دوشنبه ٠١ بهمن ١٣٩٧
« الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِ‌سَالَاتِ اللَّـهِ وَيَخْشَوْنَهُ وَلَا يَخْشَوْنَ أَحَدًا إِلَّا اللَّـهَ ۗ وَكَفَىٰ بِاللَّـهِ حَسِيبًا؛ (پیامبران) پیشین کسانی بودند که تبلیغ رسالتهای الهی می‌کردند و (تنها) از او می ترسیدند، و از هیچ کس جز خدا بیم نداشتند؛ و همین بس که خداوند حسابگر (و پاداش‌دهنده اعمال آنها) است!»
صفحه اصلی صفحه اصلی اخبار و رویدادها اخبار و رویدادها تحقیقات و مقالات تحقیقات و مقالات توشه تبلیغتوشه تبلیغ روضه ها و مدایح روضه ها و مدایح ویژه نامه ها ویژه نامه ها
دانلود نرم افزار دانلود نرم افزار سبک زندگی سبک زندگی تاریخ معصومینتاریخ معصومین روش تبليغ روش تبليغ نقشه سایت نقشه سایت ارتباط با ما ارتباط با ما
صفحه اصلی > خبر خوان 
ماهنامه مبلغان


آشنائی با مسیحیت (4)؛ مروری براعتقادات مسیحیت (بخش دوم) -4

دیدگاه اسلامی درباره نجات و گناه نخستین

در اسلام، مسئله‌ای به نام «گناه نخستین» وجود ندارد. حضرت آدم و حوّا(علیهما السلام) در بهشت مرتکب خطا (نه گناه) شدند؛ ولی این خطا با کلماتی که از خدا دریافت کردند و توبه‌ای که نمودند، بخشیده شد.

دیدگاه اسلامی درباره نجات و گناه نخستین

در اسلام، مسئله‌ای به نام «گناه نخستین» وجود ندارد. حضرت آدم و حوّا(علیهما السلام) در بهشت مرتکب خطا (نه گناه) شدند؛ ولی این خطا با کلماتی که از خدا دریافت کردند و توبه‌ای که نمودند، بخشیده شد: «فَتَلَقَّى آدَمُ مِن رَّبِّهِ كَلِمَاتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ»[1] گرچه این خطا، محرومیتهایی را در پی داشت و منجر به اخراج آنها از آن باغ شد؛[2] ولی منجر به فساد طبیعت یا قطع رابطه با خدا نشد.[3] بر خلاف مسیحیت که معتقد است انسان بعد از گناه نخستین، گناهکار متولد می‌شود، در نگرش اسلامی، تمام انسانها با فطرتي پاک و الهي به دنيا مي‌آيند.[4] خداوند در صفحه دل انسان، نقشی زیبا و پرهیبت ترسیم کرده است که ناخودآگاه، میل به نیکی‌ها و خداپرستی در او نهادینه شده و خود اوست که می‌تواند این صفحه دل را زشت یا زیباتر کند.

از دیدگاه اسلامی، نجات انسانها با ایمان و عمل صالح امکان‌پذیر است و نشانه پيروي از هدايت الهي، ايمان و عمل صالح است[5] و خداوند قطعاً مؤمنان را نجات خواهد داد.[6] کسانی که ایمان و عمل صالح داشته باشند، هیچ خوف و اندوهی بر آنها نیست.[7] همچنین، خدا گناه هیچ کسی را بر شخص دیگری حمل نمی‌کند: «وَلَا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى».[8]

ممکن است برخی خصوصیات فیزیکی یا اخلاقی از پدر به فرزند به ارث برسد؛ ولی به طور کلی، در اسلام «میراث گناه» منتفی است و خدا هیچ شخصی را به خاطر گناه دیگری به جهنم نمی‌برد. در نگرش اسلامی و فرهنگ قرآن كریم، مسئله‌ای به نام فیض جبرآمیز وجود ندارد؛ بلکه خداوند به انسانهای نیکوکار توفیق می‌دهد تا نیکوتر باشند. توفیق به معنای «آسان كردن» است و ما برای نجات، از توفیق کمک می‌گیریم؛ ولی توفیق تنها شرط نجات نیست. خداوند در قرآن كریم می‌فرماید: «هر کسی که کارهای نیک کند، راه او را برای کارهای نیک دیگر هموارتر می‌کنیم و هر کس کارهای ناشایست مرتکب شود، راه او برای کارهای ناشایست هموارتر می‌شود.»[9]

در اسلام، همه چیز به خود انسان بستگی دارد و هیچ جبر یا انتخابی از قبل وجود ندارد و توفیق تنها به مفهوم آسان‌تر کردن مسیر سعادت است، نه اجبار در آن.

ادامه دارد...

 

____________________________________________________

پی‌نوشت‌ها:

[1].  بقره/ 37.

[2]. طه/ 122؛ بقره/ 37

[3]. مسیحیت شناسی تحلیلی، محمد کاشانی، ذکری، قم، 1395ش، صص 461 –463.

[4]. روم/ 30.

[5]. رعد/ 29.

[6]. يونس/ 103: «ثُمَّ نُنَجِّي رُسُلَنا وَ الَّذينَ آمَنُوا كَذلِكَ حَقًّا عَلَيْنا نُنْجِ الْمُؤْمِنينَ».

[7]. سوره عصر.

[8]. زمر/ 7.

[9]. لیل/ 5 ـ 7.

منبع: ماهنامه اطلاع‌رسانی، پژوهشی، آموزشی مبلغان، شماره 222.





تاریخ ارسال مطلب : سه شنبه ٤ دی ١٣٩٧ / شماره خبر : ٤٠٤٦٣٠ / تعداد بازدید : 43/ محبوب کن - فیس نما / داغ کن - کلوب دات کام

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج