شنبه ٢٤ آذر ١٣٩٧
« الَّذِينَ يُبَلِّغُونَ رِ‌سَالَاتِ اللَّـهِ وَيَخْشَوْنَهُ وَلَا يَخْشَوْنَ أَحَدًا إِلَّا اللَّـهَ ۗ وَكَفَىٰ بِاللَّـهِ حَسِيبًا؛ (پیامبران) پیشین کسانی بودند که تبلیغ رسالتهای الهی می‌کردند و (تنها) از او می ترسیدند، و از هیچ کس جز خدا بیم نداشتند؛ و همین بس که خداوند حسابگر (و پاداش‌دهنده اعمال آنها) است!»
صفحه اصلی صفحه اصلی اخبار و رویدادها اخبار و رویدادها تحقیقات و مقالات تحقیقات و مقالات توشه تبلیغتوشه تبلیغ روضه ها و مدایح روضه ها و مدایح ویژه نامه ها ویژه نامه ها
دانلود نرم افزار دانلود نرم افزار سبک زندگی سبک زندگی تاریخ معصومینتاریخ معصومین روش تبليغ روش تبليغ نقشه سایت نقشه سایت ارتباط با ما ارتباط با ما
صفحه اصلی > خبر خوان 
ماهنامه مبلغان


ذي قعده و رخدادهاي مرتبط با امام رضا(علیه السلام) (2)

مناسبت‌هاي ويژه امام هشتم(علیه السلام)

در ماه ذي‌قعده كه ما آن را به نام «ماه امام رضا(علیه السلام)» نامگذاري كرديم، مناسبت‌هاي ويژه آن حضرت وجود دارد كه به آنها اشاره مي‌شود.

در ماه ذی‌قعده که ما آن را به نام «ماه امام رضا (علیه السلامنامگذاری کردیم[1]، مناسبت‌های ویژه آن حضرت وجود دارد که به آنها اشاره می‌شود:

1. ولادت آن حضرت

هر چند حال و روز زمین و زمان بد است
یک قطعه از بهشت در آغوش مشهد است
حتی اگر به آخر خط هم رسیده‌ای!
اینجا برای عشق شروع مجدّد است
هر جا دلی شکست به اینجا بیاورید
اینجا بهشت شهر خدا شهر مشهد است

تاریخ‌نگاران و محقّقان مسلمان، در تعیین روز ولادت آن امام بزرگوار (علیه السلام) اقوال گوناگونی دارند. مشهور تولّد آن حضرت را در روز پنجشنبه یا جمعه 11 ذی‌قعده سال 148 ق نگاشته‌اند.

مرحوم مجلسي (ره) در این زمینه می‌گوید: «وُلِدَ (علیه السلام) بِالْمَدِینَةِ سَنَةَ ثَمَانٍ وَ أَرْبَعِینَ وَ مِائَةٍ مِنَ الْهِجْرَةِ وَ یُقَالُ إِنَّهُ وُلِدَ لِإِحْدَی عَشَرَةَ لَیْلَةً خَلَتْ مِنْ ذِی الْقَعْدَةِ یَوْمَ الْجُمُعَةِ سَنَةَ ثَلَاثٍ وَ خَمْسِینَ وَ مِائَةٍ بَعْدَ وَفَاةِ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ (علیه السلام) به خمس سِنِینَ؛[2] (امام هشتم) در مدینه و در سال 148 ق به دنیا آمد، گفته شده که در یازدهم ذی‌قعده، روز جمعه سال 153 ق پنجاه سال بعد از وفات ابوعبدالله (حضرت صادق (علیه السلام)) به دنیا آمده است.» و جمعی دیگر از مُورخان و محدّثان 11 ذی‌قعده را تأیید کرده‌اند[3]

2. شهادت آن حضرت

غریب است و غمش مفهوم دارد
نشان از مادر مظلوم دارد
رضا عطر حضورش در خراسان
صدای چهارده معصوم دارد

در تعیین سال شهادت حضرت نیز نقل‌های مختلفی به ثبت رسیده است؛ 202 یا 203 ق و برخی سال 204 ق دانسته‌اند.[4]

و در تعیین روز شهادت آن حضرت نیز اتفاق نظر نیست و نظرهای گوناگونی ابراز شده است: هفت روز مانده به پایان ماه رمضان، آخرین روز ذی الحجّه، اوّل ماه صفر، آخر ماه صفر[5] و از جمله در 23 ماه ذی‌القعده نقل شده است.

مرحوم مجلسي (ره) می‌فرماید: «فِی الثَّالِثِ وَ الْعِشْرِینَ مِنْ ذِی الْقَعْدَةِ کَانَتْ وَفَاةُ مَوْلَانَا أَبِی الْحَسَنِ الرِّضَا (علیه السلام[6] در بیست و سوم ذی‌قعده وفات (و شهادت) امام رضا (علیه السلام) می‌باشد

در نتیجه طبق بعضی اقوال شهادت آن حضرت در ماه ذی‌قعده بوده است که به این جهت نیز این ماه به امام هشتم (علیه السلام) ربط می‌یابد.

3. کیفیت شهادت آن حضرت

شیخ عباس قمي (ره) می‌نویسد: «بعد از قبول ولایتعهدی آن‌قدر حضرت در فشار بود که هر روز جمعه بعد از مراجعت از مسجد جامع با همان حال عرق‌دار و غبارآلود دست‌ها را به درگاه الهی برمی‌داشت و عرض می‌کرد: بارالها! اگر فَرَجْ و گشایش کار من در مرگ من است،‌ پس همین ساعت مرگ مرا برسان، و پیوسته در غم و حزن بود تا از دنیا رحلت کرد[7]

«ابن بابویه» روایت کرده است که: چون حضرت رضا (علیه السلام) را تبی عارض شد و اراده فصد [رگ زدن] کرد و مأمون از قبل غلامی را به نام «عبد الله بن بشیر» آماده کرده بود و به او دستور داده بود که ناخن‌های خود را به زهری مانند «تمر هندی» آلوده کند و با آن حضرت رضا (علیه السلام) را فَصْد کند [رگ بزند] و به روایت دیگر انار آلوده به خورد آن حضرت داد، که بعد از آن دو روز زنده بود، و آخرین کلامی که از آن حضرت شنیده شد، این آیه بود:]قُلْ لَوْ کُنْتُمْ فِی بُیُوتِکُمْ لَبَرَزَ الَّذِینَ کُتِبَ عَلَیْهِمُ الْقَتْلُ إِلی مَضاجِعِهِم [؛[8] «بگو اگر در خانه‌های خود می‌بودید، باز هم کسانی که کشته شدن بر آنها مقرّر شده است، از خانه به قتلگاهشان بیرون می‌رفتند[9]

ای راهب کلیسا دیگر نزن به ناقوس
خاموش کن صدا را نقاره می‌زند طوس
آیا مسیح ایران کم داده مرده را جان؟
بَرْدارُ جان خود را با ما بیا به پابُوس

4. زیارت مخصوصه حضرت (علیه السلام)

پیامبر اكرم (صلی الله علیه و آله) فرمود: «سَتُدْفَنُ ْبَضْعَةٌ مِنِّی به خراسان لَا یَزُورُهَا مُؤْمِنٌ إِلَّا أَوْجَبَ اللَّهُ لَهُ الْجَنَّةَ وَ حَرَّمَ جَسَدَهُ عَلَی النَّارِ؛[10] به‌زودی پاره‌ای از تن من در خراسان دفن می‌شود، مؤمنی او را زیارت نمی‌کند، مگر آنکه بهشت بر او واجب و بدنش بر آتش حرام می‌شود

و خود حضرترضا (علیه السلام) فرمود: «مَنْ زَارَنِی عَلَی بُعْدِ دَارِی وَ مَزَارِی أَتَیْتُهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ فِی ثَلَاثَةِ مَوَاطِنَ حَتَّی أُخَلِّصَهُ مِنْ أَهْوَالِهَا إِذَا تَطَایَرَتِ الْکُتُبُ یَمِیناً وَ شِمَالًا وَ عِنْدَ الصِّرَاطِ وَ الْمِیزَانِ؛[11] کسی که مرا با وجود دوری منزل و مزارم زیارت کند، در روز قیامت در سه جا نزد او می‌آیم تا او را از سختی رهایی بخشم: هنگام تحویل پرونده (به دست راست و چپ) وقت گذشتن از پل صراط و کنار میزان [اعمال].»

بهترین زمان زیارت حضرت رضا (علیه السلام) و به اصطلاح زیارت مخصوصه آن حضرت در روز بیست و سوم ماه مبارک ذی قعده است. «سید ابن طاووس» در این باره می‌گوید: «رَأَیْتُ فِی بَعْضِ تَصَانِیفِ أَصْحَابِنَا الْعَجَمِ رِضْوَانُ اللَّهِ عَلَیْهِمْ أَنَّهُ یُسْتَحَبُّ أَنْ یُزَارَ مَوْلَانَا الرِّضَا (علیه السلام) یَوْمَ الثَّالِثِ وَ الْعِشْرِینَ مِنْ ذِی الْقَعْدَةِ مِنْ قُرْبٍ أَوْ بُعْدٍ به بعض زِیَارَاتِهِ الْمَعْرُوفَةِ أَوْ بِمَا یَکُونُ کَالزِّیَارَةِ مِنَ الرِّوَایَةِ بِذَلِک؛[12] در کتب بعضی از فارسی‌زبان‌های علمای شیعه دیدم که زیارت آقایمان حضرت رضا (علیه السلام) در روز بیست و سوم ذی‌قعده مستحب است؛ از نزدیک باشد یا دور، زیارت با زیارت معروفه آن حضرت باشد یا (جملاتی) شبیه زیارت؛ چون در این باره روایت داریم

مانند همین جملات را مرحوم شیخ عباس قمي (ره) در «مفاتیح الجنان» از سید نقل کرده است که به‌عنوان سند استحباب زیارت حضرت رضا (علیه السلام) در روز 23 ذی‌قعده می‌باشد.[13]

مرحوم علامه مجلسي (ره) این عبارت سید در «اقبال» را نقل کرده است.[14] و خود ایشان فرموده. غير از روز 23 ذی‌قعده ایامی که به آن حضرت اختصاص دارد زیارت آن حضرت افضل است. مثل روز ولادت آن حضرت در روز یازدهم ذی‌قعده،‌ روز وفات آن حضرت در روز آخر صفر و یا 17 صفر، [و یا در 23 ذی‌القعده] و یا در 24 رمضان و روزی که برای خلافت (ولایتعهدی) بیعت کرد؛ یعنی اوّل و یا ششم رمضان.[15]



پی‌نوشت:

[1]. در این نام‌گذاری از سخنان برادر عزیز سید حسین حسینی قمی در سمت خدا الهام گرفته‌ام.

[2]. بحار الانوار، محمد باقر مجلسی، مؤسسة الوفاء، بیروت، دوم، 1403 ق / 1983 م، ج49، ص3.

[3]. اعلام الوری، حسن طبرسی، المکتبة العلمیة، تهران، 1338 ش، اوّل، ص302؛ تذکرة الخواص، ص198؛ کشف الغمّة، علی اربلی، نشر ادب الحوزة، اوّل، بی تا، ج3، ص70؛ تاج الموالید، احمد طبرسی، مکتبة بصیرتی، قم،‌ اوّل، 1396 ق، ص48.

[4]. ر.ک: اعلام الوری، ص303؛ امام علی بن موسی الرضا (علیه السلام) منادی توحید، تدوین، محمدجواد معینی ـ احمد ترابی، بنیاد پژوهش‌های اسلامی، مشهد، دوازدهم، ‌1386 ش، ص148.

[5]. امام علی بن موسی الرضا (علیه السلام) منادی توحید، ص 148

[6]. بحار الانوار، ج49،‌ ص293.

[7]. مفاتیح الجنان، شیخ عباس قمی، ص408.

[8]. آل عمران/ 154.

[9]. فیض العلام فی عمل الشهور و وقایع الایّام، ص 99

[10]. بحار الانوار، علامه مجلسی، ج102، ص31، ح 1؛ وسائل الشیعة، شیخ حسن حرّ عاملی، مؤسسة آل البيت (علیهم السلام)، قم، اول، 1409 ق، ج14، ص555.

[11]. بحار الانوارج 102، ص34، ح 13 و 14؛ وسائل الشیعة، ج14، ص551، باب 82، ح 2.

[12]. الاقبال، سید ابن طاووس، ص310.

[13]. مفاتیح الجنان، ص409، اعمال ذی‌قعده.

[14]. بحار الانوار، ج99، ص43، ح 50.

[15]. بحار الانوار، ج99، ص43.

منبع: ماهنامه اطلاع رسانی، پژوهشی، آموزشی مبلغان شماره 181.





تاریخ ارسال مطلب : چهارشنبه ١١ مرداد ١٣٩٦ / شماره خبر : ٣٦٤٦٧٥ / تعداد بازدید : 3431/ محبوب کن - فیس نما / داغ کن - کلوب دات کام

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر:
 

خروج