل /44.

[4]. جمعه / 2.

[5]. نهج البلاغه، سید رضی، تصحیح: صبحی صالح، نشر هجرت، قم،  چاپ اول، 1414ق، ص156. 

منبع: ماهنامه اطلاع‌رسانی، پژوهشی، آموزشی مبلغان، شماره 209.





تاریخ ارسال مطلب : پنج شنبه ١٤ تير ١٣٩٧ / شماره خبر : ٣٩٥٥٤٠ / تعداد بازدید : 1276/ محبوب کن - فیس نما / داغ کن - کلوب دات کام

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج