پنج شنبه ٣٠ خرداد ١٣٩٨
« الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِ‌سَالَاتِ اللَّـهِ وَيَخْشَوْنَهُ وَلَا يَخْشَوْنَ أَحَدًا إِلَّا اللَّـهَ ۗ وَكَفَىٰ بِاللَّـهِ حَسِيبًا؛ (پیامبران) پیشین کسانی بودند که تبلیغ رسالتهای الهی می‌کردند و (تنها) از او می ترسیدند، و از هیچ کس جز خدا بیم نداشتند؛ و همین بس که خداوند حسابگر (و پاداش‌دهنده اعمال آنها) است!»
صفحه اصلی صفحه اصلی اخبار و رویدادها اخبار و رویدادها تحقیقات و مقالات تحقیقات و مقالات توشه تبلیغتوشه تبلیغ روضه ها و مدایح روضه ها و مدایح ویژه نامه ها ویژه نامه ها
دانلود نرم افزار دانلود نرم افزار سبک زندگی سبک زندگی تاریخ معصومینتاریخ معصومین روش تبليغ روش تبليغ نقشه سایت نقشه سایت ارتباط با ما ارتباط با ما
صفحه اصلی > خبر خوان 
ماهنامه مبلغان


ويژگي‌هاى امام مجتبی(علیه السلام) -4

یاد مرگ و معاد

یکی از مهم‏ترین مسائلی که در زندگانی امام مجتبی(علیه السلام) از درخشش بالایی برخوردار است، توجه ایشان به مسئله یاد مرگ، معاد و روز جزاست.

درس چهارم: یاد مرگ و  معاد

خداوند متعال در قرآن کریم می‌فرماید: «الَّذي خَلَقَ الْمَوْتَ وَ الْحَياه لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً وَ هُوَ الْعَزيزُ الْغَفُورُ»[1]؛ «كسی كه مرگ و حيات را آفريد برای این که شما را بيازمايد كدام يك از شما بهتر عمل مى‏كنيد، و او شكست‏ناپذير و بخشنده است.»

یکی از مهم‏ترین نیازهای امروز جامعه ما، نیاز به بازخوانی مسائل اعتقادی است. با کمال تأسف، بر اثر تبلیغات وسیع دشمنان و فراگیر شدن سبک زندگی غربی در شبکه ‏های مختلف مجازی، مسائل اعتقادی بین عموم مردم، به ویژه جوانان متزلزل شده است که این امر خطرات فراوانی را به دنبال دارد. یکی از کوچک‏ترین این خطرات «هرج و مرج رفتاری و پایبند نبودن به رعایت حقوق متقابل مردم» است.

مسائل اعتقادی جایگاه مهمی در رشد و ترقی جامعه و آرامش و آسایش عموم مردم دارند، از جمله مسئله یاد معاد و مرگ. جامعه ‏ای که اعتقاد به قیامت و معاد نداشته باشد، کدام نیرو می‏تواند او را در برابر انواع تجاوزها باز دارد؟ جامعه بدون اعتقاد به معاد بیش‏تر شبیه جنگلی خواهد بود که هر کسی برای زندگی بهتر و آسایش بیش‏تر دیگری را از میان بردارد و قلمرو حکومتی خود را بگسترد.

اما جامعه ‏ای که در اعتقاد به معاد، به گوهر «یقین» آراسته باشد، به طور قطع مالامال از ایثار، از خود گذشتگی، برابری و برادری بوده، عموم مردم یار و غمخوار یکدیگر خواهند بود.

از این گذشته، اعتقاد همراه با یقین به معاد که از سرطان شک پیراسته و آراسته شده باشد، اثر معجزه‌آسایی در خانه و خانواده گذاشته، کانون مقدس زندگی را از اختلافات و جدایی‌ها و کشمکشهای درونی نجات خواهد داد.

والدین به عنوان دو بالِ مدیریت خانواده ‏اند. پدر در بحرانها و مادر در جریان سیل محبت سهم مهمی دارند. حال اگر والدین سهم خود را با اعتقاد به معاد و یاد مرگ ایفا کنند، به طور قطع در رعایت حقوق متقابل خود بر یکدیگر پیشی می‏گیرند و برای حفظ نظام و کیان خانواده تمام مشکلات را به جان و دل خواهند خرید.

رسول خدا(صلی الله علیه و آله) می‏فرمایند: «أَكْثِرُوا ذِكْرَ الْمَوْتِ فَإِنَّهُ هَادِمُ اللَّذَّاتِ حَائِلٌ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَ الشَّهَوَاتِ؛[2] زياد به ياد مرگ باشيد كه آن منهدم كننده لذتها و حائل ميان شما و شهوتهاى شماست.»

امام هادی(علیه السلام) می‏فرمایند: «اُذْكُرْ مَصْرَعَكَ بَيْنَ يَدَىْ اهْلِكَ فَلا طَبِيْبَ يَمْنَعُكَ وَ لاحَبِيْبَ يَنْفَعُكَ؛[3] به ياد آور زمانى را كه در برابر افراد خانواده خود افتاده‏اى؛ نه طبيبى است كه تو را از مرگ باز دارد و نه دوستى است كه به حال تو سودمند باشد.»

بنابراین، بر متصدیان امور فرهنگی، دولت‏مردان، مدیران آموزش و پرورش، والدین و... لازم و ضروری است که اعتقادات را پیراسته و سم‌زدایی کنند تا به گوهر یقین آراسته شده و در پرتو آن به آرامش و آسایش دست یابند.

با توجه به مطالب فوق، یکی از مهم‏ترین مسائلی که در زندگانی امام مجتبی(علیه السلام) از درخشش بالایی برخوردار است، توجه ایشان به مسئله یاد مرگ، معاد و روز جزاست.

1. مرگ در نگاه امام مجتبی(علیه السلام)

مرگ حقيقتی انكارناپذير است؛ اما بيش‏تر مردم با آن مثل امري باطل برخورد مى‏كنند. يكى از زيباترين سخنان در مورد «مرگ» كلامى است از قول امام مجتبى(علیه السلام) که مى‏فرمايند: «ما رَأَيْتُ حَقّاً لا باطِلَ فِيْهِ، اشْبَهُ بِباطِلٍ لا حَقَّ فِيْهِ مِنَ الْمَوْتِ؛[4] نيافتم حقيقتى را چون مرگ كه گرچه باطل در آن راه ندارد؛ اما در نگاه مردم همچون باطلى است كه حق در آن راه ندارد.»

و این همان حقیقتی است که وقتی امیرالمؤمنین(علیه السلام) در پی جنازه‌ای می‌رفتند و مردی را دیدند که می‌خندید؛ امام فرمود: «كَأَنَ‏ الْمَوْتَ‏ فِيهَا عَلَى‏ غَيْرِنَا كُتِبَ؛[5] گویا مگر در دنیا بر غیر ما نوشته شده است».

در روايت ديگرى آمده است كه از امام مجتبی(علیه السلام) پرسيدند: ماهيت مرگ چيست كه مردم از آن ناآگاهند؟ حضرت فرمود: «اعْظَمُ سُرورٍ يَرِدُ عَلَى الْمُؤمِنِينَ اذْ نُقِلُوا عَنْ دارِ النَّكَدِ الى نَعِيمِ الْأَبَدِ، وَ اعْظَمُ ثُبُورٍ يَرِدُ عَلَى الْكافِرينَ اذْ نُقِلُوا عَنْ جَنَّتِهِمْ الى‏ نارٍ لا تَبِيدُ وَ لا تَنْفَدُ؛[6] بزرگ‏ترين شادمانى كه بر مؤمنان وارد  مى‏شود، زمانى است كه از دار عسرت و درماندگى دنيا به نعمتهاى جاودان رخت بربندند و بزرگ‏ترين هلاكتى كه بر كافران فرود آيد. زیرا آنان از بهشت خود (دنيا) به آتشى كه نه خاموشى و نه پايانى دارد، رخت بربندند.»

در حديث ديگرى آمده است: يكى از دوستان شوخ طبع امام حسن(علیه السلام) در حضور حضرت بود، امام از او پرسيد: حالت چطور است؟ گفت: در حالى هستم كه نه خودم مى‏خواهم، نه خدا مى‏خواهد، و نه شيطان مى‏خواهد. حضرت فرمود: چگونه؟ عرض كرد: خدا دوست دارد من مطيع او باشم و از گناهان دورى كنم؛ اما چنين نيستم. شيطان مى‏خواهد كه نسبت به خدا فقط گناهكار باشم، نه مطيع؛ اما اين چنين نيستم، و خودم هم مى‏خواهم كه هرگز نميرم؛ ولى سرانجام مى‏ميرم.

در همين لحظه، شخص ديگرى كه در مجلس حضور داشت، عرض كرد: اى پسر رسول خدا! چرا ما از مرگ كراهت داريم؟ حضرت فرمود: «لِأَنَّكُمْ اخْرَبْتُمْ آخِرَتَكُمْ وَ عَمَّرتُم دُنياكُمْ وَ انْتُم تُكْرِهُونَ النُقْلَه مِنَ الْعُمْرانِ الَى الْخرابِ؛[7] زيرا شما آخرتتان را خراب كرده و دنياى خود را آباد كرده‏ايد، و لذا دوست نداريد از جاى آباد به جاى خراب برويد.»

امام حسن(علیه السلام) در آخرين لحظات زندگى و در آستانه شهادت مى‏گريست. شخصى از آن حضرت پرسيد: براى چه گريه مى‏كنيد؟ شما نسبتى با رسول خدا(صلی الله علیه و آله) داريد كه كسى ندارد و بیست بار پياده به حج رفته ‏ايد و سه بار تمام اموال خود را در راه خدا تقسيم كرده‏ايد، آيا باز گريه مى‏كنيد؟ حضرت فرمود: «إِنَّمَا أَبْكِي لِخَصْلَتَيْنِ لِهَوْلِ الْمُطَّلَعِ وَ فِرَاقِ الْأَحِبَّه؛[8] براى دو چيز گريه مى‏كنم: هراس از لحظه ديدار، و جدايى از دوستان.»

2. آخرین سفارشات

«جناده بن ابى اميه» يكى از ياران برجسته امام مجتبى(علیه السلام) است. وى در آخرين لحظات عمر مبارك آن حضرت خود را به محضر ایشان رساند. جناده مى‏گويد: من وقتى بر آن حضرت وارد شدم، ديدم طشتى را مقابل ايشان گذاشته‏اند و خونابه‏هايى از گلوى مبارك حضرت جارى است. بنابراين، از اوضاع ظاهرى و حال امام(علیه السلام) دريافتم كه حضرت از اين بيمارى جان سالم به در نمى‏برد و سرانجام به شهادت خواهد رسيد. به همين علت فرصت را مغتنم شمردم و به حضرت عرض كردم: در اين لحظات مرا موعظه و وصيتى نمایید!

حضرت ضمن وصيت مفصلى به جناده، فرمودند: اى جناده! يا در اين دنيا با كسى طرح دوستى نريز يا اگر قرار شد دوستى را برگزينى، كسى را انتخاب كن كه گرفتارى تو گرفتارى خودش باشد و براى رفع مشكل تو كوشش كند: «وَ إِذَا نَازَعَتكَ إِلَى صُحْبَه الرِّجَالِ حَاجَه فَاصْحَبْ مَنْ إِذَا صَحِبْتَهُ زَانَكَ وَ إِذَا خَدَمْتَهُ صَانَكَ وَ إِذَا أَرَدْتَ مِنْهُ مَعُونَه عَانَكَ ... ثُلْمَه سَدَّهَا؛[9] هرگاه حاجتى برايت پيش آمد و چاره‏اى نداشتى جز به مصاحبت كسى، همنشين كسى باش كه زينت تو باشد و اگر او را خدمت كردى، تو را محافظت كند و اگر از او يارى خواستى، تو را يارى كند ... و اگر رخنه‏اى در احوال تو ظاهر شد، آن را سد نمايد.»

ای کمال حسن داور یا حسن
ای ز سر تا پا پیمبر یا حسن
ای به روی سینه ختم رسل
صورتت قرآن دیگر یا حسن
در شجاعت چون امیرالمؤمنین
از تو آیه فتح خیبر یا حسن
پرورشگاه تو ای جان جهان
دامن زهرای اطهر یا حسن
جنگ عاشورا قیام کربلا
از تو آید چون برادر یا حسن
صلح تو یک کربلا خون و قیام
جنگ تو اعجاز حیدر یا حسن
سایه باب البقیعت مهر من
در قیام و صلح رهبر یا حسن
دور قبر بی چراغت روز و شب
می‏زند مرغ دلم پر یا حسن
ای که هر بیگانه و هر آشنا
داده دشنامت مکرر یا حسن
سوزهای مخفی و ناگفته‏ات
می‏زند بر سینه آذر یا حسن
بعد بابت در امامان نیست کس
مثل تو بی یار و یاور یا حسن
دیده‏ ای کز بهر تو گریان شود
نیست گریان روز محشر یا حسن

___________________________________

پی‌نوشت‌ها:

[1]. کهف/ 5.

[2]. وسائل الشیعه، شیخ حر عاملی، مؤسسه آل البیت(علیهم السلام)، قم، 1409ق، ج 2، ص 436، ح 2576.

[3]. بحار الانوار، ج 75، ص 370.

[4]. شرح نهج البلاغه ابن ابی‌الحدید، ج 18، ص 311.

[5]. نهج البلاغه، حکمت 122.

[6]. بحار الانوار، ج 6، ص 154.

[7]. بحار الانوار، ج 44، ص 11، ح 1.

[8]. الکافی، ج 1، ص 461.

[9]. مستدرک الوسائل، میرزا حسین نوری، مؤسسه آل البیت(علیهم السلام)، قم، 1408ق، ج 8، ص 211، ح 9278- 1؛ كفايه الأثر في النص على الأئمه الإثني عشر(علیهم السلام)، علی بن محمد خزاز رازی، بیدار، قم، 1401ق، ص 226.

منبع: ماهنامه اطلاع‌رسانی، پژوهشی، آموزشی مبلغان، شماره 227.





تاریخ ارسال مطلب : سه شنبه ٣١ ارديبهشت ١٣٩٨ / شماره خبر : ٤٠٧٢٣٧ / تعداد بازدید : 95/ محبوب کن - فیس نما / داغ کن - کلوب دات کام

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج