چهارشنبه ٣٠ آبان ١٣٩٧
« الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِ‌سَالَاتِ اللَّـهِ وَيَخْشَوْنَهُ وَلَا يَخْشَوْنَ أَحَدًا إِلَّا اللَّـهَ ۗ وَكَفَىٰ بِاللَّـهِ حَسِيبًا؛ (پیامبران) پیشین کسانی بودند که تبلیغ رسالتهای الهی می‌کردند و (تنها) از او می ترسیدند، و از هیچ کس جز خدا بیم نداشتند؛ و همین بس که خداوند حسابگر (و پاداش‌دهنده اعمال آنها) است!»
صفحه اصلی صفحه اصلی اخبار و رویدادها اخبار و رویدادها تحقیقات و مقالات تحقیقات و مقالات توشه تبلیغتوشه تبلیغ روضه ها و مدایح روضه ها و مدایح ویژه نامه ها ویژه نامه ها
دانلود نرم افزار دانلود نرم افزار سبک زندگی سبک زندگی تاریخ معصومینتاریخ معصومین روش تبليغ روش تبليغ نقشه سایت نقشه سایت ارتباط با ما ارتباط با ما
صفحه اصلی > خبر خوان 
ماهنامه مبلغان


محبّت پیامبر(صلی الله علیه و آله) به امتش در سختی‌ها -3

تأکید بر محبت نسبت به اهل‌بیت(علیهم السلام)

سومین جلوه محبت پیامبر(صلی الله علیه و آله) و در واقع محبت خداوند به امت اسلام این است که پیامبر(صلی الله علیه و آله) مزد رسالتش را مودّت و محبت به اهل‌بیت خویش معرفی فرموده است: «قُل لا اسُئَلُکُمْ عَلَیهِ اجْراً الَّا الْمَوَدَّةَ فِی الْقُربی»

3. تأکید بر محبت نسبت به اهل‌بیت(علیهم السلام)

سومین جلوه محبت پیامبر(صلی الله علیه و آله) و در واقع محبت خداوند به امت اسلام این است که پیامبر(صلی الله علیه و آله) مزد رسالتش را مودّت و محبت به اهل‌بیت خویش معرفی فرموده است: «قُل لا اسُئَلُکُمْ عَلَیهِ اجْراً الَّا الْمَوَدَّةَ فِی الْقُربی»[1]؛ «(اى پیغمبر!) بگو: من هیچ پاداشى از شما بر رسالتم درخواست نمى‏‌کنم، جز دوست داشتن نزدیکانم [اهل‌بیتم].»

در آیه فوق چون استثنای در آیه، استثناى منقطع است، بنابراین نتیجه به خود پیامبر(صلی الله علیه و آله) بر نمى‌‏گردد؛ بلکه به امت برمى‏‌گردد. مثل آن است که شما به فرزندتان بگویید: من در ازای پولى که براى تحصیل تو مى‏‌دهم، چیزى نمى‏‌خواهم، مگر آنکه درس بخوانى، که نتیجه درس خواندن به خود فرزند بر می‌‏گردد. البته آیات دیگری نیز این موضوع را تأیید مى‌‏کنند.[2]

خداوند متعال می‌فرماید: «قُلْ مَا سَأَلْتُکُمْ مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَکُمْ»؛[3] «هر اجر و پاداشی از شما خواسته‌ام برای خود شماست.»

روایات نیز محبت به اهل‌بیت(علیهم السلام) را عین مسیر بندگی و عبودیت معرفی می‌کنند، چنانچه در زیارت ائمه معصومین(علیهم السلام) خطاب به آن بزرگواران می‌گوییم: «أَتَقَرَّبُ إِلَى اللَّهِ ... بِمُوَالاتِکَ؛[4] از طریق مودّت به شما، به خدا تقرب مى‌‏جویم.» یا می‌گوییم: «أَتَقَرَّبُ إِلَى اللَّهِ بِحبّکُمْ؛[5] از طریق محبت به شما به خدا تقرب مى‏‌جویم.»

از طرف ديگر، خداوند نشانه محبت را «اطاعت» مي‏داند و مي‏‌فرمايد: «قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُوني‏ يُحْبِبْكُمُ اللَّهُ»[6]؛ «بگو: اگر خدا را دوست مى‏‌داريد (كه بايد هم بداريد) بايد مرا پيروى كنيد تا خدا هم شما را دوست بدارد.»[7]به همین دلیل در غدير خم، پيامبر(صلی الله علیه و آله) مأمور شد تا امامت اميرالمؤمنين(علیه السلام) را ابلاغ كند؛ تا مردم او را وليّ خود بدانند و از او اطاعت كنند و حقيقت محبت خود را با اطاعت از آن حضرت آشكار سازند.

آنچه از لحن کلام الهی در آیه ابلاغ «يا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ ما أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَ إِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَما بَلَّغْتَ رِسالَتَهُ وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرِينَ»[8]؛ «اى پيامبر! آنچه را كه از جانب پروردگارت بر تو نازل شده، برسان و اگر نرسانى، اصلاً پيام او را ابلاغ نكرده‏‌اى و خداوند تو را از مردم حفظ مى‏‌كند. همانا خدا گروه كافران را هدايت نمى‏‌كند.» استفاده می‌شود این است که پيامبر(صلی الله علیه و آله) در جريان ابلاغ اين پيام از نظر روحي در فشار بسيار بوده است.

حسكانى (سني مذهب) به اسناد خود از جابر بن عبدالله و ابن عباس نقل مى‏‌كند كه: خداوند به پیامبر(صلی الله علیه و آله) امر كرد كه حضرت على(علیه السلام) را براى امامت مردم نصب كند و ولايت او را خبر دهد؛ اما پيامبر(صلی الله علیه و آله) ترسيد كه مردم بگويند پسر عموى خود را مسلط كرده است و در اين باره به او طعنه بزنند، پس اين آيه نازل شد، سپس پيامبر(صلی الله علیه و آله) در روز غدير خم ولايت او را اعلام فرمود.[9]

پيامبر(صلی الله علیه و آله) غير از طعنه‌‏ها از سایر مصیبت‌هایی که دشمنان بر اهل‌بیتش خواهند آورد مطلع بود اما با اين حال اين ابلاغ را كه عين محبت بود، در منتها درجه فشار روحي و دردي كه مي‏‌كشيد، انجام داد و اين چيزي جز نهايت عشق پيامبر(صلی الله علیه و آله) به امت خویش نبود.

____________________________________________________

پی‌نوشت‌ها:

[1]. شورى/ 23.

[2]. مبانى نظرى و عملى حب اهل‏بيت(علیهم السلام)، اصغر طاهرزاده، انتشارات لب الميزان، اصفهان، چاپ سوم، 1390ش، ج 1، ص 180.

[3]. سبأ/ 47.

[4]. مفاتیح الجنان، شیخ عباس قمی، زیارت عاشورا.

[5]. زیارت‌نامه‏ حضرت معصومه(علیها السلام).

[6]. آل عمران/ 31.

[7]. ترجمه تفسير الميزان، سيد محمدباقر موسوى همدانى، دفتر انتشارات اسلامى جامعه مدرسين حوزه علميه قم، چاپ پنجم، 1374ش، ج 3، ص 236.

[8]. مائده/ 67.

[9]. شواهد التنزيل لقواعد التفضيل، عبيدالله بن احمد حسكانى، سازمان چاپ و انتشارات وزارت ارشاد اسلامى، تهران، چاپ اول، 1411ق، ج 2، ص 25.

منبع: ماهنامه اطلاع‌رسانی، پژوهشی، آموزشی مبلغان، شماره 220.





تاریخ ارسال مطلب : سه شنبه ١٥ آبان ١٣٩٧ / شماره خبر : ٤٠٣٦٦١ / تعداد بازدید : 71/ محبوب کن - فیس نما / داغ کن - کلوب دات کام

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج