يکشنبه ٠١ ارديبهشت ١٣٩٨
« الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِ‌سَالَاتِ اللَّـهِ وَيَخْشَوْنَهُ وَلَا يَخْشَوْنَ أَحَدًا إِلَّا اللَّـهَ ۗ وَكَفَىٰ بِاللَّـهِ حَسِيبًا؛ (پیامبران) پیشین کسانی بودند که تبلیغ رسالتهای الهی می‌کردند و (تنها) از او می ترسیدند، و از هیچ کس جز خدا بیم نداشتند؛ و همین بس که خداوند حسابگر (و پاداش‌دهنده اعمال آنها) است!»
صفحه اصلی صفحه اصلی اخبار و رویدادها اخبار و رویدادها تحقیقات و مقالات تحقیقات و مقالات توشه تبلیغتوشه تبلیغ روضه ها و مدایح روضه ها و مدایح ویژه نامه ها ویژه نامه ها
دانلود نرم افزار دانلود نرم افزار سبک زندگی سبک زندگی تاریخ معصومینتاریخ معصومین روش تبليغ روش تبليغ نقشه سایت نقشه سایت ارتباط با ما ارتباط با ما
صفحه اصلی > خبر خوان 
ماهنامه مبلغان


سند 2030 و خسارت‌های جبران ناپذیر؛

مسئولین پاسخ دهند!

یکی از حوزه‌های نفوذ عمیق اسناد بین‌المللی از جمله 2030، حوزۀ بهداشت و درمان است. متأسفانه در کشور ما سیاستها و برنامه‌های سیستم بهداشتی بر اساس چارچوبها و برنامه‌های سازمانهای به‌اصطلاح بین‌المللی (برنامه‌هایی مثل «سند توسعۀ پایدار») تدوین شده و عملیاتی می‌شود. برای مثال بر اساس هدف ۳-۳ در سند ۲۰۳۰، «مبارزه با بیماری ایدز» به عنوان اولین اولویت در مبارزه با بیماری‌های همه‌گیر از کشورهای عضو خواسته شده است.

مسئولین پاسخ دهند!؛ سند 2030 و خسارت‌های جبران ناپذیر

جمعی از پزشکان سراسر کشور

چندی پیش خبر اجرای بی‌سر و صدای سند ۲۰۳۰ با تمام ظرفیت دولت در حوزه‌های مختلف به‌خصوص آموزش‌وپرورش در رسانه‌ها منتشر شد که پس از ورود جدی و قاطع مقام معظم رهبری، پس از تعلل چندروزۀ دولت و مواجه‌شدن با سیل اعتراضات و مطالبات مردم غیور و مؤمن کشور، نهایتاً توقف اجرای سند ۲۰۳۰ توسط معاون اول رئیس‌جمهوری اعلام شد. با این وجود پیگیری واضح و اجرای مو به موی دستورات موجود در این سند در حوزه‌های مختلف توسط مسئولین دولتی کاملاً مشهود است و در سایۀ غفلت دغدغه‌مندان اسلام و انقلاب، روزانه خسارتهای متعدد و جبران‌ناپذیری را برای کشور ایجاد می‌کند.

یکی از حوزه‌های نفوذ عمیق اسناد بین‌المللی از جمله 2030، حوزۀ بهداشت و درمان است. متأسفانه در کشور ما سیاستها و برنامه‌های سیستم بهداشتی بر اساس چارچوبها و برنامه‌های سازمانهای به‌اصطلاح بین‌المللی (برنامه‌هایی مثل «سند توسعۀ پایدار») تدوین شده و عملیاتی می‌شود. برای مثال بر اساس هدف ۳-۳ در سند ۲۰۳۰، «مبارزه با بیماری ایدز» به عنوان اولین اولویت در مبارزه با بیماری‌های همه‌گیر از کشورهای عضو خواسته شده است.

طبق گزارش مرکز مدیریت بیماری‌های واگیر و ایدز وزارت بهداشت، بر اساس تعهد جهانی، ایران باید طبق برنامه‌های تعیین شده از سوی سازمانهای بین‌المللی، تمام ظرفیتهای موجود در کشور را برای مواجهه با این بیماری به کار گیرد.[1] در این راستا در اسفندماه سال13۹۴ در جلسه‌ای با حضور رئیس‌جمهور و بیش از ۲۷ وزارتخانه و ارگان دولتی و غیردولتی کشور، «چهارمین برنامۀ استراتژیک کنترل ایدز» تصویب شد تا آموزش راه‌های انتقال و پیشگیری از ایدز به اقشار مختلف جامعه علی‌الخصوص نوجوانان به‌صورت گسترده پیگیری شود.

در بخش برنامه‌های اجرایی این برنامه استراتژیک در مورد آموزش نوجوانان و جوانان آمده است:

«در اين برنامه تلاش خواهد شد تا ضمن آموزش راه‌هاي انتقال و پيشگيري از اچ آي وي (HIVیا ایدز)، اصلاح باورهاي غلط و ترغيب براي روابط جنسي ايمن، شرايطي فراهم آيد تا در صورت تمايل بتوانند تحت مشاوره و آزمايش تشخيصي براي اچ اي وي قرار گيرند.با توجه به روشهاي دسترسي، اين گروه جمعيتي عبارت‌اند از دانش آموزان، دانشجويان، سربازان، ورزشكاران، داوطلبين جمعيت هلال‌احمر و آن دسته از نوجوانان و جوانانی كه جزو هیچ‌کدام از گروه‌هاي مذكور نبوده و تحت عنوان نوجوانان و جوانان سخت در دسترس نام‌گذاري شده‌اند.»[2]

برای این منظور در یک برنامه‌ریزی گسترده، تمام ارگانها از جمله وزارت بهداشت، وزارت آموزش‌وپرورش، وزارت علوم، وزارت ورزش و جوانان، صداوسیما، بهزیستی، شهرداری‌ها و... موظف شدند تا در راستای اجرای این اهداف مأموریتهای تعریف شده را اجرا و عملیاتی کنند. لذا از ابتدای سال ۹۵ به‌خصوص در برهۀ آذرماه ـ به مناسبت روز جهانی مبارزه با ایدز ـ از سوی بسیاری از سازمانها و ترجمانهای دولتی و غیردولتی با محوریت وزارت بهداشت، کارناوالهای متعدد ملی عظیمی از آموزشهای مربوط به ایدز از جمله راه‌های انتقال و پیشگیری که در بردارنده مطالب و آموزشهای جنسی با تمرکز بر کودکان و نوجوانان بود، در کشور به راه افتاد.

از توزیع چند هزار جلد کتاب آموزش مسائل جنسی در مهدکودکها[3] و آموزش چهره به چهره از سوی شبکۀ بهداشتی در مدارس گرفته تا برگزاری هزاران کارگاه آموزش ایدز در حاشیۀ شهرها و روستاهای استانهای مختلف و توزیع میلیونها جزوۀ آموزشی در بین مردم و یا برگزاری انواع رده‌های آموزش ضمن خدمت در استانهای مختلف برای هزاران معلم مدارس ابتدایی تا دبیرستانی که ضمن ترسیم شرایط سیاه و البته دروغینی از رواج اچ آی وی در بین نوجوانان، مدام از آنها خواسته می‌شد برای پیشگیری از رواج بیشتر این بیماری در بین دانش آموزان، روشهای محافظت شده ارتباطات جنسی را در مدارس آموزش دهند. حتی در برخی شهرها از جمله مشهد ابتکار راه‌اندازی خودپرداز ارائه کاندوم در برخی مراکز بهداشتی و آموزش روش استفاده از آن برای متقاضیان، از جمله اقدامات میدانی برای مبارزه با ایدز بوده است!

در همین راستا در شهریور ماه ۹۶، دکتر کازرونی، رئیس ادارۀ ایدز وزارت بهداشت اعلام کرد که در برنامۀ چهارم استراتژیک کنترل ایدز در کشور، «آموزش‌وپرورش» جزو شرکای اصلی برنامه قرار دارد؛ چرا که یکی از گروه‌های هدف برای دریافت آموزشهای پیشگیری از ایدز دانش آموزان هستند. در این برنامه علاوه بر آموزش مشاوران و مربیان، خود دانش آموزان دوره‌دیده به عنوان سفیران سلامت انتخاب می‌شوند و این آموزشها (آموزش روشهای انتقال ایدز و پیشگیری از ابتلا) را به سایر دانش آموزان و همچنین خانواده‌های خود منتقل می‌کنند.

اما نکتۀ مهم در این میان این است که به دلیل اینکه تمام این اقدامات با عنوان اقدامات سلامت‌محور و پیشگیری‌کننده از بیماری‌ها انجام شده، درباره چندوچون این اقدامات و روند اجرای آنها نه نخبگان و علما و روحانیون و نه مردم و متدینین جامعه در جریان قرار نگرفته و حساس نشده‌اند.

هم چنین دکتر کازرونی تصریح کردند: جلب مشارکت بخشهای مختلف، تأکید بر برنامه‌های پیشگیری و کنترل ایدز در گروه نوجوانان و جوانان به صورت آموزش در مدارس و خارج از مدارس در قالب بسته‌های آموزشی که با هماهنگی وزارت آموزش‌وپرورش شروع شده نیز، در دست اقدام است.[4]

بر همین اساس به گزارش وزارت بهداشت، ایران به عنوان اولین کشور در خاورمیانه و شمال آفریقا افتخار دارد در قالب طرح ابتکاری all-in، مراکز رسمی آموزش رایگان ایدز به کودکان و نوجوانان ۱۰ سال به بالا را در شهرهای مختلف راه‌اندازی کند که بر اساس گزارش مرکز مدیریت بیماری‌های واگیر وزارت بهداشت این طرح طی 5/1 سال اخیر تاکنون توانسته به هزاران کودک و نوجوانان در استانهای مختلف کشور، آموزشهای دقیقی را در زمینه نحوه انتقال و پیشگیری از ابتلا به ایدز ارائه دهد؛ به‌طوری‌که پس از برگزاری کارگاه‌های مربوطه، حتی کودکان کم‌سن‌وسال هم اطلاعات درستی از ایدز و راه‌های انتقال و پیشگیری آن به دست می‌آورند.

شاید تا اینجا، قضیه عقلانی و بسیار متناسب با اهداف سلامت‌محور جمهوری اسلامی به نظر برسد، اما با توجه به اینکه به اذعان گزارشهای داخلی وزارت بهداشت، این آموزشها در مرحلۀ نخست حاوی آموزش روابط جنسی سالم به نوجوانان از 13 سالگی و در بعضی مناطق از 10 سالگی است[5]، این سؤال پیش می‌آید که:

آیا حقیقتاً میزان شیوع ایدز در میان کودکان و نوجوانان کشور ما این‌قدر شدید و فاجعه‌بار است که لازم باشد این حجم از آموزشها به تمام فرزندان یک نسل به قیمت ترویج بی‌عفتی و زیر پا گذاشتن حیا صورت گیرد؟

آیا اساساً راه اصولی کاهش ابتلا به این بیماری، آموزش رابطۀ جنسیِ محافظت شده (با کاندوم) است یا آموزش و ترویج خویشتن‌داری قبل از ورود به آستانۀ ازدواج؟

این پیروی کورکورانه از سیاستهای کشورهای غربی (که خود معترف‌اند با افزایش آموزشها به کودکان و نوجوانان اتفاقاً میزان ابتلا افزایش یافته) بدون توجه به فرهنگ دینی و بومی، منشأ گرفته از کجاست و غفلت چه کسانی زمینه‌ساز آن است؟

متأسفانه (یا خوشبختانه) در حالی دولت و در رأس آن وزارت بهداشت بنا به دستور نهادهای بین‌المللی با صرف هزینه‌های هنگفت از بیت‌المال، نسخۀ مورد نیاز کشورهای غربی یعنی آموزش جنسی به کودکان و نوجوانان را بدون هیچ ملاحظه‌ای در خصوص شرایط فرهنگی و بومی کشورمان در اولویت کاری خود قرار داده‌اند که دقیقاً طبق آخرین گزارش وزارت بهداشت، از میان حدود سی هزار مبتلابه بیماری ایدز در کشور ، تنها ۱۱۸ نفر از مبتلایان در سن ۱۱ تا ۱۵ سالگی هستند! و حدود 600 نفر از مبتلایان کمتر از 16 سال سن دارند  که به گفتۀ دکتر کازرونی، رئیس ادارۀ کنترل ایدز وزارت بهداشت، مبتلایان در این ردۀ سنی غالباً از طریق انتقال بیماری از مادر به فرزند مبتلا شده‌اند (نه روابط جنسی محافظت نشده در دوران نوجوانی).

به‌طورکلی طبق گزارش وزارت بهداشت طی سالهای ۶۵ تا ۹۵ میزان آمار هریک از راه‌های انتقال این بیماری بدین ترتیب بوده است: ۶۷ درصد از راه تزریق با وسایل مشترک (معتادان تزریقی)، ۱۹ درصد از راه تماس جنسی، 6/1 درصد از مادر به کودک، ۱۲ درصد ناشناخته.[6]

حال سؤال اینجاست که چرا درحالی‌که فقط ۱۹ درصد از مبتلایان تا سال ۹۵ از طریق ارتباط جنسی به این بیماری آلوده شده‌اند - ‌که همان هم به اذعان مسئولین مربوطه، عمدتاً در چهارچوب خانواده و از فرد معتاد تزریقی به همسرش رخ داده است‌ - این حجم انبوه از حیاءزدایی و قبح‌شکنی به وسیلۀ آموزش موضوعات جنسی به کودکان و نوجوانان در دستور کار مسئولین قرار گرفته است؟ این عملکردها جز ترویج فساد و فحشاء در جامعه چه توفیقی خواهد داشت؟! آیا چنین آموزشهایی به بهانۀ پیشگیری از بیماری ایدز در میان نسل جوان، جز تحریک فکر و ذهن و بیدار کردن غرایز جنسی آنان و سرازیر کردنشان به منجلاب گناه و بی‌حیایی و در نتیجه، ترویج سرسام‌آور این بیماری در نسل جدید نتیجۀ دیگری نیز خواهد داشت؟

چرا باید میلیونها کودک و نوجوان معصوم در جمهوری اسلامی، به خاطر ابتلای تعداد محدود نوجوانان تحت آموزش روابط و مسائل جنسی قرار بگیرند؟

سؤال مهم‌تر نیز این است که با برآورد 110 هزار فرد مبتلابه ایدز و نهایتاً 1210 مورد فوت ناشی از این بیماری تاکنون، آیا این بیماری اولویت بهداشت و درمان کشور ما محسوب می‌شود؟!

بر اساس اعلام دکتر رضا ملک‌زاده معاون تحقیقات و فناوری وزارت بهداشت در اجلاس خبری سیمای سلامت ایران در شهریور96، تعداد مبتلایان به چاقی در کشور ۲۵ میلیون نفر است؛ که سالانه ۳۴۰۰۰ نفر در اثر عوارض چاقی می‌میرند و ۱۴درصد از کودکان و نوجوانان زیر بیست سال ایرانی چاق هستند. هم چنین مبتلایان  به فشار خون بالا در کشور۱۰ میلیون نفر هستند و مرگ‌ومیر فشارخون، سالانه ۸۳۰۰۰ نفر است. از سوی دیگر ۱۰درصد ایرانی‌ها یعنی حدود هشت میلیون ایرانی دیابت دارند. و دیابت هشتمین علت مرگ‌ومیر در ایران در سال ۲۰۱۵ بوده است.  مطلب قابل توجه دیگر اینکه به اذعان دکتر ملک‌زاده اختلالات روانی و مصرف مواد در سال ۲۰۱۵ باعث از بین رفتن دو میلیون سال عمر شده است، که علیرغم عدم کشندگی، دومین عامل از بین رفتن سالهای عمر در ایران بعد از حوادث قلبی عروقی محسوب می‌شود.

هم‌چنین از نظر علمی ۹۰ درصد علت سرطان ریه، سیگار و دخانیات است، ده درصد ایرانی‌ها سیگاری‌اند (هشت میلیون نفر) و سه میلیون نفر هم قلیان می‌کشند.[7]

مسئولین پاسخ بدهند!

در واقع ایدز حتی جزء ده عامل مهم مرگ‌ومیر ایرانی‌ها محسوب نمی‌شود و از بسیاری از بیماری‌های واگیر و غیر واگیر در کشور ما، کم اهمیت‌تر است؛ اما مسائل نگران‌کننده و قابل پیشگیری بسیاری وجود دارند که در سیستم بهداشت و درمان کشور بسیار کمتر از ایدز و آموزشهای جنسی مورد توجه قرار می‌گیرند.

در شرایطی که امروزه از سویی بسیاری از مهدکودکها و مدارس بی‌توجه به اولویتها و به بهانۀ پیشگیری از کودک آزاری‌ها یا ابتلای به ایدز، کارگاه‌های متنوع و جذاب آموزش مسائل جنسی به کودکان راه انداخته‌اند و از سوی دیگر مراکز پیشگیری از ایدز یکی پس از دیگری توسط دانشگاه‌های علوم پزشکی راه‌اندازی شده و خدمات رایگان ارائه می‌دهند، آیا با این همه ابتلای سرسام‌آور و مرگ‌ومیرهای سالیانه، باشگاه‌های پیشگیری از چاقی، دیابت، فشارخون و پیشگیری از مصرف دخانیات و مواد مخدر برای آموزش نوجوانان و جوانان تشکیل شده‌اند؟ و برنامه‌ها و اردوهای آموزشی روزانه و هفتگی رایگان دارند؟

درحالی‌که در روستاها و شهرهای کوچک کشور علی‌الخصوص در مناطق جنوب و جنوب شرقی، بیماری‌های عفونی ساده‌تر، سوءتغذیه و کمبودهای تأسف‌بار تغذیه‌ای، حوادث و ...، قربانیان بسیاری از میان کودکان و نوجوانان می‌گیرد و نیازمند توجه مسئولین است، آموزشهای جنسی گویا تبدیل به اولویت جدید دولت شده و به عنوان یک مثال، بنیاد کودک شهرستان فنوج که از دفاتر اقماری بنیاد کودک زاهدان است، با همکاری آموزش و پرورش منطقه و مرکز بهداشت شهرستان، اقدام به برگزاری دورۀ آموزشی پیشگیری از آزار و سوءاستفاده جنسی از کودکان برای دانش آموزان 7 تا 12سال دختر و پسر می‌نماید![8]

در پایان، خواستۀ ما پزشکان انقلاب اسلامی که روزانه بیش از هر قشری شاهد عملکرد آشکار و پنهان برخی نهادهای بهداشت و درمان و سایر نهادهای دولتی (از جمله آموزش‌وپرورش) هستیم، از شما نخبگان دینی و امنای مردم این است که با انتقال مطالب به آحاد و اقشار مختلف مردم از طریق تریبونهای مختلف، به روشنگری گسترده پرداخته تا به کمک خود مردم مسلمان و معتقد این کشور، ریشه‌کنی این برنامه‌های خیانت بار را شاهد باشیم.

هم چنین از بزرگواران عاجزاً تقاضا داریم هرگونه که می‌توانید، مسائل را به مسئولین دولتی و غیر دولتی (از جمله مدیران مدارس) تذکر داده و مقابلۀ جدی و عملی و فوری را خواستار شوید.

یکی دیگر از مطالبات ما از علمای دینی، جهت‌گیری جدی نسبت به مسئلۀ افزایش سن قانونی ازدواج در کشور است که اخیراً در مجلس طرح شده است. چطور است که از نظر وزارت بهداشت، به یک نوجوان می‌توان آموزش داد که اگر می‌خواهی رابطۀ جنسی با هرکسی داشته باشی فقط حواست باشد که ایمن باشد! اما همین نوجوان توانایی ازدواج کردن ندارد و بچه است؟ چطور است که در روستاهای استان زاهدان به بچه‌های هفت ساله آموزش جنسی داده می‌شود، اما باید  ازدواج زیر 18 سال که عرفی در این روستاهاست، ممنوع باشد؟

مطالبۀ جدی و حیاتی دیگر ما از شما نخبگان و هسته‌های تولید علم، این است که به بحث آموزشهای جنسی در تربیت کودکان طبق آموزه‌های اسلام، ورود جدی بفرمایید. اگر برنامه‌های جامع، مدون و عملی در این خصوص و سایر مباحث تربیت کودک در کشور وجود داشته باشد و به اسناد بالادستی ورود عینی پیدا کند، دیگر مجالی برای نهادها باقی نمی‌ماند که به بهانه‌های واهی از جمله مبارزه با ایدز، بحث آموزشهای جنسی را به حتی مهدکودکهای ما بکشانند.[9]

«وَ لَيَنْصُرَنَّ اللَّهُ مَنْ يَنْصُرُهُ...»

جمعی از پزشکان سراسر کشور

 

____________________________________________________

پی‌نوشت‌ها:

[1]. http://aids.ir

[2]. چکیده چهارمین برنامه استراتژیک ملی کنترل عفونت اچ آی وی جمهوری اسلامی ايران، کمیته کشوری کنترل ایدز، ص 11.

[3]. www.isna.ir/news/95040109325.

[4]. www.Aids.ir (13شهریور 1396)

[5]. همان

[6]. www.aids.ir

[7]. www.mehrnews.com/news/129706

[8]. www.childf.com.

[9]. مستندات پیوستی در پیام‌رسان سروش به آدرس @mobaleghanموجود می‏باشد.

منبع: ماهنامه اطلاع‌رسانی، پژوهشی، آموزشی مبلغان، شماره 222.





تاریخ ارسال مطلب : چهارشنبه ٥ دی ١٣٩٧ / شماره خبر : ٤٠٤٦٥٨ / تعداد بازدید : 190/ محبوب کن - فیس نما / داغ کن - کلوب دات کام

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج