چهارشنبه ٢٩ اسفند ١٣٩٧
« الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِ‌سَالَاتِ اللَّـهِ وَيَخْشَوْنَهُ وَلَا يَخْشَوْنَ أَحَدًا إِلَّا اللَّـهَ ۗ وَكَفَىٰ بِاللَّـهِ حَسِيبًا؛ (پیامبران) پیشین کسانی بودند که تبلیغ رسالتهای الهی می‌کردند و (تنها) از او می ترسیدند، و از هیچ کس جز خدا بیم نداشتند؛ و همین بس که خداوند حسابگر (و پاداش‌دهنده اعمال آنها) است!»
صفحه اصلی صفحه اصلی اخبار و رویدادها اخبار و رویدادها تحقیقات و مقالات تحقیقات و مقالات توشه تبلیغتوشه تبلیغ روضه ها و مدایح روضه ها و مدایح ویژه نامه ها ویژه نامه ها
دانلود نرم افزار دانلود نرم افزار سبک زندگی سبک زندگی تاریخ معصومینتاریخ معصومین روش تبليغ روش تبليغ نقشه سایت نقشه سایت ارتباط با ما ارتباط با ما
صفحه اصلی > خبر خوان 
ماهنامه مبلغان


روضه‌های فاطمیه(2) -1

فراقِ پدر

چـه‌ها کـرده ایـن شـهر بـا مـا پـس از تو* همه خوب بودند، اما پس از تو ...* ندارد خریدار آه غریبان* شده کار مردم تماشا پس از تو

روضه‌های فاطمیه (2)

کامیار کریم‌پور

مقام معظم رهبری حضرت آیت الله خامنه‌ای(حفظه الله) می‌فرمایند: «تجلیل از مقام فاطمه(علیها السلام) تکریم ایمان، تقوا، علم، ادب، شجاعت، ایثار، جهاد، شهادت و در یک کلام مکارم اخلاق است که پدر بزرگوارش برای اتمام آن مبعوث شد.»[1]

یکی از مواردی که باعث تجلیل از مقام آن بانوی گرامی می‌شود، بیان مصائب و مشکلاتی است که بر حضرت زهرا(علیها السلام) گذشت؛ در اینجا به برخی از آنها اشاره می‌شود:

روضه اول: فراقِ پدر

چـه‌ها کـرده ایـن شـهر بـا مـا پـس از تو
همه خوب بودند، اما پس از تو ...
ندارد خریدار آه غریبان
شده کار مردم تماشا پس از تو

رسول خدا(صلی الله علیه و آله) زیاد به منزل حضرت زهرا(علیها السلام) می‌رفتند و دست و صورت دخترشان را زیاد می‌بوسیدند تا جایی که برخی از زنان پیغمبر(صلی الله علیه و آله) به ایشان اعتراض می‌کردند و خرده می‌گرفتند. پیغمبر در جواب آنها فرمودند: «وَ مَا یَمنَعُنی مِن ذَلک وَ إنِّی أَشَمُّ مِنهَا رَائِحَة الجَنَّة و هِی الحَوراءُ الإِنسِیَّة؛[2] چه چیزی مرا از این رفتار باز می‌دارد؟ درحالی‌که من بوی بهشت را از فاطمه(علیها السلام) استشمام می‌کنم و او حوریه‌ای است انسانی.»

جابربن عبدالله انصاری می‌گوید:

در آخرین لحظه‌های زندگی پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله)، فاطمه(علیها السلام) نزد پدر گرامی‌اش آمد و خود را روی بدن آن حضرت انداخت و شروع به گریه نمود. پیامبر(صلی الله علیه و آله) به هوش آمدند، دیده گشودند و فرمودند: «دختر عزیزم پس از من بر تو ستم می‌شود و پس از من تو را ضعیف و درمانده می‌کنند. هرکسی تو را بیازارد مرا آزرده است.»[3]

سپس پیامبراکرم(صلی الله علیه و آله) بشدت گریستند به قدری که محاسن مبارکشان خیس شد (بَكَى حَتَّى بَلَّتْ دُمُوعُهُ لِحْيَتَه) پرسیدند: چرا گریه می‌کنید؟ فرمودند: «أَبْكِي لِذُرِّيَّتِي وَ مَا تَصْنَعُ بِهِمْ شِرَارُ أُمَّتِي مِنْ بَعْدِي‏؛برای بچه‌هایم و آنچه اشرار امتم بر سرشان می‌آورند گریه می‌کنم. گویی دخترم را می‌بینم که بعد از من بر او ظلم می‌کنند. وَ هِيَ تُنَادِي؛ و او صدا می‌زند: يَا أَبَتَاهْ، يَا أَبَتَاهْ؛ پدرجان، پدر جان»؛ [اما] فَلَا يُعِينُهَا أَحَدٌ مِنْ أُمَّتِي. یک نفر از امت من او را کمک نمی‌کند.»[4]

«فاطمه با شنیدن این موضوع بسیار گریه کرد. پیامبر(صلی الله علیه و آله) فرمودند: گریه مکن دخترم. عرض کرد: «لَسْتُ أَبْكِي لِمَا يُصْنَعُ بِي مِنْ بَعْدِكَ وَ لَكِنْ أَبْكِي لِفِرَاقِكَ، يَا رَسُولَ اللَّهِ؛ برای آنچه پس از شما بر سرم می‌آورند گریه نمی‌کنم بلکه بر فراق شما گریه می‌کنم.»[5]

یا رسول الله(صلی الله علیه و آله) ...

تنت بر زمین بود و شد در سقیفه
سر جانشینی‌ت دعوا پس از تو
وصی تو را دست بستند آخر
دگرگون شده رسم دنیا پس از تو
اگر چه «مرا» می‌زدند این جماعت
«علی» را شکستند بابا پس از تو
فدایش شدم با تمام وجودم
ولی باز تنهاست مولا پس از تو
کسی غیر شیون، کسی غیر ناله
نیامد به دیدار زهرا پس از تو
ببر دخترت را از این شهر غربت
که خیری ندیدم ز دنیا پس از تو
دگر پای آتش به اینجا شده باز
دلم غرق خون شد، مبادا پس از من ...[6]

پیامبر(صلی الله علیه و آله) فرمودند: «إبشری یا فاطمه! فَتَكُونُ أَوَّلَ مَنْ يَلْحَقُنِي مِنْ أَهْلِ بَيْتِي فَتَقْدَمُ عَلَیَّ مَحْزُونَةً مَكْرُوبَةً مَغْمُومَةً مَغْصُوبَةً مَقْتُولَةً؛[7] بشارت باد تو را یا فاطمه! تو اولین کسی هستی که از اهل‌بیتم به من می‌پیوندی در حالی که محزون، ناراحت، غمدیده و شهیده نزد من می‌آیی.»

اینجا با چنین بشارتی حضرت زهرا(علیها السلام) با پدر وداع کرد.

ولی عرض می‌کنم؛ چه کشیدند دختران اباعبداللّه، وقتی که آمدند برای آخرین بار پدر را ببینند، ناگهان دیدند؛ پدر، سر در بدن ندارد. لباسها به غارت رفته. بدنش قطعه قطعه زیر سّم اسبان پرپرشده و... از شدت ناراحتی خود را از روی شترها به زمین انداختند.[8]

____________________________________________________

پی‌نوشت‌ها:

[1]. پیام مقام معظم رهبری(حفظه الله) به سمینار کوثر شیراز به مناسبت ولادت حضرت زهرا(علیها السلام)، 20/11/1366.

[2]. المناقب آل ابی‏طالب(علیهم السلام)، محمد بن علی بن شهرآشوب، مکتبة الحیدریة، نجف، چاپ اول، 1376ق، ج 2، ص92.

[3]. بحار الانوار، محمدباقر مجلسی، دار احیاء التراث العربی، بیروت، چاپ دوم، 1403ق، ج 28، ص51.

[4]. امالی، شیخ طوسی، ص 188.

[5]. همان.

[6]. یوسف رحیمی.

[7]. بحار الانوار، ج 28، ص39.

[8]. نفس المهموم، ص 210.

منبع: ماهنامه اطلاع‌رسانی، پژوهشی، آموزشی مبلغان، شماره 224.

 

 




تاریخ ارسال مطلب : پنج شنبه ١٨ بهمن ١٣٩٧ / شماره خبر : ٤٠٥٥٨٨ / تعداد بازدید : 101/ محبوب کن - فیس نما / داغ کن - کلوب دات کام

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج