پنج شنبه ٢٤ آبان ١٣٩٧
« الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِ‌سَالَاتِ اللَّـهِ وَيَخْشَوْنَهُ وَلَا يَخْشَوْنَ أَحَدًا إِلَّا اللَّـهَ ۗ وَكَفَىٰ بِاللَّـهِ حَسِيبًا؛ (پیامبران) پیشین کسانی بودند که تبلیغ رسالتهای الهی می‌کردند و (تنها) از او می ترسیدند، و از هیچ کس جز خدا بیم نداشتند؛ و همین بس که خداوند حسابگر (و پاداش‌دهنده اعمال آنها) است!»
صفحه اصلی صفحه اصلی اخبار و رویدادها اخبار و رویدادها تحقیقات و مقالات تحقیقات و مقالات توشه تبلیغتوشه تبلیغ روضه ها و مدایح روضه ها و مدایح ویژه نامه ها ویژه نامه ها
دانلود نرم افزار دانلود نرم افزار سبک زندگی سبک زندگی تاریخ معصومینتاریخ معصومین روش تبليغ روش تبليغ نقشه سایت نقشه سایت ارتباط با ما ارتباط با ما
صفحه اصلی > خبر خوان 
ماهنامه مبلغان


گوشه‌ای از فضائل عاشورائیان -5

یتیم سرافراز، عبدالله بن‌حسن(علیه السلام)

امام حسین(علیه السلام) یتیم برادر را در آغوش کشید و گفت: ای پسر برادر! در این سختی شکیبا باش و از خدای خود چشم نیکی امید دار تا تو را به پدران نیکوکارت ملحق کند.

شب پنجم: یتیم سرافراز، عبدالله بن‌حسن(علیه السلام)

شایسته است چند نکته‌ای دربارهیتیم امام حسن مجتبی(علیه السلام) که در شب پنجم محرم مطرح می‌شود بیان کنیم:

1. سرپرست یتیم، در کنار پیامبر(صلی الله علیه و آله)در بهشت

رسول خدا(صلی الله علیه و آله)می‏فرمایند:«أَنَا وَ كَافِلُ‏ الْيَتِيمِ‏ كَهَاتَيْنِ فِي الْجَنَّة اِذَا اتَّقَی اللهَ وَ اَشَارَ بِالسَبَّابَةِ وَ الوُسطَی؛[1]من و سرپرست یتیم در بهشت کنار هم هستیم، مانند انگشت سبابه و وسط، به شرطی که تقوا را حفظ کند.»

2. جای مخصوص در بهشت

رسول خدا(صلی الله علیه و آله)می‏فرمایند: «اِنَّ فِی الجَنَّةَ دَارٌ یُقَالُ لُهَا دَارُ الفَرَحِ لَا یَدخُلُهَا اِلَّا مَن فَرَّحَ یَتَامَی المُؤمِنِینَ؛[2]به راستی در بهشت جایگاهی است که به آن خانهشادی می‌گویند. داخل آن نمی‌شود، مگر کسی که یتیمان مؤمن را شاد کرده باشد.»

3. وصیت امامان(علیهم السلام) درباره ایتام

حضرت علی(علیهم السلام) به فرزندانش فرمود:«اللَّهَ اللَّهَ فِي‏ الْأَيْتَامِ‏ فَلَا تُغِبُّوا أَفْوَاهَهُمْ وَ لَا يَضِيعُوا بِحَضْرَتِكُمْ فَقَدْ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ(صلی الله علیه و آله) يَقُولُ: مَنْ عَالَ يَتِيماً حَتَّى يَسْتَغْنِيَ أَوْجَبَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَهُ بِذَلِكَ الْجَنَّةَ كَمَا أَوْجَبَ لآِكِلِ مَالِ الْيَتِيمِ النَّارَ؛[3]خدا را، خدا را دربارهیتیمان (مراعات کنید)! نکند آنان گاهی سیر و گاهی گرسنه بمانند و حقوقشان ضایع گردد! به راستی از رسول خدا(صلی الله علیه و آله) شنیدم که همیشه می‌فرمود: کسی که یتیمی را سرپرستی کند تا بی‌نیاز شود، خداوند به این جهت بهشت را برای او واجب می‏کند، چنان که جهنم را برای خورندهمال یتیم واجب می‌کند.»

4. دوای قساوت قلب و عامل استجابت دعا

مردی نزد پیامبر اکرم(صلی الله علیه و آله)از قساوت قلب خویش شکایت کرد، حضرت فرمودند:«اَتُحِبُّ اَن یَلِینَ قَلبُکَ وَ تُدرِکُ حَاجَتَکَ؟ اِرْحَمْ الیَتِیمَ وَ اَمسَحْ رَأسَهُ وَ اَطعِمهُ مِنْ طَعَامِکَ، یَلِنَ قَلبُکَ وَ تُدرِکُ حَاجَتَکَ؛[4]آیا دوست داری دلت نرم و حاجتت برآورده شود؟ به یتیم مهربانی کن و بر سر یتیم دست نوازش بکش و از غذایی که می‌‌خوری، به او هم بده! (که خداوند) قلبت را نرم و حاجتت را برآورده می‏سازد.»

5. حقیقت خوردن مال یتیم

قرآن کریم صریحاً می‌‌فرماید: «إِنَّ الَّذينَ يَأْكُلُونَ أَمْوالَ الْيَتامى‏ ظُلْماً إِنَّما يَأْكُلُونَ في‏ بُطُونِهِمْ ناراً وَ سَيَصْلَوْنَ سَعيراً»[5]؛ «بی‌‌تردید کسانی که اموال یتیمان را به ستم می‌خورند، فقط در شکمهای خود آتش می‌خورند و به زودی در آتش فروزان درآیند.»

6. لرزیدن عرش خدا با گریه یتیم

حضرت صادق(علیه السلام) می‏فرمایند: «إِذَا بَكَى الْيَتِيمُ‏ اهْتَزَّ لَهُ‏ الْعَرْشُ فَيَقُولُ اللَّهُ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى مَنْ هَذَا الَّذِي أَبْكَى عَبْدِيَ الَّذِي سَلَبْتُهُ أَبَوَيْهِ فِي صِغَرِهِ فَوَ عِزَّتِي وَ جَلَالِي وَ ارْتِفَاعِي فِي مَكَانِي لَا يُسْكِتُهُ عَبْدٌ مُؤْمِنٌ إِلَّا أَوْجَبْتُ لَهُ الْجَنَّةَ؛[6]وقتی یتیمی گریه کند، عرشِ خدای متعال به لرزه می‌افتد، پس خداوند می‌فرماید: چه کسی بندهمرا که در کودکی والدینش را از او گرفته‌ام به گریه انداخته است؟ به عزّت و جلالی و موقعیت والایم قسم! بندهمؤمنی او را آرام نمی‌کند، مگر اینکه بهشت را بر او واجب می‌کنم.»

7. یتیمان آل محمد(صلی الله علیه و آله)

حضرت رضا(علیه السلام) می‏فرمایند: در روز قیامت به فقیه گفته می‌شود: «يَا أَيُّهَا الْكَافِلُ‏ لِأَيْتَامِ‏ آلِ مُحَمَّدٍ الْهَادِي لِضُعَفَاءِ مُحِبِّيهِمْ وَ مُوَالِيهِمْ قِفْ حَتَّى تَشْفَعَ لِكُلِّ مَنْ أَخَذَ عَنْكَ أَوْ تَعَلَّمَ مِنْك؛[7]ای حامی یتیمان خاندان پیامبر! ای هدایت‌‌گر ضعفای محبین و دوستداران آل محمد(صلی الله علیه و آله)! بایست و همهکسانی را که از خرمن دانش و بینش تو بهره برده‌‌اند،  شفاعت کن!»

8. یتیمان سرفراز

این نکته گفتنی است که غالباً یتیمان بر اثر رشد در سختیها، انسانهای برجسته‏ای شده‌‌اند. مانند: سید مرتضی، سید رضی، شیخ جعفر شوشتری، علامه طباطبایی، امام خمینی#همگی یتیم بوده‌اند که سختیهای روزگار  از آنان انسانهایی برجسته ساخت.

9. یتیم مدافع عمو

در حالی که امام حسین(علیه السلام) در محاصرهدشمنان قرار داشت، عبد الله بن الحسن با تلاش خود را به عمویش رساند و گفت: به خدا قسم! از عمویم هرگز جدا نمی‌گردم. در این هنگام «بحر بن کعب» ملعون با شمشیر به امام حسین(علیه السلام) حمله کرد. عبدالله فریاد زد: ای پسر زن بدکاره! می‌خواهی عمویم را بکشی؟ او شمشیر خود را به طرف آن کودک فرود آورد. عبدالله دست خود را سپر قرار داد و شمشیر دست او را قطع کرد و آن را به پوست آویزان ساخت، پس عبدالله فریاد می‌زد: ای مادر![8]

10. شهادت در آغوش امام

امام حسین(علیه السلام) یتیم برادر را در آغوش کشید و گفت: ای پسر برادر! در این سختی شکیبا باش و از خدای خود چشم نیکی امید دار تا تو را به پدران نیکوکارت ملحق کند.[9]

روضه:

داشت عاشورا به پایان می‌رسید
بر لب اهل حرم جان می‌رسید
جرعه‌ای از جام ساقی مانده بود
باده نوشی تشنه باقی مانده بود
زیر خنجر اوفتاده دلبرش
یک نفر با دشنه بالای سرش
مانع رفتن نشو بالم بده
رخصت دیدار دلدارم بده
کن رها دستم که بر پای عمو
پیش از او من باده نوشم از سبو

با دست قطع شده در آغوش عمو قرار گرفت. در این هنگام حرملهملعون تیری به او زد و در حالی که در دامان امام قرار داشت، به شهادت رسید.[10]

کاش نمی‌دید عمو این چنین
جان دهی و پای زنی بر زمین
ای گل سرخ حسن پرپر شدی
طعمه بهر تیر و هم خنجر شدی

____________________________________________________

پی‌نوشت‌ها:

[1]. شرح فارسی شهاب الاخبار، محمد بن سلامه قضاعی، مرکز انتشارات علمی، تهران، چاپ اول، 1361ش، ص 138.

[2]. کنز العمال، متقی هندی، مؤسسه الرسالۀ، بیروت، 1401ق، ج 3، ص 170، ح 6008؛ به نقل از: منتخب میزان الحکمه، محمد محمدی ری شهری، دار الحدیث، قم، چاپ دوم، 1422ش، ج 1، ص 558.

[3]. الکافی، ج 7، ص 51، ح 7؛ نهج البلاغه، محمد دشتی، انتشارات پارسایان، قم، چاپ دوم، 1379ش، ص 558، نامه 47، (با تفاوتی اندک).

[4]. مشکاه الانوار، علی طبرسی، المکتبه الحیدریه، نجف، چاپ اول، 1385ق، ص 167؛ الترغيب والترهيب من الحديث الشريف، عبد العظيم بن عبد القوي بن عبد الله زكي الدين المنذري، دارالکتب العلمیه، بیروت، 1417ق، ج 3، ص349، ح 14.

[5]. نساء/ 10.

[6]. من لا یحضره الفقیه، شیخ صدوق، جامعه مدرسین، قم، چاپ اول، 1413ق، ج 1، ص 188.

[7]. بحار الانوار، ج 2، ص 5، ح 10؛ مسند الامام الرضا(علیه السلام)، دارالصفوه، بیروت، بی‌تا، ج 1، ص 8.

[8]. اللهوف، علی بن موسی بن طاووس، دار الاسوه، قم، چاپ اول، 1375ش، ص 51.

[9]. همان.

[10]. همان.

منبع: ماهنامه اطلاع‌رسانی، پژوهشی، آموزشی مبلغان، شماره 219.





تاریخ ارسال مطلب : پنج شنبه ٢٢ شهريور ١٣٩٧ / شماره خبر : ٤٠٢٧٢٦ / تعداد بازدید : 114/ محبوب کن - فیس نما / داغ کن - کلوب دات کام

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج