يکشنبه ٢٨ مرداد ١٣٩٧
« الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِ‌سَالَاتِ اللَّـهِ وَيَخْشَوْنَهُ وَلَا يَخْشَوْنَ أَحَدًا إِلَّا اللَّـهَ ۗ وَكَفَىٰ بِاللَّـهِ حَسِيبًا؛ (پیامبران) پیشین کسانی بودند که تبلیغ رسالتهای الهی می‌کردند و (تنها) از او می ترسیدند، و از هیچ کس جز خدا بیم نداشتند؛ و همین بس که خداوند حسابگر (و پاداش‌دهنده اعمال آنها) است!»
صفحه اصلی صفحه اصلی اخبار و رویدادها اخبار و رویدادها تحقیقات و مقالات تحقیقات و مقالات توشه تبلیغتوشه تبلیغ روضه ها و مدایح روضه ها و مدایح ویژه نامه ها ویژه نامه ها
دانلود نرم افزار دانلود نرم افزار سبک زندگی سبک زندگی تاریخ معصومینتاریخ معصومین روش تبليغ روش تبليغ نقشه سایت نقشه سایت ارتباط با ما ارتباط با ما
صفحه اصلی > خبر خوان 
ماهنامه مبلغان


نجمه خاتون، مادر امام رضا(علیه السلام) -1

بهترین مربی

مادر به عنوان یکی از اركان خانواده، نقش قابل توجهى در رشد و شكوفايى استعدادها و خلاقيتهاى وجودى فرزندان در محيط خانه دارد، تا جايى كه طبق متون دينى ما، يكى از عوامل سعادت و شقاوت هر انسانى در گرو اعمال و رفتار و حالات مادر - از دوران باردارى تا سالها بعد از تولد فرزند - بوده و آغاز بخشی از نيكبختى يا انحطاط افراد، مربوط به آن دوران مى‏باشد.

نجمه خاتون، مادر امام رضا(علیه السلام)

عبدالکریم پاک‌نیا تبریزی

مقدمه

مادر به عنوان یکی از اركان خانواده، نقش قابل توجهى در رشد و شكوفايى استعدادها و خلاقيتهاى وجودى فرزندان در محيط خانه دارد، تا جايى كه طبق متون دينى ما، يكى از عوامل سعادت و شقاوت هر انسانى در گرو اعمال و رفتار و حالات مادر - از دوران باردارى تا سالها بعد از تولد فرزند - بوده و آغاز بخشی از نيكبختى يا انحطاط افراد، مربوط به آن دوران مى‏باشد.[1]

مادر به عنوان سمبل عاطفه و محبت، در شكل گيرى و رشد شخصيت روحى و جسمى كودك بيش‏ترين اثر را دارد. او به عنوان یک عامل وراثتى و محيطى، از هنگام انعقاد نطفه تا رسيدن به سن آموزش در فرزند بيش‏ترين نقش را ايفا مى‏كند، به ويژه در نه ماه دوران باردارى و دو سال ايام شير دادن كه در آغوش مادر و در كنار اوست، ساختار روانى و اخلاقى كودك همزمان با پرورش جسم او رشد می‏یابد. مادر اصلى‏ترين منبع تغذيۀ روحى و جسمى، و ملجأ و پناهگاه كودك مى‏باشد.

امام مجتبى(علیه السلام) به همين خاطر پیوسته براى داشتن مادرى شايسته افتخار مى‏كردند و مى‏فرمودند: «من فرزند بهترين بانوان و سرور زنان عالم هستم، من فرزند زنی نجيب و پاك هستم.»[2]

در فرهنگ اسلامی، مادر جایگاه اصلی و ویژه‌ای دارد.[3] مسلم نیشابوری در صحیح خود می‏نویسد: رسول خدا(صلی الله علیه و آله) بعد از وفات مادر عزیزش به زیارت قبرش می‏شتافت و هنگام زیارت آن بارگاه مقدس اشک می‏ریخت و همراهانش را نیز می‏گریاند.[4]

آن گرامی در جمله‏ای زيبا مقام و منزلت حقيقى مادر را چنين بيان فرموده‏اند: «تَحْتَ أَقْدَامِ الأُمَّهَاتِ رَوْضَةٌ مِنْ رِيَاضِ الْجَنَّةِ؛[5]زير پاى مادران باغى از باغهاى بهشت است.» اين کلام بزرگ‏رهبر جهان اسلام، نهايت تكريم مقام مادر است؛ يعنى هر كس به مقامی عالی دست يافته، بايد مادر خود را تكريم كند و اگر بخواهد به عالى‏ترين مقامات انسانى به برسد، باید دست از دامان مادرش برندارد. ما در این مقال، برای شناختن زوایای شخصیت حضرت فاطمه معصومه(علیها السلام) به معرفی جناب «نجمه خاتون(علیها السلام)» مادر آن حضرت می‏پردازیم:

بهترین مربی

مادران اولیای الهی و معصومین(علیهم السلام) منزلتی بس ارزشمندتر از مادران عالم دارند. جایگاهی را که خداوند حکیم برای رشد و باروری آنان برگزیده، بهترین رویشگاه است. بر همین اساس، مادران آن گرامیان بهترین مادران هستی‏اند و مقدمات و زمینه‏های لازم برای پرورش حجتهای الهی در وجود آنان از دیگران بیش‏تر و کامل‏تر است؛ چراکه میان ظرف و مظروف (فرزند و مادر و پدر) سنخیت لازم است و هرچه والدین از مزایا و ویژگی‌های روحی برتری برخوردار باشند، شرایط مناسب‏تری برای رشد فرزند فراهم می‏شود. گرچه ائمه(علیهم السلام) تحت تربیت الهی‏اند.

اسمهای با مُسَمّا

رابطۀ اسم با مسمّا به طور کلی یکی از مباحث ظریف در معرفت شناسی دینی است که شواهد بسیاری بر این بحث، در روایات معصومان(علیهم السلام) یافت می‏شود. جناب نجمه خاتون(علیها السلام)، همسر امام کاظم(علیه السلام) و مادر امام رضا و فاطمه معصومه(علیهما السلام)، از جنس مادران آسمانی است و جایگاه خاصی دارد. این بانوی اهل مغرب، توسط حمیده خانم، همسر امام صادق(علیه السلام) وارد فضای معنوی اهل‏بیت(علیهم السلام) گردید و در خاندان ولايت «نجمه» ناميده شد.

در منابع حدیثی، از وى با نامهاى: سُكَن، خيزران، صقره، اروى، ام البنين[6] و طاهره نيز ياد شده است.[7] سُكَن از ماده سكون به مناسبت وقار آن مخدره، و نجمه به دليل نورانيتش، و صقره به جهت تيزبينى و همت والاى آن بانو، اروی به معنای سیراب از کمالات و ام البنين به امید آوردن فرزندان پسر، و طاهره به دليل پاکدامنی و مصونیت وی از آلودگی‌ها بوده است.[8]

____________________________________________________

پی‌نوشت‌ها:

[1]. «قال رسول الله(صلی الله علیه و آله): الشَّقِیُّ مَنْ شَقِیَ فِي بَطْنِ أُمِّهِ و السَّعِيدُ مَنْ سَعِدَ فِي بَطْنِ أُمِّهِ.» تفسير قمى، على بن ابراهيم قمى، دار الكتاب، قم، 1404ق، ج 1، ص 227.

[2]. صحيفة الامام الحسن(علیه السلام)، جواد قيومى اصفهاني، انتشارات اسلامي، قم،  1375ش، ص 284.

[3]. كنز العمال، علی متقی هندی، مؤسسۀ الرسالة، بیروت،1409ق، ج 16، ص 470.

[4]. المجموع، محیی الدین نووی، دارالفکر، بیروت، باب زار النبی(صلی الله علیه و آله) قبر امه فبکی و ابکی من حوله، ج 5، ص 309.

[5]. مستدرك الوسائل، محدث میرزا حسین نوری، مؤسسة آل البيت(علیهم السلام)، قم، 1408ق، ج 15، ص 181.

[6]. مناقب آل أبي طالب(علیهم السلام)، ابن شهر آشوب مازندرانی، نشر علامه، قم، 1379ق، ج 4، ص 367.

[7]. عيون أخبار الرضا(علیه السلام)، علی بن بابویه (شیخ صدوق)، نشر جهان، تهران، 1378ق، ج 1، ص 16.

[8]. همان، ص 15: «فَلَمَّا وَلَدَتْ لَهُ الرِّضَا(علیه السلام) سَمَّاهَا الطَّاهِرَة.»

منبع: ماهنامه اطلاع‌رسانی، پژوهشی، آموزشی مبلغان، شماره 217.





تاریخ ارسال مطلب : شنبه ١٣ مرداد ١٣٩٧ / شماره خبر : ٤٠١٨٨٩ / تعداد بازدید : 85/ محبوب کن - فیس نما / داغ کن - کلوب دات کام

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج